بحث (الاجتماع المأموری) را با مثال (صل ، ولا تغصب) شرح دهید.

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
بررسي مسائل تخصصي علم اصول فقه يا ساير علوم حوزوي از محدوده فعاليت اين مركز كه پاسخ گويي به شبهات ديني و قرآني است خارج است و پاسخ اينگونه مسائل را بايد در مطالعات و مباحثات علمي خود در مجامع علمي حل كنيد. و يا اين كه از سايت آيت الله سبحاني بپرسيد.
در عين حال با توجه به تماس شما با اين مركز و به منظور ارج نهادن به تماس شما پاسخ مختصري در اين خصوص بيان مي كنيم و تفصيل آن را بايد از كتب مربوط به علم اصول دريافت كنيد.
منشأ بروز سؤال مذكور در ذهن شما اين است كه جواز اصولي را با جواز فقهي خلط نموده ايد و لذا دچار ابهام شده ايد. در حالي كه جوازي كه در علم اصول مطرح مي شود در برخي موارد به معناي امكان عقلي مسئله است كه در مقابل آن امتناع عقلي است نه امكان و جواز شرعي كه در مقابل آن حرمت قرار دارد.
در بحث اجتماع امر و نهي و جواز يا عدم اجتماع مأموري نيز بحث بر سر اين نيست كه آيا نماز خواندن در مكان غصبي جايز است يا حرام بلكه بحث بر سر اين است كه آيا عقلا امكان دارد كه شارع واحد به مكلف واحد امر و نهيي داشته باشد كه اين دو حالت عموم و خصوص من وجه داشته باشد و در مواردي مكلف از روي سوء اختيار بين اين دو جمع كند. آيا عقلا ممكن است كه شارع اين امر و نهي را به صورت مطلق داشته باشد. آنها كه قائل به جوازند مي گويند ممكن و جايز است يعني محال و ممتنع نيست زيرا متعلق امر غير از متعلق نهي است. (1)
پي نوشت ها:
1. ر.ك علامه مظفر، أصول الفقه، قم، اسماعيليان، 1375ش، ج‏1، ص 315.
موفق باشید.