سفارشات رسول خدا «صلی اله و علیه و آله و سلم» به امام علی «علیه السلام»:
در شب عید فطر جماع مكن؛ كه اگر فرزندى به وجود بیاید، بسيار بد باشد. در شب عيد قربان جماع مكن؛ كه اگر فرزندى به وجود بیاید، فرزند شش انگشت يا چهار انگشت شود.
زير درخت بار دار جماع مكن؛ كه اگر فرزندى به وجود بیاید، جلاد و آدمكش و كدخدا شود.
در برابر پرتو آفتاب جماع مكن؛ مگر با روپوش كه اگر فرزند به وجود بیاید، در سختى و فقر باشد تا بميرد. ميان اذان و اقامه جماع مكن؛ كه اگر فرزندی به وجود بیاید، خونخوار شود.با زن آبستن، بي وضو ،جماع مكن؛ كه اگر فرزندی به وجود بیاید، كوردل و بخيل شود.در نيمه شعبان جماع مكن؛ كه اگر فرزندی به وجود آید، شوم و با خال چهره باشد.
اولا این مطالب مستند هستند یا نه؟
ثانیا: اگر پدر و مادری با شرایطی فرزند دار شوند که مثلا میان اذان و اقامه رابطه داشته و فرزند به وجود آمده و فرزند خونخوار گردد، پس اختیار انسان اینجا چه فایده ای دارد؟ و یا این که منافاتی ندارد؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در روايات اوقاتي براي انجام مجامعت مكروه شمرده شده و اوقاتي پسنديده معرفي گرديده است كه براي دين اين روايات مي توانيد به آدرس زير مراجعه كنيد:
شيخ حرّ عاملي، وسائل الشيعه، بيروت، دار احيائ التراث العربي، ج14، ص87 به بعد
البته اين امر و نهي ها استحبابي و كراهتي است و از اقتضاهاي مثبت يا منفي خبر مي دهد.
جماع در اوقات نهي شده مذكور ممكن است به اتفاقي كه از آن هشدار داده شده منجر گردد. زيرا در آن وقت اقتضا براي آن اتفاق هست. ولي اين اقتضا دليل كامل نيست كه حتما آن اتفاق ناخوشايند بيفتد.
رعايت اين امر و نهي ها خوب است. اما با صدقه و دعا مي توان اين اقتضاها را دفع كرد و ضعيف نمود و احتمالش را ضعيف تر كرد.
اما آگاهي دادن نسبت به اين اقتضاها با اختيار انسان منافاتي ندارد. مثلا اگر به كسي بگويي به پشت اين بام نرو، زيرا سست است و ممكن است فرو بريزد و تو از دنيا بروي، در اينجا او مي تواند به حرف شما گوش كند يا گوش نكند.
اما اين اقتضاها نسبت به فرزندي كه به وجود مي آيد هم ، در حد اقتضا است و علت كامل نيست كه ديگر اختيار او در آن دخيل نباشد. مثلا گفته شده، اگر در حالت حيض با زن مجامعت كند(كه در اين حال مجامعت حرام است) فرزندي كه متولد مي شود ممكن است خونخوار و دشمن اهل بيت باشد. حالا اگر زن و مردي به اين دستور گوش ندادند و در اين حال جماع كردند، فرزندي كه متولد مي شود نسبت به ديگر فرزندان زمينه بيشتري براي گرايش به خونريزي و دشمني اهل بيت دارد، ولي مجبور نيست و مي تواند اين اقتضاي روحي را به تلاش مهار كند و محب اهل بيت و مطيع آنان شود و فرد صالحي گردد.
بله اقتضاي او به اين فساد بيشتر از ديگران است و اين هم ظلمي است كه پدر و مادرش در حق او كرده اند و در قيامت بايد آنها جوابگو بوده و جبران كنند. نه فرزند.
موفق باشید.
