سلام برادری 17 ساله دارم که از بچگی به برداشتن پول و وسایل دیگران عادت دارد هرچه به مادرم میگفتم که مانعش شود خیلی کم او را تنبیه میکردمادرم از بچگی تا کنون با ما بدرفتاری میکند چون از فرزند دختر بدش می آید و با ازدواج با پدرم راضی نبوده همین باعث شد که ما با او وبرادرم بد رفتاری کنیم تا مانعش شویم حالا عادات زشت تری هم دارد از جمله استمنا درس نخواندن رفت و آمد با رفقای ناباب وتا شب به منزل نیامدن ضمنا او بیماری صرع دارد با توجه به این که من نمی توانم با او خوش اخلاق باشم چگونه هدایتش کنم؟ میدانم که باید اول اخلاق خودرا درست کنم بارها سعی کردم اما من نیاز به روانپزشک دارم چکار کنم نمی خواهم او مثل من بد بخت شود پدرم هم کاملا به او بی توجه است .با تشکر
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اگرچه بد رفتاري مادرتان در برابر شما رفتاري نامناسب و دور از شأن مادر و فرزندي است. اما اين را بدانيد كه بسياري از اين گونه رفتارهاي والدين در قبال فرزندان به واسطه ضعف فرهنگي، ناآگاهي، بي توجهي والدين نسبت به وظايف خود نسبت به فرزندان و عدم آشنايي آنان از اصول صحيح تربيتي ناشي مي گردد و ممكن است خيلي عمدي نبوده باشد. البته همان طور كه شما اشاره كرده ايد نوع ازدواج والدين و تفكر آنها نسبت به جنسيت فرزند در اين ميان هم بي تأثير نيست كه اين نيز از ضعف فرهنگي و ناآگاهي آنان ناشي مي شود. كم كاري، بي توجهي و بد رفتاري والدين در قبال شما در هيچ صورت، دليل بر اين نمي شود كه شما متقابلاً نسبت به آنها رفتاري ناپسند داشته باشيد. اگر مادر و پدرتان با رفتارهاي شان شما را مي آزارند مسلماً در پيشگاه الهي مسئول بوده و روزي بايد جوابگو باشند و تاوان آن را بپردازند. اما در هر صورت، وظيفه شما چيز ديگري است و همواره بايد نسبت به آنها با رأفت، عطوفت و مهرباني برخورد كنيد، البته ما نيز قبول داريم كه كار بسيار مشكلي است. اما با يك معامله جانانه با خداوند، اين امر ميسّر مي شود و از طرف ديگر، شما درباره رفتارهايي كه با مادرتان داشته ايد مورد مؤاخذه قرار نمي گيريد.
از روايات معصومان استفاده ميشود كه والدين چه مؤمن باشند و چه كافر و چه نيكوكار و چه معصيت كار و ظالم باشند، بايد مورد احترام قرار گيرند و استثنا بردار نيست. امامرضا(ع) ميفرمايد: «نيكي به والدين واجب است گرچه مشرك باشند، ولي در معصيت خدا نبايد آنان را اطاعت كرد». وظيفه شما هم اين است كه مي بايست از شيوه هاي صحيح امر به معروف و نهي از منكر بهره بجوييد و در هر حال، حرمت و احترام مادرتان را نگه بداريد.
قرآن كريم از تندى و پرخاش نسبت به پدر و مادر نهى مىكند و به سخن نيك و لحن شايسته و خضوع و تواضع و گستردن بال رأفت در برابر آنان و خيرخواهى و دعا در حق آنان دعوت مىكند. بايد به گونه اي با ايشان برخورد نمود كه به شخصيت واقعي، حرمت و تكريم آنان خدشه اي وارد نگردد؛ چه بسا ممكن است جوان پاكدل پاك رفتار، با نحوه عملش و با رعايت ادب، گراميداشت خاطر، تحويل گرفتن آنها، نيكى و مراقبت، بر پدر و مادرش تأثير بگذارد تا ايشان دگر بار اعمال و رفتار ناپسند و ناشايستي را در حق شما انجام ندهند.
شايد شما به اين سادگي ها نتوانيد رفتار مادرتان و حتي برادرتان را تغيير دهيد و يا به سهولت عوض كنيد. ولي مي توانيد كاري كنيد كه اوضاع مقداري بهتر گردد، براي اين منظور، هيچ راه مطمئني بهتر از اين كه شما رفتارتان را تغيير دهيد و با خوش اخلاقي و رفتار پسنديده روي آنها تأثير بگذاريد وجود ندارد. اين راه چون در اختيار شماست، امر ممكني است اما، تغيير رفتار مادر و برادرتان مستقيماً در اختيار شما نيست. چه بسا ممكن است با بد رفتاري متقابل، اوضاع را بدتر كنيد و بر وخامت آن بيفزاييد. چرا كه در اين صورت، حرمت ها شكسته مي شود، خصومت ها تشديد مي گردد و راهي براي ايجاد همدلي، پذيرش نصايح يكديگر و امر به خوبي ها و خوش رفتاري باقي نمي ماند.
به طور حتم، خلأ عاطفي، كمبود محبت، عدم برخورداري از تربيت صحيح و مشكلاتي كه برادرتان در درون خانواده داشته است او را به بيرون خانواده و دوستان ناباب سوق داده و در تشديد كج رفتاري هاي او نقش داشته است. به نظر ما، همان طور كه خودتان نيز بر اين باوريد، ابتدا بايد روي خودتان كار كنيد و شيوه رفتار و نوع اخلاق تان را با مادرتان و ديگر اعضاي خانواده درست كنيد تا بدين طريق روي آنها تأثير بگذاريد. به هر حال، براي اين كه بتوانيد برادر و مادرتان را ارشاد و هدايت كرده بايستي ارتباط عاطفي خود را با آنها تقويت و افزايش دهيد تا شما بتوانيد با زدن اين پل ارتباطي به قول معروف آنها را به پاي ميز مذاكره بكشانيد سپس در يك فضاي آرام و با آرامش گفتگو كنيد و برخي نكات و كج رفتاري آنها را گوشزد نماييد و يا او را مجاب كنيد كه براي تغيير خود به مراكز مشاوره اي مراجعه كند البته، گاهي مي توانيد با يكي از همجنسان او مثل: عمو، دايي، مربي، معلم، امام جماعت مسجد، مشاوره و يا يك روانشناس با تجربه صحبت كنيد تا برخي از مفاهيم دوران نوجواني و كيفيت مراقبت از خود در برابر هجمه هاي فرهنگي را به او آموزش دهند و احياناً پاي صحبت او بنشينند تا اگر مشكلي دارد و يا به يكي از انحرافات اخلاقي مبتلاست، زمينه ترك آن را فراهم كنند. اين حداقل كاري است كه شما مي توانيد انجام دهيد تا هم شرايط را بهبود دهيد و هم از تشديد آن جلوگيري به عمل آوريد. البته هيچ ايرادي ندارد كه در ادامه با مطالعه كتاب هاي تربيتي و انجام مشاوره هاي تخصصي، راهكارهاي ديگري را به كار ببريد تا زودتر به نتيجه مطلوب برسيد. براي اين منظور مي توانيد به نزديك ترين مركز مشاوره اي و خدمات روانشناختي در شهر محل سكونت خود مراجعه كنيد و با روانشناسان و روانپزشكان باتجربه گفتگو نماييد و چاره انديشي كنيد تا هم راهي براي بهبود برادرتان پيدا كنيد و هم برخي از آشفتگي هاي روحي پيدا و آشكار خود را شناسايي و درمان كنيد.
موفق باشید.
