با سلام
از امام صادق، علیه السلام، روایت شده که فرمودند: هر کس چهل روز صبح هنگام، دعاى عهد را بخواند از یاران قائم ما است و اگر قبل از ظهور آن حضرت از دنیا برود خداوند او را در زمان ظهور از قبر بیرون مى آورد که در خدمت حضرت باشد. خداوند به هر کلمه اى از این دعا هزار حسنه عطا فرماید و هزار گناه محو مى نماید. دعاى عهد ابتدا خداوند را به اسامى و صفات مى خواند و بعد صلوات بر امام زمان علیه السلام است . سپس دعاهایى در مورد آن حضرت و فرج او و نیز حضور ما در زمان حضرت و دیدار روى حضرت دارد.
سوال اول من این هست که آیا در این روایت منظور چهل روز پشت سر هم بوده است؟ و یا فرقی نمی کند و فقط چهل روز باشد؟
و دوم اینکه اگر کسی نماز نخواند آیا این دعا قبول می شود؟
با تشکر
با عرض سلام و تشکر از ارتباط تان با این مرکز.
"صباح" در لغت در مقابل "مساء" می آید و به معنای "نیمه دوم شب تا زوال ظهر می باشد (1) و معمولا به صبحگاهان اطلاق می شود. ساعات اول روز را "صباح" گویند.
در عرف متشرعین و متدینین این دعاها را بعد از نماز صبح و تعقیبات آن می خوانند و در روایت هم به پی در پی بودن تصریح نشده است و چون از اعمال مستحب است ، لازم نیست در آن سخت گیری کرد و اگر روز یا روز هایی نتواند بخواند ، منعی ندارد و روز های بعد بخواند.
مهم این است که انسان برای ظهور امام زمان (عج) و یاری ایشان منتظر و آماده باشد و از خدا تعجیل در این ظهور و توفیق یاری ایشان را بطلبد که هم با خواندن این دعا محقق می شود و هم علاوه بر آن با یاد امام و تقاضای ظهور او و تقاضای توفیق یاری اش به هر زبان و در هر زمان.
اما این ها همه اعمالی است که اگر از مؤمن پایبند به اوامر دین سر زند، ارزشمند است . اما اگر کسی به اوامر دین بخصوص نماز که رکن دینداری است، پایبند نباشد، این دعاها را بخواند ، به نوعی ریشخند به خدا کرده است ؛ زیرا واجب را رها کرده و به مستحب چسبیده است.
پی نوشت ها:
1. مجمع البحرین (چهار جلدی) ، ج2 ، ص576.
