با عرض سلام و تشکر فراوان از پاسخهای جامعتان.
شنیده ام که حضرت علی علیه السلام از نظر ظاهری چهره زیبایی نداشتند، و شکم بزرگ یا چهره ای سبزه داشتند، سوالی که برایم پیش آمده این است که آیا این موارد حقیقت دارد و اگر حقیقت دارد آیا اینطور نیست که امام و پیشوای مردم باید ازهر جنبه کمال داشته باشد و انسان کامل باشد و زیبایی نیز که یک کمال است باید به بهترین وجه در وجود ائمه علیهم السلام وجود داشته باشد؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
بايد گفت اين كه نوشته ايد امام علي چهره زيبا نداشته است با گزارشات تاريخي كه در مقام توصيف چهره امام مي باشد ناساز گار است.
آري در برخي گزارشات از شمايل امام شكم حضرت را بزرگ توصيف نموده اند كه اين منافاتي با زيبايي چهره ندارد وانگهي ملاكهاي زيبايي امري است كه در زمانهاي مختلف دستخوش تغيير قرار مي گيرد چه بسا در آن زمان فربهي و بزرگي شكم يك امتياز به حساب مي آمده
به هر روي زبان داده هاي تاريخي هنگام ترسيم چهره امام علي بيانگر زيبايي چهره آن حضرت مي باشد نه زشتي سيماي آن بزرگواربه اين گزارشات توجه نماييد
علّامه مجلسي رحمة الله گويد: از جابر و ابن حنفيه روايت است: علي (ع) مردي ميان قامت و تنومند بود، ابرواني بلند و كماني، چشماني درشت و سياه داشت كه سپيدي آن آميخته به سرخي بود، چهره اش از زيبايي مي درخشيد، گندمگون بود و موهاي جلو سرش ريخته و پشت سر مويي بسان سربندي جواهرنشان داشت، گردنش چون تنگ سيم فام بود و درشت، شكمي بزرگ، پشتي محكم، سينه اي ﭘﻬن، ﭘﻬلوهايي پرگوشت و يكدست و صاف، دستها و انگشتاني پرگوشت و كلفت داشت، بازو و ساعدش درهم و يكدست بود به طوري كه از هم تميز داده نمي شدند، ساعدهايي درشت، دوشهايي ﭘﻬن و مفاصلي بزرگ مانند مفصل شير ژيان داشت، محاسني داشت كه سينه اش را زينت مي بخشيد، عضلاتي درشت و ساق پايي باريك داشت. مغيره گويد: علي (ع) بسان شير بود، از اعضاي او آنچه بايد درشت باشد دركمال درشتي و آنچه بايد ظريف باشد در كمال ظرافت بود.(1)
پي نوشت:
1. علامه مجلسي، بحارالانوار، ج ٣٥، ص2و3.
موفق باشید.
