درمانده ام که چگونه مشکلم رو حل کنم

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اميدواريم خداوند از اين گرفتاري نجاتتان بدهد.
لازم مى دانيم به عنوان مشاوري امين و دلسوز نكاتى را خدمت شما خواهر گرامى عرض كنيم:
1- عالمي كه ما در آن زندگي مي كنيم، عالم مادي است كه ساختار آن بر اساس نظام عليت و معلوليت است،يعني هر چيز بر اساس علت‌هاي شناخته شده يا ناشناخته‌ تحقق مي يابد. محال است معلولي بدون علت پديد آيد ؛آتش مي‌سوزاند، آب سرد مي كند، ابر به بارش در مي‌آيد، ويروس بيماري مي‌آفريند و دارو درمان مي‌كند؛ همه اين حوادث بر اساس ضابطه معيني نظام عالم را تشكيل مي‌دهند. بنا براين معلولات عالم بر اساس نظام علت و معلول است كه بر تمام عالم هستي و از جمله زندگي انسان ها حكمفرما است.
2- مشكلات و سختي هايي در زندگي بر انسان وارد مي شود، مي تواند مولود عوامل گوناگوني باشد كه يكي از آن ها، شكوفايي استعدادها و سازنده شخصيت انسان است.
بر اساس آيات قرآن و روايات نظام زندگي انسان در جهان هستي، نظام تكامل و پرورش است. همه مردم (از پيامبران گرفته تا ديگران) در حوادث روزگار دست و پنجه نرم مي‌كنند تا تربيت و ساخته شوند و شايستگي دريافت پاداش‌هاي عظيم الهي را كسب نمايند.
گاهي نعمت هاي الهي و الطاف ويژه و ناب خداوند در لباس «سختي‌ها، تنگناها، مصيبت‌ها و مشكلات» ظاهر مي شود؛ چنان كه خداوند انبيا، امامان و اوليا و دوستان خاص خود را در دنيا با انواع سختي‌ها، مصيبت ها و شدايد دچار ساخته است تا بدين وسيله بر ايمان و استواري آنان و بر مقام و مرتبت و منزلت‌شان بيفزايد؛ چنان كه امير مؤمنان (ع) مي فرمايد:
‌ «انّ البلاء للظالم ادبٌ، و للمؤمن امتحان،‌ و للانبياء درجه و للاولياء كرامه؛ (1)
بلاها براي ستمگران جنبه كيفر و تأديب دارد. براي مؤمنان، امتحان و براي پيامبران باعث ارتقاي رتبه و درجه و براي اولياي الهي موجب كرامت و بزرگواري مي گردد».
خداوند براي شكوفا كردن استعدادها و پرورش دادن بندگانش، آنان را با گرفتاري‌ها مي‌آزمايد؛ يعني همان گونه كه فولاد را براي استحكام بيش تر در كوره مي‌گذارند تا به اطلاح آبديده شود، آدمي را نيز در كوره حوادث سخت پرورش مي‌دهد تا مقاوم گردد. امتحان خدا با گرفتاري ها، به كار باغبان پر تجربه شبيه است كه دانه‌هاي مستعد را در سرزمين‌هاي آماده مي‌پاشد. دانه‌ها با استفاده از داده‌هاي طبيعي شروع به رشد و نمو مي‌كنند. به تدريج با مشكلات مي‌جنگند و با حوادث پيكار مي‌نمايند. در برابر طوفان‌هاي سخت و سرماي كشنده و گرماي سوزان، ايستادگي به خرج مي‌دهند تا شاخه گلي زيبا يا درختي تنومند و پرثمر بار آيد كه بتواند به زندگي خود در برابر حوادث سخت ادامه دهد.
خداوند نيز زندگي دنيا را براي انسان توأم با رنج و مشقت قرار داد تا وي را تربيت كند و استعدادهايش را شكوفا نمايد.
شدايد و ناملايمات براي انسان جنبه سازندگي دارند. بسياري از كمالات است كه جز در رو به رو شدن با سختي‌ها و گرفتاري ها، جز در نتيجه برخوردها، جز در ميدان مبارزه و پنجه نرم كردن با حوادث به دست نمي‌آيد.
3- البته گاهي بلا و گرفتاري به عملكرد خود ما برمي گردد؛ بهتر است در اعمال و رفتار و گفتار گذشته خودتان تفحص كنيد، ببينيد اگر به كسي ظلم كرديد، حق كسي را پايمال كرديد، به كسي فحش داديد، و يا پدر و مادر يا زن و بچه را از خود ناراضي كرديد،و يا نسبت به علماي ديني و يا سادات توهين و بدگويي كرديد، و يا واجبي از واجبات خدا مثل نماز و روزه و خمس را ترك كرديد، و يا گناه و معصيتي را مرتكب شديد، و ... از همه اين ها توبه كنيد، زياد استغفار كنيد، با دل و زبان و اخلاق و رفتارتان گذشته ها را جبران كنيد.
در صورتي كه كوتاهي در انجام وظايف از انسان سر نزده، در مقابل بلا و گرفتاري به هر صورت كه باشد، صبر نموده و خدا را شاكر باشد تا سفره نعمت هايش براي او بگشايد. امير مؤمنان(ع) مي فرمايد:
«الدَّهْرُ يَوْمَانِ فَيَوْمٌ لَكَ وَ يَوْمٌ عَلَيْكَ فَإِذَا كَانَ لَكَ فَلَا تَبْطَرْ وَ إِذَا كَانَ عَلَيْكَ فَلَا تَحْزَنْ فَبِكِلَيْهِمَا سَتُخْتَبَرُ؛ (2)
دنيا دو روز است: روزى به زيان توست و روزى به سود توست. روزى كه به سود توست، سرمست مشو. روزى كه به زيان توست، غم مخور؛ زيرا تو در هر دوى آن ها آزمايش مى‏شوى»‏.
صبر و استقامت عصاره همه فضيلت­ها و خميرمايه همه سعادت ها و ابزار وصول به هر گونه خوشبختى است. انسان بدون صبر هم در جهات مثبت به جايى نمى­رسد؛ هم در برابر عوامل منفى شكست مى­خورد، چرا كه صابر نبودن مساوى با شكست است. به همين دليل كليد اصلى پيروزى­ها، صبر است.
بنابراين در يك نگاه كلي، به طور مطلق نمي توان گفت ريشه و اساس گرفتاري هاي انسان، «عملكردهاي خود او» است. زيرا گاهي نظام زندگي انسان در جهان هستي و گاهي آثار وضعي اعمال انسان و گاهي امتحان ها الهي سبب بروز مشكلات و گرفتاري ها در زندگي انسان مي شود.
بهترين راه براي اين كه انسان بتواند تشخيص دهد كه مشكلش از ناحيه كوتاهي خودش در وظايف مادي يا معنوي هست يا امتحان الهي و ... اين است كه با هرگونه مشكلات و گرفتاري كه مواجه مي شود، ابتدا نامه عمل خود را بازبيني كند كه آيا وظايف خود را انجام داده يا كوتاهي كرده؟ در صورتي كه از طرف او كوتاهي صورت گرفته، براي جبران آن اقدام كند تا خداوند عنايت خود را به او بيشتر نمايد.
-به توصيه آيت الله بهجت بعد از هر نماز:
أ- سه بار صلوات.
ب- سه بار دعاي «اللّهمّ أغنني بحلالك عن حرامك و بفضلك عمّن سواك».
ج- سه بار صلوات بفرستيد.
-براي امام جواد(ع) نذري كنيد.
-سورۀ واقعه را هر شب بعد از نماز عشاء بخوانيد.
پي ‌نوشت ‌ها:
1. علامه المجلسي، بحار الانوار، مؤسسه الوفاء، بيروت، 1404 ه.ق، ج 81، ص 198.
2. ابن شعبه حرانى‏، تحف العقول عن آل الرسول، جامعه مدرسين‏ قم‏، 1404 ق‏، چاپ دوم‏، ص 207.
موفق باشید.