با سلام خدمت همه کسانی این امکانات رو در اختیارمون گذاشتن
یه سوال
در اینکه خداوند به عبادت هیچ کس هیچ احتیاجی نداره شکی نیس
خب فقط انسان در عباداتش اختیار داره
پس این که همه موجودات از فرشتگان و حیوانات و گیاهان گرفته تا اون وسایلی که ساخته دست انسانه همیشه در حال عبادت خدا هس
تن این رو خدا در نهادشون قرار داده خودشون که اختیاری ندارن
پس این عبادات بی اختیار اصلا چه فایده ای داره؟؟؟
ممنون میشم اگه پاسخ بدید.
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در باره مفهوم عبادت موجودات در ابتدا بايدگفت: عبادت انها تكويني است كه همان خضوع و نهايت تواضع و تسليم است ميباشد، و مراد از خضوع تكويني اين است كه همه فرشتگان و انسانها و همه صاحبان عقل و انديشه و همه موجودات براي خدا متواضع و در برابر او خضوع دارند، ولي گروهي خضوعشان تنها جنبة تكويني دارد، يعني در برابر قوانين عالم هستي و آفرينش خاضعاند، ولي گروهي مثل انسان ها گذشته از آن عبادت تكويني ، عبادت تشريعي نيز دارند، يعني با ميل و اراده خود در برابر خداوند عبادت مي كنند.(1)
خضوع تكويني تمام ذرات موجودات را شامل ميشود، حتى سلولهاي مغز و فرعونها و نمرودها و منكران لجوج و تمام ذرات وجود آنها مشمول اين خضوع تكويني هستند، بر اين اساس مي توان گفت تمامي ذرات جهان داراي نوعي درك و شعورند و به موازات آن در عالم خود حمد و تسبيح خدا ميگويند و سجود و صلات دارند. اين معناي عبادت تكويني است.(2)
اما در باره فرشتگان بايد گفت: مي دانيم كه فرشتگان كارگزاران نظام هستي و وسايط فيوضات الهي از مبدأ اعلي به مراتب پايين تر مي باشند؛ عالم فرشتگان چون عقل محض بوده و نهايت ادراك و معرفت در آن موج مي زند، همه رفتارها بر اساس همين معرفت و ادراك شكل مي گيرد. عبوديت محض در آن حاكم است، همچون انسان هايي كه به واسطه معرفت بالايي كه نسبت به خداوند پيدا مي كنند، در تمام طول زندگي ذره اي از محور عبوديت و بندگي خداوند در همه افعالشان خارج نمي شوند.
در ساختار وجودي فرشتگان از آن جا كه عقل محض حاكم است، جز عبادت خداوند را وظيفه خود نمي دانند ؛عبادت ايشان ناشي از هويت آنان و برخاسته از مرتبه وجودي آنان مي باشد، نه اينكه خداوند احساس نيازي به عبادت فرشتگان كرده و آنان را بدين منظور خلق كرده است.(3)
وضعيت فرشتگان همچون انسان هايي است كه به واسطه معرفت بالايي كه نسبت به خداوند پيدا مي كنند، در تمام طول زندگي ذره اي از محور عبوديت و بندگي خداوند در همه افعال شان خارج نمي شوند و خود به اين رفتار و عملكرد احساس نياز كرده، از انجام كامل آن نهايت بهره را برده و بيش ترين لذت و ابتهاج را مي برند، پس عبادت ملائكه حقيقتي است كه ناشي از ادراك عميق و معرفت آن ها نسبت به خود و خداوند سر مي زند. براي آن ها عامل ادامه حيات و چه بسا نوعي تعالي و تكامل هم است.
گفتني است كه عبادات موجودات مكلف نظير انسان و جنيان موجب تكامل آنان است. ولي عبادت ساير موجودات كه نه از روي تكليف، بلكه بر اساس فطرت وخلقت تكونيي شان انجام مي شود براي تكامل نيست. بلكه بر اساس اقتضاي ذات شان است يعني آنها كه غرق عبادت اند كمالشان در عبادت است نه اينكه عبادت مي كنند تا كامل بشوند. و اگر هم تكاملي براي آنها از رهگذر عبادت مطرح باشد در آموزه هاي ديني بدان اشاره نشده. تنها در باره فرشتگان در نهج البلاغه چنين آمده است:
« يزدادون على طول الطّاعة بربّهم علما، و تزداد عزّة ربّهم في قلوبهم عظما.(4) طاعت فراوان فرشتگان، بر يقين و معرفتشان نسبت به پروردگارشان مى افزايد و عزت پروردگار، به قلبشان عظمت بيشترى مى بخشد.»
از اين بيان معلوم مي شود كه ملائكه در مقابل اطاعت طولاني اي كه دارند،يك بركت جديدي نصيبشان مي شود و آن اين است كه علم ايشان به خداوند بيشتر مي شود و عزّت خداوند در دلهايشان بيشتر مي شود. ولي در باره اثر تكاملي عبادت ساير موجودات ( غير از مكلفين) چيزي در روايات بيان نشده است.
پينوشتها:
1. ناصر مكارم تفسير نمونه، نشر دار الكتب الاسلاميه، تهران، 1379ش. ج 10، ص 156.
2. همان، ج 14، ص 49 ـ 50.
3. محمدتقي مصباح يزدي، معارف قرآن، نشر مؤسسة در راه حق، قم ـ 1364ش. ص 283- 295.
4. نهج البلاغه، نشر موسسه امير المومنين قم 1375 ش، ص94.
موفق باشید.
