با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در صورت تحقق توبه شكي نيست كه خداوند آن را مي پذيرد. اين بشارت را خداوند در قرآن داده است :« هوالّذي يقبل التوبة عن عباده ويعفو عن السيئات؛ خدا است كه توبهء بندگانش را مي پذيرد و گناهان آنان را عفومي نمايد».(1)
از روايات استفاده ميشود كه حتي توبه قاتل پيامبر پذيرفته ميشود. زني خدمت پيامبر آمد و عرض كرد، زني بچه خود را به دست خود كشته، آيا براي او توبه است؟ حضرت فرمود:
"قسم به خدايي كه جان محمد در قبضه قدرت او است! اگر آن زن هفتاد پيامبر را كشته باشد و پشيمان شود و (صادقانه) توبه نمايد و خدا صدق او را بداند كه ديگر به هيچ گناهي رجوع نميكند، توبهاش را قبول ميفرمايد و از گناهانش ميگذرد".(2)
"زهري" بر اثر ارتكاب قتل دچار اختلال رواني شده بود. خاندانش او را به مكه آوردند تا حرفي بزند. امام زينالعابدين (ع) نزد او آمد و حالش را جويا شد، گفت: فرماندار شهري بودم. خون بي گناهي را ريختم. اين گناه بزرگ مرا به اين روز انداخته است.
حضرت فرمود: "من از گناه نااميدي تو از رحمت الهي بيش از ريختن خون بي گناهي ميترسم... ديه قتل را به وارث مقتول بده".(3) بنابر اين، ايشان با عزم جدي به ترك گناه و استغفار به درگاه خداوند، مطمئن باشند خداوند گناهش را ميبخشد.
در قرآن كريم، ذات پاك پروردگار 91 بار به عنوان غفور (بسيار آمرزنده) و 5 بار به عنوان غفار (بسيار بخشنده) ياد شده ، بيش از 80 بار سخن از توبه و بازگشت به سوي خدا و قبولي توبه، سخن به ميان آمده است. همة اينها حكايت از دامنة گستردة رحمت و مغفرت حق تعالي و قبولي توبة توبه كنندگان دارد. در آية110 سورة نساء ميفرمايد: «هر كسي كار بدي انجام داده يا به خود ستم روا داشته (اگر) از خداوند طلب آمرزش كند، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد يافت».
توبه عبارت است از پشيماني و بازگشت از گناه. توبه هر گاه حقيقي و واقعي باشد و از اعماق جان برخيزد و جامع شرايط باشد و واقعاً از گناهي كه مرتكب شده، احساس خجلت و ندامت كند و خود را در پيشگاه خدا شرمنده ببيند و در صدد كسب رضاي حق تعالي باشد، مقبول درگاه احديت واقع شده و آثار و بركاتش نمايان ميگردد. هر چند گناه بزرگ يا بسيار باشد. قرآن كريم ميفرمايد:
«اي بندگان كه بر خود اسراف و ستم كرديد، از رحمت خدا مأيوس نشويد كه خدا همة گناهان را ميآمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».(4)
توبه شعبهاي از فضل عظيم الهي و دري است از رحمت خداوند كه به روي بندگان خود باز كرده است. امام زين العابدين(ع) در مناجات تائبين فرمود:
«دري به سوي عفوت گشودهاي و نامش را توبه نهاده، و فرمودهاي: باز گرديد به سوي خدا و توبه كنيد توبه خالص، حال كه اين در رحمت باز است. عذر كساني كه از آن غافل شوند، چيست ؟
اما در مورد عذاب وجدان بايد عرض كنم كه منشأ آن ممكن است ندانستن مطالب فوق باشد كه اميدواريم با خواندن آنها، بر طرف شود و ممكن است به خاطر نا اميدي از رحمت خداوند باشد كه در آن صورت هم بايد بدانيد، يأس و نا اميدي از رحمت خداوند گناه كبيره است و در حديث امام سجاد (ع) بدان اشاره شد.ممكن هم هست به خاطر حياي از خدا باشد كه در اين صورت ممدوح است اما نبايد به قدري باشد كه زندگي را مختل نمايد.
به هر حال سعي كنيد با انجام اعمال صالح كدورت حاصل از گناه را از بين ببريد.
پي نوشت:
1. اصول كافي، ثقة الاسلام كليني، اسلاميه، قم، ج3، ص 164.
2. شوري (42) آيه 25.
3 . لئالي الاخبار،محمدنبي التويسركاني،جهان، ج1، ص 364.
4. زمر(39) آيه 53.
موفق باشید.
