شیعه و سنی

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
سوال اصلي دوست شما فلسفه درخواست از افراد فوت شده است، درنتيجه ايشان با اصل درخواست از ديگري مشكلي ندارد، يعني تهمت ناجوان مردانه وهابيت در مورد مشرك بودن شيعه بخاطر اين درخواست ها را قبول ندارد و تنها مشكل ايشان در اين است كه اين كار امري لغو و بيهوده است كه نتيجه و ثمره اي ندارد؛ در هر حال براي پاسخ به اين پرسش به چند نكته اشاره مي كنيم:
1- آنچه مسلم است انسان ها در زمان حيات دنيوي خود از توانايي ها و قدرت هايي برخوردارند، بخصوص افرادي كه ارتباط با عالم غيب دارند و در زمره اولياي الهي محسوب مي شوند، از توانايي هاي ويژه اي برخوردارند كه مي توان از اين توانايي و مقبوليت در نزد خداوند بهره برد؛ مثلا از ايشان خواست كه واسطه جلب توجهات خداوند به ما شوند و يا از قدرت و توانايي كه خداوند در اختيار آنان نهاده براي حل مشكلات ما استفاده نمايند.
خداوند خود در قرآن مجيد مي فرمايد:« وَ اِبْتَغُوا إِلَيْهِ اَلْوَسِيلَةَ؛ (1) وسيله‏اى براى تقرب به او بجوئيد!» و روشن است كه اين وسيله مي تواند هرچيزي مانند يك عمل مطلوب يا يك فرد مقبول و وجيه در نزد خداوند باشد. پس اين امر نه منع عقلي دارد و نه شرعي بلكه در منابع قطعي ديني انواع و اقسام اين گونه توسلات مشاهده مي شود.
مثلا در قرآن توسل فرزندان حضرت يعقوب براي آمرزش طلبي در نزد خداوند از جانب اين پيامبر بزرگ مورد قبول قرار گرفته و ايشان وعده مي دهد كه اين درخواست را عملي سازد:
« گفتند: «پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه، كه ما خطاكار بوديم!» * گفت: «بزودى براى شما از پروردگارم آمرزش مى‏طلبم، كه او آمرزنده و مهربان است!» (2)
از اين آيات به خوبي روشن مي شود كه توسل به غير خدا براي تقرب به خداوند يا رسيدن به خواسته خود در نزد خداوند نه تنها مذموم نيست. بلكه مورد تاكيد و سفارش نيز مي باشد و انكار و ناردست دانستن آن برخلاف قرآن و مخالفت با آيات صريح خداوند در اين خصوص است.
2- حال بايد ديد كه آيا اين توانايي و قدرت و وجاهت اولياء الهي در نزد خداوند محدود به زمان حيات ايشان است و بعد از وفات ممكن نيست از چنين توانايي بهره برد يا خير ؟
به نظر مي رسد ادعاي محدود بودن اين قدرت به زمان حيات نادرست است زيرا در قرآن از ادامه زندگي انسان ها در برزخ به صراحت ياد شده (3) و بخصوص نوعي حيات برتر و كامل تر براي يندگان شايسته خداوند مانند شهدا تعريف شده است (4)؛ چگونه ممكن است شهيدي كه چنين مقام ويژه اي در نزد خداوند دارد، قدرت حل برخي از مشكلات را يا وساطت بين بندگان ديگر و خداوند را نداشته باشد؟ چه رسد به اين كه اين شهيد امامي والامقام نيز باشد.
اصولا قدرت همه انسان ها به روح آنان است نه جسم آنان و كساني كه از دنيا مي روند هرچند جسمشان در دنيا مي ماند، اما روحشان در عالم برزخ ساكن است و دليلي بر ناتواني افراد ساكن در برزخ براي درك نياز افرادي دنيايي و حل برخي از مشكلات آن ها با راه هايي مانند درخواست از خداوند وجود ندارد.
3- اين كه اين بزرگان اگر قدرت داشتند خودشان را زنده مي كردند حرف بي موردي است؛ زيرا مانند آن است كه بگوييم اگر اين فرد داراي سرمايه بود لااقل يك ماشين براي خود مي خريد؛ بديهي است كه نخريدن ماشين دليل بر بي پولي نيست. زيرا ممكن است او براي خود هواپيماي اختصاصي داشته باشد و ضرورتي براي تهيه خودرو براي خود نبيند.
وقتي يك فرد در عالي ترين مقامات برزخي و برترين حالات حيات فرا دنيايي به سر مي برد چه ضرورتي دارد كه بخواهد به دنيا بر گردد و حيات بي بديل برزخ و قيامت را با حيات محدود و پر زحمت دنيا تعويض نمايد، آيا اين امر به معناي فقدان قدرت اين بزرگواران است؟
4- در مورد تحيت و صلوات بر پيامبر هم اين نكته را قبول داريم كه بايد چنين وظيفه اي را در قبال آن بزرگوار انجام داد چون هم به حكم عقل و لزوم شكر در برابر زحمات ايشان و هم به تصريح قرآن بايد دائما آن حضرت را مورد تحيت و تكريم قرار داد (5)؛ اما سخن در اينجاست كه به چه دليل ايشان مي گويد " نبايد ازشون چيزي را خواست" ؟ ؛ آيا در اين مقام ما بايد دليل بياوريم يا ايشان كه ادعا مي كند: نبايد ...؛ بديهي است كه همواره بينه و دليل بر عهده مدعي است نه ما كه منكر اين ادعاي بي دليل هستيم.
در نتيجه ما و شما بايد از اين افراد بخواهيم كه دليل معتبر و مورد قبول ما مانند دليل قراني يا روايت معتبر از نزد ما ار ارائه دهد كه معلوم شود توسل به پيامبر بعد از مرگ ايشان نادرست و اشتباه است.
پي نوشت ها:
1. مائده (5) آيه 35.
2. يوسف (12) آيات 97-98.
3. مومنون (23) آيه 100.
4. آل عمران (3) آيه 169.
5. احزاب (33) آيه 56.
موفق باشید.