حدیث

پرسش: حديث
با سلام در مورد گريه بر امام حسين (ع).
گريه به اندازه پر پشه تمام گناهان بخشيده مي شود درستي يا نادرستي حديث چه گونه
(عدل اللهي)
پاسخ: با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
چنين حديثي داريم. امام صادق فرمودند:
من ذكرنا عنده في مجلس فقد غيبنا بشطر كلمة أو فاضت عيناه رحمة لنا ورقة لمصابنا مثل جناح بعوضة غفرت ذنوبه ولو كانت مثل زبد البحر(1)
هر كس ما را ياد كند و از روي رحمت و رقت بر مصيبت هاي ما به اندازه بال پشه اي اشك بريزد، گناهانش اگر به اندازه كف درياها باشد، آمرزيده مي شود.
اين حديث و حديث هاي مشابه زيادي كه در باب توبه و ندامت از گناه و بعض اعمال مستحبي وارد شده اند، با عدالت خداي تعالي منافات ندارند. زيرا اين احاديث گر چه در اينجا مطلق هستند. ولي در جاهاي ديگر قيدها و شرايط آنها ذكر شده است و اينها همه براي تشويق به توبه و بازگشت از گمراهي به حق و عدل است و اين نقطه بازگشت ممكن است از قطره اشكي بر اباعبد الله شروع شود و به همرنگي با ايشان بينجامد كه اين قطره اشك كيميا شده و نه تنها باعث آمرزش گناهان شده، بلكه تبديل كننده گناهان به حسنات مي شود. (اشك مقدمه اي براي توبه مي شود )
خداوند در باره توبه مي فرمايد:
مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيما (2)
كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند، كه خداوند گناهان آنان را به حسنات مبدّل مى‏كند و خداوند همواره آمرزنده و مهربان بوده است!
اشكي كه براي امام حسين ريخته مي شود اگر از زمينه تقوا نشأت نگرفته باشد، به حكم كلي آيه زير پذيرفته نيست حتي اگر به اندازه درياها باشد:
َ إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقين(3)
خدا، تنها از پرهيزگاران مى‏پذيرد!
و اشكي كه از تقوا و عشق به امام و خوبي و عدل نشأت بگيرد طليعه توبه اي است كه كيميا است اگر چه به اندازه پر پشه اي باشد. كسي كه بر امام و مظلوميت او اشك مي ريزد دارد عشق خود به حق و عدل و نفرت خود از باطل و ظلم را اعلام مي كند و اين عشق مقدس است و كيميا مي باشد و او را به سوي اصلاح زشتي هايش سوق داده و به كسب زيبايي ها وامي دارد و اين وعده براي جذب به اين سمت و سو است.
خلاصه آنكه منظور اين نيست كه يك قطره اشك براي توبه كافي است و انسان نسبت به كوتاهي هاي گذشته اعم از حق الله و حق الناس مسئوليتي ندارد. بلكه اشك توفيق توبه و اصلاح گذشته را به انسان مي دهد از اين رو هيچ عالم و مجتهدي فتوا نداده كه با ريختن اشك بر مصائب ابي عبدالله نيازي به قضا كردن نمازهاي فوت شده نيست .از اين رو در آيات متعددي از قرآن بعد از ذكر توبه اصلاح كاستي ها را تذكر داده است.
فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَ أَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ (4)
... أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ (5)
پي نوشت ها:
1. ابن نما، مثير الأحزان، نجف، مطبعه تالحيدريه، 1369ق، ص 5؛ سيد هاشم بحراني، مدينه معاجز، قم، مؤسسه معارف اسلامي، 1413ق، ج4، ص153.
2. فرقان(25) آيه70.
3. مائده(5) آيه27.
4. مائده آيه 39.
5. انعام آيه 54.
پرسش: حديث
با سلام در مورد گريه بر امام حسين (ع).
گريه به اندازه پر پشه تمام گناهان بخشيده مي شود درستي يا نادرستي حديث چه گونه
(عدل اللهي)
پاسخ: با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
چنين حديثي داريم. امام صادق(ع) فرمودند:
من ذكرنا عنده في مجلس فقد غيبنا بشطر كلمة أو فاضت عيناه رحمة لنا ورقة لمصابنا مثل جناح بعوضة غفرت ذنوبه ولو كانت مثل زبد البحر(1)
هر كس ما را ياد كند و از روي رحمت و رقت بر مصيبت هاي ما به اندازه بال پشه اي اشك بريزد، گناهانش اگر به اندازه كف درياها باشد، آمرزيده مي شود.
اين حديث و حديث هاي مشابه زيادي كه در باب توبه و ندامت از گناه و بعض اعمال مستحبي وارد شده اند، با عدالت خداي تعالي منافات ندارند. زيرا اين احاديث گر چه در اينجا مطلق هستند، ولي در جاهاي ديگر قيدها و شرايط آنها ذكر شده است و اينها همه براي تشويق به توبه و بازگشت از گمراهي به حق و عدل است و اين نقطه بازگشت ممكن است از قطره اشكي بر اباعبد الله شروع شود و به همرنگي با ايشان بينجامد كه اين قطره اشك كيميا شده و نه تنها باعث آمرزش گناهان شده، بلكه تبديل كننده گناهان به حسنات مي شود.
خداوند در باره توبه مي فرمايد:
مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيما (2)
كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند، كه خداوند گناهان آنان را به حسنات مبدّل مى‏كند و خداوند همواره آمرزنده و مهربان بوده است!
اشكي كه براي امام حسين ريخته مي شود اگر از زمينه تقوا نشأت نگرفته باشد، به حكم كلي آيه زير پذيرفته نيست حتي اگر به اندازه درياها باشد:
َ إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقين(3)
خدا، تنها از پرهيزگاران مى‏پذيرد!
و اشكي كه از تقوا و عشق به امام و خوبي و عدل نشأت بگيرد طليعه توبه اي است كه كيميا است. اگر چه به اندازه پر پشه اي باشد. كسي كه بر امام و مظلوميت او اشك مي ريزد دارد عشق خود به حق و عدل و نفرت خود از باطل و ظلم را اعلام مي كند و اين عشق مقدس است و كيميا مي باشد و او را به سوي اصلاح زشتي هايش سوق داده و به كسب زيبايي ها وامي دارد و اين وعده براي جذب به اين سمت و سو است.
پي نوشت ها:
1. ابن نما، مثير الأحزان، نجف، مطبعه تالحيدريه، 1369ق، ص 5؛ سيد هاشم بحراني ، مدينه معاجز، قم، مؤسسه معارف اسلامي، 1413ق، ج4، ص153.
2. فرقان(25) آيه70.
3. مائده(5) آيه27.

موفق باشید.