به نام خدا
من یک عمو دارم که در کویت کار می کرد،عمو بنده 37 سال پیش من را وکیل یک دفترچه
بانکی کرد که محتوای آن 2 میلیون تومان بود،تا به وسیله این وکالت باهم شراکتن
یک رستوران بخریم ولی خرید رستوران به دلیل برخی مشکلات انجام نشد و بعد از چندین سال عموی من فوت کردن.
عمو من موقع فوت 8 فرزند داشت که بزرگ آنها 22 ساله بود و کوچک آن ها 40 روزه بود.
من با همسره عموم مشورت کردم که شما تمایل دارید من با وکالتی که دارم مبلغ را
از بانک بگیرم و به شما بدم،گفتند نه بگذارید در بانک باشه و ما هر وقت که برای
مخارج به آن مبلغ نیاز داشتیم با وکالت شما از بانک می گیریم.
بعد از چند سال من یک قطعه زمین برای خودم خریدم با پولی که هیچ ربطی به وکالت و
مبلغ دفترچه نداشت و قبل از خرید با فرزندان عموم مشورت کردم که شما تمایل دارید با پولی که در بانک هست و من از آن وکالت دارم برای شما قسمتی از آن تکه
زمین بخرم؟گفتن نه ما میخوایم از این پول برای ازدواج و دیگر مخارج استفاده کنیم.
الان که ازدواج کردن و پسر عموی که موقع فوت پدرش 40 روزه بود الان 28 ساله است.

مشکل و اختلاف که الان بین من و آنها پیش آمد سر این است که آنها می گویند شما موقعی
که با ما سر خرید قطعه زمین مشورت کردین ما بچه بودیم و هیچ درکی نداشتیم و شما
میبایست از این قطعه زمین برای ما می خریدید و الان ما مستحق قسمتی از این زمین هستیم.
آیا واقعا مستحق هستند یا خیر؟

با تشکر

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اگر زمين را با پول خودت و براي خودت خريده اي پسر عموها هيچ حقي در آن زمين ندارند.
موفق باشید.