با سلام
به علت مبادرت به انجام گناهی فکر میکنم امر به معروف و نهی از منکر برای من که منکر را انجام میدهم حرام است لذا اگر چه مشاهده میکنم بعضی از دوستانم مرتکب منکرات به مراتب بالاتر از گناه من میشوند اما از نصیحت کردن پرهیز میکنم .
آیا قبل از ترک گناه امر به معروف برای من وجوبی ندارد(واجب مستقل نه از برای ترک گناه)
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
گناه قلب انسان را سياه و او را از نسيم رحمت هاي خدا ، و دعاي مؤمنان به ويژه دعاي خير امام زمان(ع) محروم مي كند. اگر چه امر كننده به معروف و نهي كننده از منكر و گناه، خود بايد عامل به گفته هاي خويش باشد، و در چندين آيه قرآن كريم افرادي كه عامل به گفته هاي خود نيستند، مورد ملامت و سرزنش قرار گرفته اند. از جمله در سوره بقره مي فرمايد: أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُم وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُون (1) آيا مردم را به نيكي و انجام كار خير دعوت مي كنيد، اما خودتان را فراموش مي كنيد، با آن كه شما كتاب خدا را تلاوت مي كنيد؟ ! آيا نمي انديشيد؟! و در سوره صف مي فرمايد: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ(2) اي كساني كه ايمان آورده ايد چرا سخني مي گوييد، كه به آن عمل نمي كنيد؟! نزد خداوند بسيار زشت و موجب خشم است كه سخني بگوييد ولي به آن عمل نكنيد. ولي با اين وصف امر به معروف و نهي از منكر چون تكليف مستقلي است، از گردن انسان ساقط نمي شود. مخصوصا نسبت به كساني كه از گناه امر و نهي كننده اطلاعي ندارد، چون در اين صورت تأثيرش زيادتر است. عده اي از اصحاب امير المؤمنين(ع) از آن حضرت پرسيدند: اى وصىّ پيامبر خدا(ص) ما به معروف امر نمىكنيم، مگر اينكه خود به همه دستورات عمل كنيم ، و نهى از منكر نمىكنيم، مگر اينكه خود از همه منكرات دورى نماييم؟ فرمود: چنين نباشيد، بلكه امر به معروف كنيد، اگر چه به همه اوامر الهى عمل نكرده باشيد و نهى از منكر بكنيد، اگر چه خود را از همه منكرات باز نمىداريد.( 3)
پي نوشت ها:
1. بقره (2)، آيه 44.
2. صف (61)، آيه 2 و 3.
3. ارشادالقلوب ديلمي، ترجمه علي سلگي نهاوندي، ج 1 ، ص 55، ناشر: انتشارات ناصر – قم.
موفق باشید.
