با سلام . رسیدن ایام محرم را تسلیت عرض مینماییم .
در قرآن کریم از تعابیری مانند : "فحشا ، سوء ، ظلم ، منکر ، هوی" برای پرداختن به مسائل ضداسلامی یاد شده است .
سوال بنده این است که تفاوت این تعابیر در چیست ؟ یعنی چرا در بعضی موارد "فحشا" موضوعیت دارد و در برخی موارد "منکر" و قسعلی هذا .
یا علی

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
قرآن براي هدايت انسان ها به بينش صحيح، اخلاق ملكوتي و اعمال صالح نازل شده است. رفتارهايي كه از نظر قرآن پسنديده نيست، از وجهه هاي مختلف مورد توجه قرار مي گيرند و از هر وجهه نامي متناسب با آن وجهه بر آنان نهاده مي شود، گر چه ممكن است از حيث مصداق يكي باشد.
مثلا "فحشاء" يعني عملي كه قباحت و زشتي آن فاحش و آشكار و واضح است.
"سوء" هر عملي است كه حسن ذاتي نداشته باشد. (1)
"منكر" در مقابل "معروف" يعني عملي كه از نگاه عقل، شرع و عرف به ناپسندي شناخته شده است.(2)
ظلم به معناي ضايع كردن و ادا ننمودن حق است خواه حق نفس خودش باشد يا حق غير خودش.(3)
هوي در مقابل حق و خدا و به معناي نفسانيت انسان است كه دعوت كننده به پستي و رذالت است:
أَ رَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواه(4)
آيا ديدى كسى را كه هواى نفسش را معبود خود برگزيده است؟!
آنچه امر هدايت خدايي نباشد، امر هوا و هوس است كه به خدايي گرفته مي شود.
بنا بر اين واژه هاي فوق به باطل و زشتي و گناه از وجهه هاي مختلف مي نگرد گرچه ممكن است در مصداق متحد باشند.
پي نوشت ها:
1. مصطفوي، التحقيق في كلمات القرآن الكريم، تهران، بنگاه ترجمه ونشر كتاب، 1360ش، ج9، ص35.
2. همان، ج12، ص240.
3. همان، ج7، ص171.
موفق باشید.