باعرض سلام وخسته نباشید خدمت شما وهمکاران گرامی اول تشکرکنم ازسایت خوبتون.خدمتون عارضم میخواستم ببینم اگردخترباپسری در ارتباط باشد بدون داشتن تماس بدنی فقط در حدبیرون رفتن وصحبت کردن مشکل دارد یا نه؟چون من از یک روحانی پرسیدم گفتن مشکلی ندارد ولی واسه خودم قابل قبول نیست.باتشکر...

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
برادر گرامي؛ متاسفانه در اين نامه ذكر نكرديد كه اين ارتباط شما در چه زمينه اي است؟ آيا ارتباط شغلي يا تحصيلي است؟ آيا قصد ازدواج با ايشان را داريد؟ و اگر قصد ازدواج داريد آيا اين ارتباط ها و بيرون رفتن ها و صحبت ها با اجازه بزرگترهاي دختر و پسر انجام مي شود يا نه؟
همه اين سوالات مي تواند جنبه هايي از پاسخ آن روحاني را مشخص كند. اما به طور كلي نكاتي را ارائه مي كنيم و اميدواريم جواب شما در اين نكات بيان گردد.
1. رابطه هاي منطقي و بر اساس ضوابط شرع كه هيچ گونه گناهي بين دختر و پسر اتفاق نمي افتد، در محيط كار، در دانشگاه يا در ارتباطات فاميلي اشكالي ندارد. همچنين مراجع تقليد فتوا داده اند كه ارتباط شغلي اگر باعث مفسده نشود و موازين شرع در آن رعايت شود، اشكال ندارد.
2. بر اساس فتواي فقيهان، مردها مي توانند با نامحرم صحبت كنند به اين شرط كه به قصد لذت و ريبه نباشد و با اين صحبت كردن به گناه آلوده نشوند؛ البته خوب است به قدر ضرورت بسنده كنند؛ چون فرموده اند كه صحبت كردن با نامحرم به غير ضرورت مكروه است؛ خصوصات اگر مخاطب جوان باشد (سيد مسعود معصومي، احكام روابط زن و مرد، ص 137).
اما اگر ارتباط شما به گونه اي است كه ديگران شما را دوست پسر و دوست دختر مي دانند بايد گفت:
1. دوستي هاي اين چنيني، ولو اينكه براي آشنايي جهت ازدواج باشد، افزون بر مشكلاتي كه براي دختر و پسر ايجاد مي كند و سبب اختلال در نظام زندگي آنها مي شود، اشكالات جدي ديگري نيز دارد.
2. خطرهايي را به ويژه براي دختر پديد مي آورد. با توجه به اين كه دو جوان، سرشار از عواطفند و در اوج غرايز جنسي قرار دارند (به گونه اي كه وقتي كنار هم قرار مي گيرند فعل و انفعالات هورموني در وجودشان شكل مي گيرد و كشش فراواني در آن ها ايجاد مي شود)، احتمال بسياري وجود دارد كه به هم نزديك شوند و گوهر عفت دختر در معرض خطر قرار گيرد.
3. دليل مخالف قرآن، روايات ديني و فقه اسلامي با اين گونه دوستي ها همين است. بر اساس فتاواي فقيهان، اگر مرد و زن نامحرم در محل خلوتي باشند كه كسي آن جا نباشد و ديگري هم نتواند وارد شود، چنانچه بترسند كه به حرام بيفتند بايد از آن جا بيرون بروند و ماندن آن ها در آن مكان حرام است و نيز گفت و گوي بيش از حد ضرورت با نامحرم كراهت دارد. اين به جهت ايجاد زمينه آبروريزي ها، ارتباطات گناه آلود و در نتيجه لطمه به كانون ارزشمند خانواده است.
4. اين ارتباط موضع تهمت است؛ زيرا ديگران در صورت مشاهده دختر و پسر با هم گمان مي كنند كه رابطه نامشروع دارند و اين مطلب بر ازدواج آنان به ويژه دختر اثر منفي خواهد داشت.
5. در صورتي كه اين دوستي ها به ازدواج منتهي نشود كه در موارد بسياري هم به دليل تغيير شرايط طرفين يا مخالفت خانواده ها چنين مي شود، آثار منفي بسياري به ويژه بر دختر خواهد داشت كه احساس سرخوردگي و شكست روحي، افسردگي نفرت از جنس مخالف و از دست دادن خواستگاران براي دختر، برخي از اين آثار است. پس توصيه مي شود از اين ارتباط بپرهيزيد.
موفق باشید.