آیا حضرت علی اکبر ازدواج کرده بوده یا نه و اگر ازدواج کرده نام همسر و فرزند ایشان چه بوده است؟

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در باره اين كه حضرت علي اكبر(ع) همسر و فرزندي داشته يا خير، دو نظر وجود دارد:
اول. برخي گفته اند كه ايشان داراي فرزند نبود. اينان در باره همسر وي سخني نگفته اند.(1)
دوم. بر اساس دلايلي كه وجود دارد، گروهي ديگر وجود زن و فرزند را براي آن جناب ثابت كرده اند. برخي از اين دلايل عبارت اند از:
1. در زيارتي كه ابوحمزه ثمالي از امام صادق (ع) درباره حضرت علي اكبر (ع) نقل كرده، عباراتي وجود دارد كه نشان دهنده اين است كه علي اكبر (ع) داراي فرزند بوده است؛ مانند اين فراز:«...صلّى الله عليك يا أبا الحسن ثلاثا...».(2)و يا:«صلى الله عليك و على عترتك و أهل بيتك و آبائك و أبنائك و أمهاتك الأخيار الأبرار الذين أذهب الله عنهم الرجس و طهرهم تطهيرا»؛(2) كه در اين زمينه بايد گفت: گرچه فراز اول را به تنهايي نمي توان دليل قانع كننده اي براي اثبات وجود فرزندي براي ايشان دانست، اما فراز دوم قطعا نشانگر آن است كه حضرت علي اكبر (ع) داراي خانواده و فرزنداني بوده است؛ زيرا كلمه «ابنائك» جمع است و نيز كلمه «عترتك» كه عترت هركسي ذرّيه و فرزندان او محسوب مي شود.
2. بزنطى مي گويد: از حضرت امام رضا (ع) پرسيدم: آيا كسي مي تواند با زن و با كنيزى كه از پدرش فرزند دار شده، ازدواج كند؟ آن حضرت فرمود: اشكالى ندارد. گفتم: از پدرت شنيدم كه فرمود امام سجاد (ع) علاوه بر ازدواج با دختر امام حسن (ع) با ام ولد (كنيز صاحب فرزند) ايشان نيز ازدواج كرد... .امام در پاسخ فرمود: اين طور كه گفتى نيست؛ امام سجاد (ع) با دختر امام حسن (ع) ازدواج كرد و نيز با ام ولد (كنيزِ صاحب فرزند) برادرش على بن الحسين كه در كربلا كشته شد، نيز ازدواج نمود.(3)
از جهت سندي، شخصيت هاي موجود در سند اين روايت ثقه هستند (4) و از لحاظ محتوا اين روايت نشانگر آن است كه حضرت علي اكبر (ع) فرزندي از يك كنيز داشته است.
پس، طبق بيان فوق، حضرت علي اكبر (ع) داراي همسر و فرزند بوده، امّا با تحقيقي كه انجام شد به نام و مشخصات دقيق همسر آن حضرت دست نيافتيم.
پي نوشت ها:
1. تاريخ اليعقوبي، ج 2، ص 246؛ مقريزي، تقى الدين أحمد بن على‏، إمتاع الأسماع، ج 5، ص 365، دار الكتب العلمية، بيروت، چاپ اول، 1420ق؛ تاريخ الطبري، ج 11، ص 520؛ هاشمي بصري، محمد بن سعد بن منيع‏، الطبقات الكبري، ج 5، ص 163، دار الكتب العلمية، بيروت، چاپ اول، 1410ق؛ اصفهاني، ابو الفرج على بن الحسين‏، مقاتل الطالبيين، ص 86، دار المعرفة، بيروت، بي تا.
2. ابن قولويه قمي، كامل الزيارات، ص 240، انتشارات مرتضويه، نجف، 1356ق.
3. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج 46، ص 163 و 164، مؤسسة الوفاء، بيروت، 1404ق.
4. در سند اين روايت، ابن عيسي معروف به ابي عقيل عماني و بزنطي قرار دارند كه هر دو ثقه هستند و به رواياتشان اعتماد مي شود. (طوسي، أبو جعفر محمد بن الحسن،‏ الفهرست، ص 54 و 194، المكتبة الرضوية، نجف اشرف؛ خوئي، سيد أبو القاسم، ‏معجم رجال الحديث، ج 6، ص 25 – 27).
موفق باشید.