سلام.من با توجه به حدیثی از پیامبر ص که 40 روز عبادت خالصانه باعث سرازیر شدن چشمه های حکمت از زبان بر قلب میشود(که البته حدیث رو کاملا درست ننوشتم.ببخشید دقیقش یادم نیست)40 روز عبادت گرفتم.و امروز روز دوم است ولی دیروز در اثر حواس پرتی غیبت کردم.و به دلایلی قومی و قبیله ایی نمیتوانم جلوی پسرعموهام جوراب بپوشم ولی قوزک پایم رو که شلوار همیشه میپوشم خوب پوشانده بودم.حالا 40 روز عبادتم باطل است و باید از سر بگیرم
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسش گر گرامي اين كه چلّه گرفتيد، بسيار خوب و ارزشمند است و شما را در رسيدن به خداوند بسيار كمك مي كند، بله درست است روايت داريم كه پيامبر(ص) فرمودند:« مَا أَخْلَصَ عَبْدٌ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً إِلَّا جَرَتْ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ مِنْ قَلْبِهِ عَلَى لِسَانِه.(1) هيچ بنده اي 40 روز خود را براي خدا خالص نمي كند، مگر اين كه چشمه هاي حكمت از قلبش بر زبانش جاري مي شود.»
و بايد در اين 40 روز گناه نكنيد و خدا را خالصانه عبادت كنيد. و اگر در روز دوم غيبت كرده ايد بايد توبه كنيد و از ابتدا 40 روز را شروع كنيد،و اگر دو روز بعد از چهل روز غيبت كرده ايد، لازم نيست دوباره چلّه بگيريد و از اول شروع كنيد ،بلكه با توبه و جبران و حلاليت طلبيدن در صورت دسترسي و عدم ترس از اختلاف، اين غيبت را جبران كنيد.
در ضمن دلائل قومي وقبيله اي ،نمي تواند توجيه خوبي براي نداشتن پوشش مناسب باشد. اگر چه شما خود را مي پوشانيد ولي بهتر است با شكستن سنت هاي غلط قومي و قبيله اي، خالصانه و فقط براي رضاي خداوند زندگي كنيد.
نكته بسيار مهم اين است كه: بايد اين چهل روز را خالصانه و براي رضاي خدا عبادت كنيد، نه براي جاري شدن حكمت بر زبان تان، عبادت خالصانه يعني هدف از عبادت فقط رضاي خدا و انجام دستورات اوست، نه رسيدن به كرامات و يا حكمت. مواظب باشيد عبادت تان براي رسيدن به حكمت نشود كه با اخلاصي كه در روايت بيان شده منافات دارد.
پي نوشت:
1. علامه مجلسى، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء بيروت - لبنان، 1404 ه.ق، ج 67، ص 242 .
موفق باشید.






