با سلام
پسری هستم که 1ماه دیگر وارد سن 25 سالگی میشوم ، دارای مدرک لیسانس و پایان خدمت هستم ، علاقه به دختری که از نظر تحصیلات هم تراز و از نظر اعتقادات هم تراز با من میباشد ( خانواده ها هم همینطور ) تا چند ماه دیگر هم سر کار میروم و دارای اندک سرمایه ای هم هستم و طالب ازدواج با این دختر البته نه همین الان ، بلکه از خانواده خواسته ام که به خواستگاری برون اما به دلایلی همچون زود بودن سن ازدواج و اختلاف سنی کم ( دختر 7 ماه کوچکتر است ) و اینکه رابطه آشنایی بسیار محدود زبر نظر خانواده او داشته ام مخالفت میکنند ... ضمن اینکه خانواده من بسیار مذهبی میباشند.
حالا میخوام بدونم این ها دلیل بر این میشه که من از خواستم کوتاه بیام؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
برادر عزيز لطفا به نكات ذيل توجه كنيد.
1. براي ازدواج دختر و پسر سن مشخصي را نمي توان ذكر كرد؛ زيرا شرايط و موقعيت افراد متفاوت است. آنچه زمينه را براي ازدواج دختر و پسر آماده مي كند، امكانات اوليه مادي، بلوغ شرعي، بلوغ جنسي، بلوغ فكري، رشد جسمي و روحي، رشد اجتماعي و شخصيتي، استقلال فكري، ثبات عاطفي و قدرت مديريت بحران است كه اگر اين شرايط به طور نسبي و نه مطلق فراهم باشد مخالفت خانواده شما (خصوصا اينكه گفتيد مذهبي هستند) نمي تواند مانع ازدواج و يا حداقل يك نامزدي شرعي باشد.
2. فاصله سني مطلوب بين دختر و پسر تقريبا بين 3 تا 7 سال است، يعني پسر بزرگتر باشد. در صورت وجود شرايط مطلوب، و با يك مشاوره پيش از ازدواج هم فاصله سني خيلي كم مانند فاصله 7 ماه مورد قبول است. البته تاكيد مي كنيم مشاوره با متخصص در اين زمينه به صورت حضوري الزامي است. در مواردي مشاور پس از چند جلسه صحبت ممكن است به اين نتيجه برسد كه دختر و پسر با اين فاصله سني كم مي توانند زوج مناسبي را تشكيل دهند.
3. در پاسخ به قسمتي كه گفتيد رابطه آشنايي محدودي آنهم زير نظر خانواده ايشان داشته ايد و خانواده شما به همين جهت با شما مخالفت مي كنند بايد گفت: گاها حساسيت خانواده ها بجاست. زيرا چون در اين رابطه ها ممكن است دو طرف عواطف به خرج دهند وقتي با ازدواج به هم مي رسند. (البته اگر برسند) نخواهند توانست آن گونه كه لازمه زندگي زناشويي است، عاطفه خرج هم كنند و عشق و صفا و صميميتي كه لازمه زندگي مشترك و ستون خيمه زندگي زناشويي خواهد بود، كمرنگ خواهد شد. شما مي توانيد بابرطرف كردن برداشت هاي احتمالا غلط خانواده و اطمينان دادن به خانواده تان آنها را راضي كنيد كه با اين ازدواج موافقت كنند. البته ممكن است خانواده شما سوالاتي ديگري هم در اين رابطه داشته باشند كه با به مهر و عطوفت و صبر كامل مي توانيد با آنها صحبت كرده و همدلي آنها را بدست آوريد. قطعا تندخويي و لجبازي نه تنها كاري از پيش نمي برد بكله اوضاع را بدتر مي كند. پس سعي كنيد به هر صحبت منطقي و يا حتي وساطت بزرگان فاميل و اصرار توام با مهرباني دل آنها را نرم كنيد.
موفق باشید.
