با سلام
بنده در اوایل جوانی بر اثر غفلت مرتکب برخی از کناهان کبیره شدم
با وجود اینکه اهل مسجد و نماز بودم ولی متاسفانه اشتباه کردم و بعضی وقتها روزه نگرفتم
و یا دست به بعضی گناهان مانند استمنا و ارتباط با نا محرم مرتکب شدم
در بدترین آن با دختری ارتباط نیمه جنسی( البته نه در حد زنا و دخول )داشته ام که در آن زمان از ترس گناه بدون اجازه پدرش صیغه خوانده بودیم
ولی بعد مدتی به لطف خدا از تمامی کارهایم به شدت پشیمان شدم و با تمام وجودم توبه کردمو به لطف خدا ازدواج کردم و حتی به حج عمره مشرف شده ام
حتی امروز تمام سعیم را برای خواندن نماز اول وقت انجام می دهم و تمام تلاشم را برای خواندن نماز شب نیز انجام می دهم
در کل خیلی احساس نزدیکی به خدا دارم ولی بعضی وقت هاوقتی فکر گذشته رو می کنم احسای گناه می کنم و تمامی عمل های امروزم به نظرم پوچ می آیند.لطفا کمکم کنید که چکار بکنم؟
آیا واقعا گناهان من قابل بخشش هستن؟
آیا امکانش هس به خاطر گناهان گذشته ام خدا صدای مرا نشنود؟
چکار بکنم که فکر گذشته از سرم بیرون برود؟
با تشکر

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
حقيقت آن است كه زنجير اعمال گذشته همچون طوق سنگيني بر دست و پاي انسان پيچيده است و فكر گناه مانند كابوس وحشتناكي بر روح گناه كار سايه مي افكند.
اما:
گرچه منزل بس خطرناك است و مقصد ناپديد هيچ راهي نيست كان را نيست پايان، غم‌مخور
براي رهايي از شكنجه وجدان و رسيدن به آرامش، خداوند درهاي توبه و استغفار و كفارات را به روي گناهكاران گشوده است.
توبه كار بايد بداند با عزم جدى برترك گناهان و استغفار به درگاه خداوند و جبران حق الله و حق الناس، خداوند گناهان فرد را مى‏بخشد. البته توبه كار براي رسيدن به مقامات بالاي معنوي و درجات بالاي بهشت لازم است با انجام كارهاي خير و خداپسندانه، گذشته را جبران كند. با اهتمام بيشتر به معنويات و كمك از اهل بيت به مرور زمان گذشته را فراموش خواهيد كرد. پس نگران نباشيد و از خداوند كمك بطلبيد تا شما را در اين راه ياري كند.
در صورت تحقق توبه از انسان شكي نيست كه خداوند آن را مي‌پذيرد. اين بشارت را خداوند در قرآن داده است: «هو الّذي يقبل التوبة عن عباده ويعفو عن السيئات؛(1) خدا است كه توبة بندگانش را مي‌پذيرد و گناهان آنان را عفو مي‌نمايد». كسي در وفاي به عهد راستگوتر از خداوند است؟ قرآن مجيد وعده داده كه خداوند توبه را از بندگانش مي‌پذيرد، بلكه آن ها را جزء دوستداران خود قرار داده است. پس صداي ايشان را نيز خواهد شنيد. فرد توبه كار هيچ گاه نبايد احساس نااميدي و ياس از رحمت الهي را تصور كند كه اين خود بزرگترين گناه است.مطمئن باشيد با حفظ تقوا و مراعات حدود الهي، راه سعادت به روي شما باز خواهد شد. (2)
پي نوشت ها :
1. شورى (42) آيه 25.
2. طلاق (65)، آيه 2.
موفق باشید.