با سلام و تحیات
سوالم چند بخشی و یک مقدار طولانی هست. قبلاً از اینکه متصدع اوقاتتون میشم عذر میخوام.
سوال اول :
فلسفه ی چیزی به نام "نخل" که معمولا از جنس چوب هست و در خطه های خراسان و یزد بیشتر دیده میشه و مردم روز عاشورا اون رو به حرکت در میارن چیه؟ نماد چیه؟ آیا سندیت داره و مردم که به اون متوسل شده و حاجت میطلبند کار بسزایی انجام میدن؟
------------------------------------------------------------------------------
سوال دوم :
با توجه به اینکه متأسفانه بسیاری از اشعار مرسوم در مراسم تعذیه خوانی اباعبدالله الحسین کذب بوده و بیشتر به نمایشنامه ای عام شبیه بوده تا واقعه ی کربلا، حکم تشکیل چنین مراسمی و یا شرکت در آن چیست؟
------------------------------------------------------------------------------
سوم :
به حرکت در آوردن نماد هایی همچون جریده و یا علم و چرخاندن آن در شهر و همچنین استفاده از طبل هایی که گاهاً ارتفاع آن از قد یک انسان هم تجاوز میکند در دسته جات عزاداری سالار شهیدان جایز است؟
از توجه و صرف وقت همه ی شما عزیزان در پاسخگویی به سوالات صمیمانه سپاسگذارم.
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
با تحقيقاتي كه در منابع معتبر صورت گرفت، سند و دليلي درباره نخل گرداني نيافتيم، البته استفاده از نخل در عزاداري سابقه طولاني دارد و بيشتر اين امر در استان يزد صورت مي گيرد. نخل در اين استان به عنوان تابوت سومين امام يعني امام حسين (ع) شناخته ميشود. نخل، چوب بستي عظيم به شكل برگ درخت است كه شباهتي به برگ خرما ندارد. نخل با پارچه سياه سر تا پا سياه پوش ميشود و صد ها شمشير، قمه، و خنجر برهنه با تزئينات خاصي مانند: آئينهها، ميوهها، پولكها، منگلهها، دستمالهاي ابريشمي رنگي بر دو طرف بدنه نخل بسته ميشود. در دهه اول محرم و يا در دهه آخر ماه صفر (دو ماه خاص عزاداري شيعيان) نخل توسط مردم عزادار مانند كشتي به حركت در ميآيد و سه دور گرد ميدان نخل ميچرخد و آنگاه آرام آرام به درون آشيانه خود باز ميگردد. همراه با چنين مراسمي، روضه خواني، سينه زني و عزاداري انجام ميشود. برگرفته از:
http://www.savanehyazd.blogfa.com/post-95.aspx
موفق باشید.
