جلب توجه ائمه

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
خواب يك پديده واقعي است كه جاي هيچ گونه ترديد نمي‌باشد و از ميان خواب‌ها تعدادي تعبيرهاي درست داشته و صادقانه مي‌باشند و نمونه بارز آن خواب ديدن حضرت ابراهيم خليل(ع) و حضرت يوسف(ع) است كه در قرآن از آن ياد نموده است.
پرسشگر گرامي! در همين ابتدا خدمتتان عرض مي كنيم: خواب ديدن يا نديدن معصومين(ع) يا سادات نشانۀ رضايت يا نارضايتي معصومين(ع) قلمداد نمي شود. اما بايد در نظر داشت كه موثر بودن اين امور به طهارت معنوي و صفاي نفس بستگي دارد و بدون قابليت‏هاي لازم چه بسا موفقيت حاصل نشود. طبيعي است چنين آرماني تنها در پرتو تقوا، طهارت نفس و ارتباط وثيق قلبي با خدا و ائمه اطهار(ع) به دست مي‏آيد. اين خواب و حس را نويدي از طرف خداي متعال و اهلبيت عصمت و طهارت(ع) بدانيد و تفأل به خير بزنيد. ضمناً خواب ديدن ديگران را ملاك ايمان يا رابطۀ خاص با اولياء ندانيد.
آنچه كه در زمان غيبت براي منتظران اهميت دارد، ‌اين است كه تكاليفي را كه در اين زمان از او خواسته شده است، به نحو احسن انجام دهد و يا اعمالي را انجام دهد، تا زمينه ساز ظهور حضرت بوده و در تعجيل ظهور آن حضرت كمك كند. گفتني است موردي ديده نشده است كه حضرت سفارش كرده باشد كه فلان عملي را انجام دهيد تا مرا در خواب ببينيد. شرط اول يك انسان منتظر اين است كه براي اصلاح خود و ديگران بكوشد و قابليت‌هايي را به وجود بياورد كه نه تنها آن حضرت را در خواب ببيند، بلكه در بيداري نيز به ديدار حضرت نائل شده و چشم همگان را به ديدار او روشن سازند. اگر مسأله اصلاح و اصلاح‌گري نباشد، و انسان در اين راه تلاش نكند، محرم راز نخواهد شد و هر چه اعمال ناپسند و ناشايست، بيشتر باشد، آن حضرت به انسان، نامحرم‌تر مي‌گردد. پس، آنچه كه اثر مثبت و عملي داشته و زمينه ديدار به آن حضرت چه در خواب و يا بيداري فراهم گردد، قابليت و ‌آمادگي پيدا كردن خود انسانهاست.
آيت الله حسن زاده آملي، مي‌فرمايد: آنچه كه انسان را از محرمان محروم مي‌دارد، توجه كردن به نامحرمان است. ديدنيها، شنيدنيها، خوردنيها، و تماس گرفتن‌هاي كه خلاف رضاي خدا باشد، ‌همه نامحرماني است كه ترا از دوست محرم، محروم مي‌كنند. اينگونه نامحرمان، بلاي جان بوده ترا از بسياري بركات محروم مي‌كند.(1)
و يا به تعبير معلم اخلاق، مرحوم آيت الله بهاء الديني: هوا و هوسهاي روز، زنجيرهايي است كه در شب انسان را اسير كرده و زنجير پيچ نموده، بيداري شب، فكر صحيح و خواب خوب را از او مي‌گيرد.(2) پس آنچه كه خواب را محكم و يا حداقل متشابه كرده و زمينه است كه در اثر قابليت‌ها به وجود آمده و در خواب بشارتها و شكارهايي را نصيب انسان مي‌گرداند و اين اميد را زنده مي‌كند كه:
در خـواب روم كـه بـينــــم با چشم دگر جمالت اي دوست
دارم هوس وصالت اي دوست دائم منـم و خـيالت اي دوسـت.(3)
نكات مهم كه نبايد از آن غافل بود:
1- ما همواره بايد در پي آن باشيم كه اهلبيت(ع) الهي خود را هر چه بهتر و بيش تر بشناسيم و با شناخت و عمل به وظايف خود در برابر آن حضرات، ايشان را از خود خشنود سازيم. رسيدن به چنين جايگاهي انسان را نزد آنان محبوب مي سازد و اين از زيارت آنان در رؤيا بسي ارجمندتر است. در موقعيت كنوني، بزرگ‏ترين وظيفه شيعه آن است كه با تمام توان در راه شناخت و شناساندن و احيا و ترويج فرهنگ اسلام ناب محمدي(ص) بكوشد.
خواب ديدن اهلبيت معصوم(ع) توفيق بسيار بزرگي است كه خداوند تنها بندگان پاكيزه اش را از اين نعمت بزرگ بهرمند مي سازد. امّا همچنان كه خودتان نيز به نيكي مي دانيد خداوند نعمت هاي بزرگش را بدون قيد و شرط به كسي عطاء نمي كند. مهم ترين شرط دست يابي به اين نعمت بزرگ پاك كردن دل از آلودگي ها است قلبي كه خانۀ تاريك كينه ها، حسادت ها، سوء ظنّ ها و تكبّر ها باشد محال است كه از اين آب حيات بهره مند گردد. از اين رو است كه بسياري از انسان هاي پاكيزه بدون اين كه دعايي بخوانند و يا گريه و زاري بكنند توانسته اند امامان معصوم را در خواب ببينند.
2- البته مهم تر از ديدن در خواب، ارتباط قلبي و دروني با اهلبيت(ع) است و اين مسئله براي هر كس و از جمله شما امكان دارد، اما شايد امكان ديدن در خواب براي همه نباشد و آن كس را خود مصلحت بدانند به ديدارش برسند.
پس به نظر مي رسد كه به فكر آن چيزي باشيم كه هم امكان آن وجود دارد و هم ارزش آن برتر و بيشتر است و آن ارتباط دروني و قلبي است، چه بسا با همين ارتباط قلبي و روحي با ايشان، آمادگي ديدن نيز پيدا كنيم، اگر چه دست يابي به ارتباط معنوي مشكل تر و سخت تر است و علاوه بر پاكي ظاهر، نياز به پاكي درون دارد.
3- پسنديده اين است كه اين خواب ديده شده را به فال نيك گرفته و زندگي خود را بر اساس تقوا و دين پايه گذاري كنيد تا از عنايات معصومين(ع) در هر شرايطي بهره مند گرديد.
4. بسياري از بزرگان بر آن است كه اگر كسي خواسته باشد يكي از ائمه معصومين(ع) و يا يكي از بستگان را كه از دنيا رفته در خواب ببيند، نيّت كند، در خواب مي‌بيند.(4)
- حاصل سخن اينكه:
متأسفانه امروزه بازار دروغ، عقايد منحرف و ادعاهاي كاذب فراوان است. سعي كنيد به اينگونه خواب ها كه از كوچه و برزن شنيده مي شود، توجهي نكنيد. اهلبيت(ع) هم از كساني راضي هستند كه عمل به وظيفۀ خود مي كنند و در مقابل مسوليتي كه به دوش دارند، كم كاري نمي كنند.
براى آگاهى بيش‏تر به كتاب خواب و نشان‏هاى آن نوشته آيةالله محمد شجاعى مراجعه شود.
پي نوشت ها:
1. آيت الله حسن زاده آملي، رساله نور علي نور، نشر دفتر تبليغات اسلامي، چاپ اول، 1369 ش. ص 64.
2. سيدآقايي، چشمه در بستر، «داستانهاي فضايل بيداري در شب»، انتشارات دفتر تبليغات، چاپ اول، 1375.
3. آيت الله حسن زاده آملي، هزار و يك كلمه، انتشارات دفتر تبليغات، 1375 ش. ص 296.
4. محدث نوري، حسين بن محمد تقي، نجم الثاقب، باب هفتم، امام زمان را ديده‌ايم، انتشارات جمكران، 1380 ه.ش. ص 667.
موفق باشید.