سلام من در دوران دانشجویی با یکی از همکلاسی های پسر دوست شدم اما بعد از مدتی به این نتیجه رسیدم که ما خیلی با هم تفاوت داریم وازش خواستم که از هم جدا بشیم اما ایشان اصرار داشتن که باز با هم باشیم اما من قبول نکردم و اونموقع من از ایشان طلب حلالیت کردم اما ایشان جواب ندادن من بعد از آن ماجرا در حق ایشان خیلی دعا کردم و 100 بار آیت الکرسی خواندم و...از این ماجرا الان 3 سال میگذرد من مدتی پیش دیدمش و دوباره ازش طلب حلالیت کردم اما ایشان باز جواب ندادن و فقط خاطرات گذشته را یاداوری کردند واینکه بعد از آن ماجرا خیلی برایشان سخت گذشته!!!!!!و همچنین با اینکه اصلا نمیخواستم اما برای اینکه عذاب وجدان نداشته باشم ازش خواستم که دوباره با هم باشیم وازدواج کنیم اما ایشان گفتند بعد از آن ماجرا هیچ احساسی نه تنها به تو بلکه به هیچ دختری ندارم وقبول نکردند!!! من الان نمیدونم چیکار کنم؟نمیخوام مدیونش باشم با اینکه من تکلیفمون رو روشن کرده بودم اما انگار ایشون خیلی منتظر برگشتن من بودن!!!!!!!لطفا راهنمایی ام کنید که چطور جبران کنم و چه اعمالی را انجام بهم که خدا من را ببخشد؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اشتباهي كه شما كرده ايد ايجاد ارتباط دوستانه با يك نامحرم است، در حالي كه خداوند متعال از اين كار منع كرده است.
«الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ حِلٌّ لَّكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلُّ لَّهُمْ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ إِذَا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ وَلاَ مُتَّخِذِي أَخْدَانٍ وَمَن يَكْفُرْ بِالإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ - امروز چيزهاى پاكيزه براى شما حلال شده؛ و (همچنين) طعام اهل كتاب، براى شما حلال است؛ و طعام شما براى آنها حلال؛ و (نيز) آنان پاكدامن از مسلمانان، و آنان پاكدامن از اهل كتاب، حلالند؛ هنگامى كه مهر آنها را بپردازيد و پاكدامن باشيد؛ نه زناكار، و نه دوست پنهانى و نامشروع گيريد. و كسى كه انكار كند آنچه را بايد به آن ايمان بياورد، اعمال او تباه مىگردد؛ و در سراى ديگر، از زيانكاران خواهد بود.»(1)
اين گناه حق الله است و شما بايد از اين كار توبه مي كرديد و در واقع از خداوند طلب مغفرت مي نموديد، نه اينكه از آن فرد كه خود نيز گناه كرده است طلب حلاليت بطلبيد.
پرسشگر گرامي شما هيچ حق الناسي مرتكب نشده ايد و اصلا لزومي به انجام كار خير براي ايشان و طلب حلاليت نبوده است.
ايشان مسئول اعمال و رفتار خودش است.
حق الناس يعني تعدّي به حقوق ديگران و شما حقي از ايشان ضايع نكرده ايد، بلكه مدتي به خطا و اشتباه با هم مرتبط بوده ايد و شما بعد از مدتي خواهان پايان رابطه شده ايد.
هر مسأله اي هم كه براي ايشان رخ داده از نظر شرعي به شما مربوط نيست.
ايشان مي توانست اين رابطه را شروع نكند و دچار اين مشكل نشود، پس خودش خواسته است كه چنين شود.
قطع ارتباط توسط شما هم كاري عاقلانه و مشروع بوده است.
پي نوشت:
1. سوره مائده(5)، آيه 5.
موفق باشید.
