ادیان چین

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پاسخ به تمامي بخشهاي پرسش شما به دليل محدوديت امر پاسخگويي مقدور نيست. از اين رو به بخشي از پرسش پرداخته و بخش هاي ديگر را به منابع معرفي شده ارجاع مي دهيم.
در كشور بزرگ چين از روزگاران گذشته اديان متعددي وجود داشته است و در ميان مردم رواج دارد.
سه آيين بودا، كنفوسيوس و دائو به عنوان مهم ترين اديان تاريخي چين به شمار مي آيند، كه همچنان بيشترين پيروان را در ميان مردم چيني دارند، ولي آيين هاي چيني به اين سه ختم نمي شود و آيين هاي ديگري نيز با پيرواني به مراتب كمتر در چين رواج دارد كه مهم ترين آنها عبارت اند از: مسيحيت زرتشتي مانويت يهوديت بوديسم
آيين بودا
آيين بودا از شاخه هاى كيش هندوست. اين آيين از هندوستان بيرون آمده و سراسر مناطق خاورى را در نورديده است. بودا در مدت 40 سال با مسافرتهاى فراوان، آيين خود را در سراسر هندوستان تبليغ كرد و بر اثر ملاقات با افراد مختلف، به اصلاح نفوس و تربيت شاگردانى همت گماشت كه برجسته ترين آنان پسر عمويش آنندا (Ananda) بود. وى سرانجام در هشتاد سالگى در حدود سال 483 ق .م. به نيروانا پيوست.
آيين كنفوسيانيسم:
كنفوسيوس (Confucius) حكيم و سياستمدار چينى آيين تازه اى براى مردم چين آورد كه با وجود مقبوليت عامه، پس از چندى از رونق افتاد و جاى خود را به آيين بودا داد.
تعاليم كنفوسيوس تركيبى بود از اصول اخلاقى، سياست مدن و مقدارى مسائل دينى
اصول اخلاقى
وى پنج رابطه را مطرح كرد كه هرگاه درست باشند، همه چيز درست مى شود:
1. مهربانى در رابطه ميان پدر و پسر؛
2. لطف برادر بزرگتر به برادر كوچكتر و تواضع برادر كوچكتر در مقابل برادر بزرگتر؛
3. عدالت شوهر با زن و اطاعت زن از شوهر؛
4. علاقه مندى زبردستان به زيردستان و اطاعت زيردستان از زبردستان؛
5. مهربانى فرمانروايان به رعايا و وفادارى رعايا به فرمانروايان.
دين رسمى
فرمانروايان چين در دورانهاى مختلف همواره كنفنوسيوس را حرمت مى نهادند و رسما او را بزرگترين حكيم مى شناختند و به روان او اداى احترام مى كردند. قربانى كردن نزد آرامگاه او از زمان شاگردانش معمول بود، ولى نخستين پادشاهى كه به اين كار اقدام كرد كائوتسو ناميده مى شد كه در سال 195 ق .م. پس از زيارت آرامگاه وى ، قربانى كرد.پس از وى، پادشاهان ديگر اين رسم را ادامه دادند و قربانيها و هدايايى تقديم روح حكيم كردند. از سال 1911 اداى احترام رسمى و دولتى به روح كنفوسيوس به تدريج ترك شد. پس از چندى، دولت چين براى احياى افكار وى به عنوان يك متفكر در رديف نيوتون و پاستور اقدام كرد، ولى پس از انقلاب كمونيستى چين به سال 1945، مبارزه شديدى با انديشه هاى وى آغاز شد و كمونيستها او را كسى معرفى كردند كه در مقابل توده هاى زحمتكش، از طبقه اشراف حمايت كرده است.
آيين تائوئيسم (دائو)
مكتب تائو / دائو (Taoism)به لائوتسه (tse_lao) حكيم (متوفاى 517 ق .م ) منسوب است. در اينكه آيا وى وجود خارجى داشته است يا صرفا يك شخص افسانه اى است، ميان دانشمندان اختلاف وجود دارد. قوي تر آن است كه وى در سال 604 ق .م . در چين به دنيا آمد و مدتى در دربار پادشاه سمت بايگان داشت. وى پس از چندى شغل خود را رها كرد و براى پرداختن به صفاى روح از همه امور حتى كسب علم دست كشيد و در خانه خود ماند. مردم درباره او كنجكاو شدند و براى آگاهى از انيشه هاى وى به ديدار او شتافتند. گفته مى شود كنفوسيوس نيز به ديدار وى رفت. برخى گفته اند وى در سال 517 ق .م. درگذشت.(1)
براي آگاهي از اديان چين به كتاب اديان چين و ژاپن تر جمه محمد علي رستميان و براي نقد اين آيينها به وب سايت محاكمه مراجعه نماييد.
پي نوشت:
1. كليه مطالب برگرفته از كتاب آشنايي با اديان بزرگ حسين توفيقي، ص21[منبع الكترونيكي] ناشر: موسسه تحقيقات و نشر معارف اهل البيت (ع).
موفق باشید.