با سلام و خسته نباشید
این سوال را که امام صادق(ع) فرمودند امامت در فرزند بزرگ است را شما جوابی دادید ولی من قانع نشدم مگر غیر این است که حرف امام که معصوم است هم برای گذشته است و هم اینده, اگر ما شیعیان بخواهیم همین گفته ی امام صادق را پیروی کنیم باید بگویم که ما شیعیان امامانمان غیر این امامانی است که خدا برگذیده و ما به این سخن امام صادق عمل نکرده ایم؟
الأمر في الکبير ما لم تکن فيه عاهة
امامت در فرزند بزرگ است ، مگر اينکه وي بيماري داشته باشد ( که سبب رويگرداني مردم از وي شود ).
الکافي ج 1 ص258
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اشكال شما روشن نيست كه از چه جهت ابهام داريد و حال آنكه روايت به روشني بيان كرده است كه اگر فرزند بزرگتر امام نقصي كه مانع امامت است داشته باشد امام نيست و نمي توان به فرزند بزرگتر بودن بر امامت او بسنده كرد. بلكه بايد امام را از راههاي ديگر و نشانه هاي ديگر شناخت نه اين كه منحصر در فرزند بزرگتر باشد و راه شناخت امام در روايات، متعدد است كه از جمله آن وجود نص از امام پيشين و امتحان و آزمايش علمي توسط عالمان است.(1) بنا بر اين از راههاي متعدد مي شود امام را شناخت.
پي نوشت ها:
1. ر.ك، محمد بن محسن، فيض كاشاني، الوافي، كتابخانه امير المومنين علي(ع)، ج2، ص 131.
موفق باشید.
