معرفتی

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در پاسخ به سه نكته توجه كنيد.
نكته اول( مقدمه): هر فكر و عقيده اي، و هر گفتار و رفتار يا قصد و نيتي كه رضايت خدا در آن نباشد، و قرآن كريم يا روايات معتبر بر نادرستي آن گواهي دهد، قطعا در نقطعه مقابل عرفان حقيقي قرار دارد و در تضاد با آن است. زيرا مقصد نهايي عرفان، معرفت پيدا كردن به ذات خدا و صفات جمال و جلال او، و تقرب يافتن به حق مطلق است. به اين مقصد عالي هنگامي مي توان نايل شد كه خود را از گناهان و رذايل اخلاقي تخليه كنيم، و با اطاعت امر خدا و انجام واجبات نفس خود را جلا ببخشيم ( تجليه )، و آن را مستعد دريافت هدايت هاي ويژه سازيم، و در گام بعدي با ترك مكروهات و انجام مستحباتي همانند تلاوت قرآن، پايبندي به نماز اول وقت، و به نماز جماعت و جمعه، و نماز شب، و نمازهاي نافله به « تحليه» يعني آراسته كردن درون خويش بپردازيم.
نكته دوم: هر گونه خود ارضايي يا استمنايي كه خارج از قانون ازدواج و آميزش با همسر مشروع باشد، از نظر اسلام حرام و گناه بزرگي است، و در روايت از آن به « اثم عظيم » تعبير شده است. در روايات وآياتي از قرآن كريم مسئله حرمت استمنا يا خودارضايي از راه غير مشروع مطرح شده است. از جمله در سوره مؤمنون و معارج (1) در ضمن بيان ويژگي هاي مؤمنون واقعي و نمازگران حقيقي و بيان اين كه « آن ها كساني هستند كه دامان خويش را به بي عفتي آلوده نمي كنند، بلكه دستگاه تناسلي خود را از آلودگي وبي عفتي حفظ مي كنند، و آن ها تنها از راه همسران مشروع به ارضاي جنسي مي پردازند»، مي فرمايد:«فمنِ ابتغى وراءَ ذلكَ فأولئكَ همُ العادون يعني كساني كه جز اين راه مشروع و معين شده را دنبال كنند، متجاوز از احكام و قوانين الهي هستند».
پيامبر اكرم(ص) فرمود: هر كس شهوتش را با دست ( و هر طريق ديگري غير از مسير طبيعي و ازدواج) دفع كند، مورد لعنت و نفرت خداوند است، و خداوند چنين فردي را لعنت و از رحمت خود دور مي كند.(2)
امام صادق(ع) فرمود: "خود ارضايي (يا دفع شهوت از غير مسير طبيعي) از گناهان بزرگ است. (3)
و نيز فرمود: خداوند با نظر رحمت به استمنا كننده نمي‌نگرد.
سپس مي‌فرمايد: «گناه بزرگي است كه خداوند در قرآن مجيد از آن نهي فرموده است. استمنا كننده مثل اين است كه با خودش نكاح (زنا) كرده باشد. اگر كسي را كه چنين كاري مي‌كند بشناسم، با او هم خوراك نخواهم شد»، مردي برخاست و گفت: يا بن رسول الله ! آيا حُرمت و گناه بودن خود ارضايي در قرآن هم آمده است؟ حضرت فرمود : بله. خداوند مي فرمايد: فمنِ ابتغى وراءَ ذلكَ فأولئكَ همُ العادون(4)
به امير المؤمنين(ع) خبر دادند كه فردي استمنا كرده است. به امر حضرت آن فرد را دستگير كردند، نزد حضرت آوردند. پس از سؤال و جواب و اثبات موضوع، حضرت حكم تعزير را برآن فرد اجرا كرد. (5)
بنا بر اين خود ارضايي مانند هر گناه ديگري در جايگاه تقابل و ضديت با عرفان قرار دارد.
نكته سوم (برسي آفات رواني و جسمي ): سير و سلوك عرفاني نيازمند برخورداري از روح و روان سالم است. با توجه به اين كه بسياري از بيماري هاي جسمي، آسيب مؤثري در سلامت روح انسان مي گذارد، داشتن سلامت جسمي نيز شرط موفقيت در سلوك عرفاني و نيل به مقصد آن است. با اين نگاه، كسي كه گرفتار خود ارضايي است، نمي تواند در رسيدن به « قُرب الهي » موفق گردد. زيرا خودارضايي يكي از انحرافات جنسي است كه عوارض روحي و جسمي فراواني دارد. از جمله: افسردگي و بي حالي، دور شدن از معنويت، ضعف بينايي، ضعف قواي جسماني، آسيب دستگاه تناسلى و ناتوانى‏هاى جنسى ، نا تواني در توليد مثل، بيماري هاى مقاربتى‏، عقيم شدن‏،كم خونى، كم اشتهايى و مشكلات گوارشى؛كم خوابى و اختلال در خواب؛ تنگى نفس؛ سر درد و سرگيجه؛پيدايش تغييرات در نخاع و ستون فقرات، ضعف حافظه، حواس پرتى و ناتوانى در تمركز فكرى‏،اضطراب ،افسردگى‏، پرخاشگرى و بداخلاقى‏، يأس از زندگى‏،از بين رفتن خلاقيت‏ها، توانايى‏ها و سركوب شدن استعدادها، عدم ميل به مطالعه و تحقيقات علمى و فعاليت‏هاى فكرى، هوس باز و بى‏بند و بار شدن، افت تحصيلى‏،بزهكارى و ...
پي‌نوشت‌ها:
1. مؤمنون( 23)، آيه 7 و معارج ( 70) ،آيات 29 تا 31.
2. مستدرك الوسايل، محدث نوري، ج14، ص 356، مؤسسه آل البيت، قم 1408 ش.
3. همان.
4. وسايل الشيعه 29 جلدي، شيخ حر عاملي، ج28، ص 363، چاپ مؤسسه آل البيت، قم، سال انتشار 1409ق.
5. همان.
موفق باشید.