شرعی وسیاسی

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
خواهر گرامي! مهم ترين مسأله اي كه بايد مورد توجه قرار گيرد، خدشه دار نشدن روابط بين زن و شوهر است. بحث هايي كه باعث ايجاد مشكل در روابط عاطفي خانواده مي شود، امري بي ارزش است.
امروزه هر چند وقت يكبار شاهد رسومات و كارهايي در مد و زيبايي هستيم كه به عرصۀ بازار وارد مي شود و با آمدن برنامۀ جديد، كارهاي سابق تمام مي شود.
- نكاتي را خدمتتان يادآوري مي كنيم:
1- بسياري از زوج‌ها به دليل عدم آگاهي از نحوۀ صحيح برخورد با مسائل عاطفي و كلامي بين همسران، دچار مشكلاتي مي‌شوند كه گاه اين مشكلات به بحران‌هاي عظيم خانوادگي تبديل مي‌گردد. دوست داشتن و عاشق يكديگر بودن لزوما موجب سازگاري افراد نمي‌شود. براي داشتن يك رابطه سالم و رضايت‌بخش، گفت‌وگو لازم است. شما مي توانيد با گفتگو و بيان مسأله و ارجاع دادن به كارشناسان مشكلات را حل كنيد و كار را به دعوا نكشانيد.
2- زوج‌ها نبايد در مورد مسائلي كه باعث تنش مي شود، بي‌اهميت باشند؛ چرا كه شروع بسياري از دعواهاي بزرگ از برخورد و ناراحتي هاي كوچك است كه بعنوان مثال: اصلاً ارزش نرفتن به عروسي و قهر كردن را ندارد. ارزش آرامش، بسيار بيشتر از آن است كه مردم فكرش را مي‌كنند و متاسفانه در بيشتر زندگي‌ها آرامش وجود ندارد. آشفتگي و هرج و مرج درست در نقطه مقابل آرامش است.
4- مردم دو دسته‌اند: دسته اول هميشه شكايت مي‌كنند (حتي از چيزهاي نسبتا خوبي كه دارند) و دسته دوم كساني هستند كه از كوچك‌ترين و جزئي‌ترين چيزها نيز استفاده مي‌كنند تا خوشحال‌تر و خوشبخت‌تر باشند. شما بايد سعي كنيد جزء دسته دوم باشيد. مسلما كسي كه نگرش‌اش به زندگي اينگونه باشد، مي‌تواند هميشه همسرش را شيفته خود نگاه دارد و كار را به دعوا نكشاند.
5- در صحبت هايتان اشاره به الگو گيري از يك خانواده طلبه كرده ايد:
طلبه، بايد در رفتار اجتماعي‏اش مراعات همه آن قواعد كلي و مقررات اخلاقي را بكند. هر رفتاري كه سبك تلقي شود، يا نفرت‏انگيز و چندش‏آور باشد، يا طلبه را به نااهلان شبيه گرداند و او را در موضع تهمت قرار دهد، يا مانع انجام دادن بهينه رسالت طلبگي باشد بايد ترك شود.
از طلبه ـ كه منادي معارف اسلامي و مبلغ حلال و حرام الهي است ـ انتظار نمي‏رود كه در پاي‏بندي به احكام و عمل به آنها كوتاهي كند:
«يـأَيهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَ تَقُولُونَ مَا لاَ تَفْعَلُونَ * كَبُرَ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُواْ مَا لاَ تَفْعَلُونَ»؛(1) اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! چرا چيزي مي‏گوييد كه انجام نمي‏دهيد؟ نزد خدا سخت ناپسند است كه چيزي بگوييد و انجام ندهيد.
انجام دادن هر كار حرام يا مكروهي در منظر ديگران علاوه بر تنزل روحي و دوري از خدا، باعث سلب اعتماد به روحانيت و كاهش ضريب تأثير سخن او خواهد بود؛ يعني باور ديني مردم را تضعيف كرده، نفوذ كلام اين صنف را كاهش مي‏دهد و موجب تزلزل اعتقادي آنان خواهد شد.
اما در اين زمينه كه فرزند يك طلبه هم از اين برچسب ها به تن داشته، اولاً ملاك صحيح بودن يا غلط بودن آن نمي شود. ثانياً اين مسأله كار مهمي نيست كه در آن از قاعدۀ الگو گيري استفاده كنيم.
- نكات پاياني:
1- رفتارتان را با همسرتان به گونه اي كنيد كه سر مسايل كوچك به اختلاف روي نياوريد. اگر هم بحثي را مي بينيد كه بايد در آن زمينه توجيه شويد، به بحث عاقلانه بپردازيد، نه جنگ و دعوا.
2- از آنجايي كه اين برچسب ها ممكن است در روحِيۀ فرزندتان تأثير منفي گذارد و از همين كودكي به نحوي اشتياق به اين امور پيدا كند و يا از نظر بهداشتي هم مضر باشد، بهتر است از آن اجتناب كنيد تا با يك تير دو نشان بزنيد؛ هم شائبۀ گرايش به مُد غرب نبوده، هم رضايت همسرتان بدست آمده. جلب رضايت همسر مهم تر از ارايۀ زيبايي به فرزندتان مي باشد.
پيامبر خدا(ص) مي فرمايند: «أيُّمَا امْرَأةٍ ماتَتْ وَ زَوْجُها عَنْها راضٍ دَخَلَتِ الْجَنَّةَ»(2) هر زني از دنيا برود و شوهرش از او راضي باشد، داخل بهشت مي شود.
3- در طول زندگي ما انسانها ناخودآگاه به سمت الگو مي رويم. امروزه زندگي و سِلك طلبگي هم از جهاتي قابليت الگوبرداري را دارد؛ اما آنچه مهم است: رفتار همۀ طلبه ها به صورت مطلق الگو نيست و بايد تشخيص داد كه كدام خانوادۀ طلبه صلاحيت اين امر را دارد.
پي نوشت ها:
1. صف(61) آيه 2و3.
2. پاينده، ابوالقاسم، نهج الفصاحه، به اهتمام سيدعلي حسيني، انتشارات دارالعلم، قم، 1390ش. حديث 1022.
موفق باشید.