بسمه تعالی
من یک دانش آموز سوم دبیرستانی هستم . در رشته ی ریاضی و فیزیک درس می خوانم و به درس خواندن هم علاقه دارم .
چون در دبیرستان شاهد درس می خوانم ، ساعت 2:35 هر روز به خانه می رسم و تا خوردن ناهار و خواب بعد از ظهر برای آمادگی ذهنی برای مطالعه ی درس ها ، حدود ساعت 5:30 شروع به درس خواندن می کنم . متاسفانه حجم درس ها و تکلیف ها به قدری است که هر روز به همراه استراحت تا 11 درس هایم را می خوانم و تکالیف را می نویسم . اما خواندن یک درس و یا نوشتن مطالب آن باقی می ماند و باید بعد از ساعت 11 تا حدود 12 آن را تمام کنم . علی الخصوص زمانی که امتحانی مانند شیمی با حجم گسترده ی محاسبات استوکیومتری ، فیزیک یا ... دارم .
اما ......
ساعت 11 اگر به رخت خواب نروم پدرم برق اتاق مطالعه ام را قطع می کنند و می گویند : باید دیگر بخوابی و کوتاه هم نمی آیند.می گویند که بهترین زمان مطالعه صبح زود است.حالا بخواب و صبح زود بیدار شو و بخوان.فکری مغایر با نتایج تحقیقات علمی که بیان می کند : ذهن هر کسی در زمان خاصی به ماکسیمم بازدهی می رسد . اما من دو مشکل اساسی با این مورد دارم :
1 – من مطالبی که صبح ها ازساعت 5 تا 7 می خوانم یا تمرین هایی که حل می کنم را در طول روز اصلا به یاد نمی آورم.یعنی اگر یک مطلب را در این بازه ی زمانی 100 بار هم تکرار کنم ، سر کلاس گویی اصلا نخوانده ام.حال آن که شب ها مطالب به خوبی به حافظه ی من سپرده می شوند . به علاوه اگر مثلا درسی را از 10:30 تا 11:30 نیاز داشته باشم 1 ساعت بخوانم صبح حداقل باید 2 ساعت وقت صرف آن کنم و آخرش هم هیچ.....فراموش می شود.
2 – من اگر بعد از ظهر ها نخوابم ، به علت خستگی درس را خوب نمی توانم بخوانم . و اگر بخوابم اگرچه کم بخوابم ، شب ساعت 11 خوابم نمی برد و در رخت خواب گاهی تا 12 بیدارم !
حالا من باید چه کنم ؟ آیا من مشکلی دارم که باید آن را حل کنم یا پدرم باید این سخت گیری را برای منِ تقریبا 17 ساله کنار بگذارند.لطفا مشکل و راه حل مشکل مرا جدا عرض کنید و در صورت سخنی با پدرم آن را جدا عرضه دارید .
با تشکر فراوان
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
به عنوان يك روان شناس به شما برادر گرامي خاطر نشان مي سازم با توجه به تفاوت هاي فردي مشكل خاصي در شما وجود ندارد و كار شما تا حد زيادي طبيعي و عادي است. با اين وصف وقتي مشكلي وجود ندارد راه حلي هم متصور نيست و تنها بحثي كه باقي مي ماند توافق شما با پدر محترمتان مي باشد.
همان طور كه مي دانيد گفت و گوي دو نفره شما زياد به جايي نخواهد رسيد و بهتر است براي حل هر چه سريعتر اختلاف به يك فرد سوم مراجعه نماييد. مثلاً مشاورين تحصيلي يا حتي برخي معلمان مدرسه تان به خوبي از عهده متقاعد ساختن پدرتان يا شما بر مي آيند و همچنين كارشناسان مؤسسات و مراكز آموزشي مانند كانون فرهنگي آموزش، گاج، ماهان و ... توان حل اين اختلاف را دارند.
بايد دلايل پدر را شنيد و نمي توان يك طرفه نزد قاضي رفت. چه بسا پدر محترم شما دلايل منطقي براي اين ابراز مخالفت دارند كه همه اين ها با حضور يك فرد سوم مرتفع خواهد شد.
موفق باشید.






