با سلام و خسته نباشید میخواستم بپرسم آیا آن چه که در روز عاشورا برای امام حسین(ع) البته فقط در مورد بریدن سر و بر نیزه کردن سر اتفاق افتاد چیزی بود که تنها در میان اعراب جاهلی رسم بود یا مانند این در جنگ های اسلامی یا حتی جنگ هایی که پیامبر(ص)و امام علی(ع) در آن شرکت داشتند در رابطه با سپاه دشمن اتفاق می افتاد؟ با تشکر
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
بريدن سر دشمن و همراه آوردن و نگه داشتن آن به نشانه غنيمت و پيروزي اصطلاحاً «سر آوردن» گفته ميشود. سر آوردن از قديميترين سنتها در بسياري از نقاط زمين بوده و تا اوايل سده بيستم هم در بالكان در اروپا رخ ميدادهاست.(1)
اين رسم درباره كساني به كار مي رفت كه دشمن حكومت بودند و عليه حاكميت قيام و يا شورشي نموده بودند. در اين حال فرمانروا دستور مي داد كه او را بكشند و سرش را بياورند.
گردن زدن و سر بريدن دشمنان اسلام بي سابقه نيست كه بيشتر به منظور كشتن دشمن بوده است نه آنكه سر او را به عنوان افتخار بردارند و در بين مردم به هدف تشفي و بر تري بگردانند و يا براي پيامبر بفرستند.
در برخي موارد كه اين قضيه ديده شده به در خواست پيامبر نبوده است.
نخستين بار در اسلام سر ابوجهل در بدر بريده شد. البته پيامبر دستور بريدن سر را نداده بودند. بلكه فرمودند كسي برود و از ابوجهل خبر بياورد. كه عبدالله بن مسعود رفت و ابوجهل را در حالي كه آخرين نفسهايش را مي كشيد يافت. او را كشان كشان مي آورد كه خسته شد. سپس سر ابوجهل را بريد و سر را به همراه وسايل هاي ابوجهل نزد پيامبر آورد.(2)
و يا مانند مجازات يهوديان بنيقريظه كه بر اساس حكم تورات انجام شد. سعد با بنيقريظه همپيمان بود و بنيقريظه داوري او را پذيرفتند. او مطابق حكم تورات داوري كرد مردان آنان كه در توطئه شركت داشتند، كشته شوند.(گردن بزنند)( 3)
اما هيچ كدام از اين موارد به منظور قدرت نمايي و شوكت نبوده، بلكه مجازاتي است كه آنان بايد مي شدند.
اما نخستين مسلماني كه سرش بريده شد و سرش را در شهرها گرداندند عمرو بن حمق خزائي صحابي پيامبر بود. كه معاويه سرش را بريد و دستور داد در شهرها بگردانند. اين كار حتي با مخالفت و ناراحتي ام المومنين عايشه همراه شد.
امام حسين(ع) در پاسخ نامه معاويه نامهاى براى او نوشتند و كارهاى او را به شدت مورد اعتراض قرار دادند، يكى از آنها در مورد عمرو بن حمق بود كه عمال معاويه سر او را بريدند و به دمشق بردند و معاويه دستور داد آن سر را بالاى نيزه قرار دادند، و آن سر نخستين سرى بود كه در اسلام بالاى نيزه نصب شد و در ديد مردم قرار گرفت.(4)
و به صورتي كه در حادثه كربلا رخ داد در هيچ جائي رخ نداده است.
پي نوشت ها :
1. http://fa.wikipedia.org/wiki/
2. تاريخ طبرى، محمد بن جرير طبرى (م 310)، ترجمه ابو القاسم پاينده، تهران، اساطير، چ پنجم، 1375ش، ج3، ص974.
3. ارشاد، شيخ مفيد، ترجمه رسولي محلاتي، تهران، ا نتشارات علميه اسلاميه، ج1، ص 98 ـ 99.
4. الغارات و شرح حال اعلام آن، ابو اسحاق ابراهيم بن محمد ثقفى كوفى (م 283)، ترجمه عزيز الله عطاردى، انتشارات عطارد، 1373ش، ص519.
5. مقرم، مقتل الحسين، قم، دارالكتاب الاسلامي، ص 259.
6. علامة مجلسي، بحار الأنوار، بيروت – لبنان، ناشر دار إحياء التراث العربي سال چاپ 1403 - 1983 م، ج 45، ص 115و ص 132.
موفق باشید.
