تحقیق

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
غيبت كردن و بيان عيوب افراد كاري ناپسند در همه اديان است و هيچ انسان شريفي دوست ندارد عيوب ديگران را مطرح كند همانطور كه دوست ندارد عيوب خودش بر ملا شود. در روايات ما براي غيبت كردن تعابيري به كار رفته كه در بقيه گناهان كمتر به كار ميرود. مانند اينكه غيبت را نهايت تلاش انسانهاي عاجز و ناتوان معرفي مي كند. (1) يا از غيبت به عنوان خورش سگهاي جهنم نام مي برد. (2) و يا حتي فرموده اند اگر غيبت كننده توبه كند و توبه اش قبول شود آخرين كسي است كه به بهشت وارد ميشود واگر توبه نكند اولين كسي است كه به جهنم وارد مي شود.(3) اما دين مبين اسلام براي حفظ نظام زندگي افراد و جامعه در مواردي كه اهميت بالايي دارد اين اجازه را به افراد داده است كه عيوب ديگران را مطرح كنند. كه يكي از اين موارد مشورت دادن در امر ازدواج و ديگر موارد مهم است (نصح المستشير).(4) از آنجا كه ازدواج ، مربوط به يك عمر زندگي مشترك است و ندانستن برخي از مسائل باعث سختي هاي متعدد در زندگي ميشود اين اجازه را داريم كه اگر كسي از ما در مورد يك شخص سوال كرد پاسخ او را به روشني و با بيان خصوصيات فردي او بدهيم. چرا كه قرار است زندگي مشترك دائمي داشته باشند. اين كار از نظر فقهي جايز است و اشكالي ندارد. اما چيزي كه هست اين است كه در پاسخگويي به چنين سوالاتي بايد حب و بغض هاي شخصي را كنار گذاشت و واقعيت را مطرح كرد و پاسخ را نيز فقط به سوال كننده بدهيم نه اينكه درجمع وبقيه دوستان مطرح كنيم چون بيان عيوب آن فرد فقط براي مشورت خواهنده جايز است و گفتنش براي بقيه غيبت به حساب مي آيد.
پي نوشت ها:
1. علامه مجلسي، بحار الانوار، دارالكتب، چاپ 1، ج 72، ص262.
2. شيخ حرعاملي، وسايل الشيعه، دارالكتب، چاپ 4، ج12، ص283.
3. حاجي نوري، مستدرك الوسايل، چاپ 1، نشر ال البيت، ج9، ص 117.
4. امام خميني، المكاسب المحرمه، نشر آثار امام، چاپ1، ج 1، ص438.
موفق باشید.