با سلام و سپاس از شما

من بدون اطلاع خانواده صیغه ی پسری شده بودم. نمیدونم موقعی که میخوام ازدواج دائم با شخص دیگه ای داشته باشم باید بهش بگم که قبلاً ازدواج موقت داشتم یا ضرورتی نداره؟ با عرض شرمندگی، از بین رفتن بکارتم در اثر استشها بوده و ربط به شوهرموقتم نداشته. اگر وظیفه دارم که به همسر دائمم(در آینده) این موضوع رو بگم؛ چطوری و توی کدوم مرحله از ازدواج باید بهش بگم؟

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسش گر گرامي اجازه پدر يا جد پدري در ازدواج دائم يا موقت دختر باكره شرط است، و حتي اگر با استشها بكارت تان از بين رفته در حكم دختر باكره هستيد يعني براي ازدواج تان احتياج به اذن پدر يا جد پدري هست.(1) و از طرفي استشها خود يكي از گناهان بسيار بزرگ است، و بايد به خاطر استشها و ازدواج موقت بدون اذن پدر، توبه كنيد حتما استغفار و توبه كنيد و بدانيد شرعا و اخلاقا نبايد گناهان گذشته خود را براي هيچ كسي بازگو كنيد حتي براي خواستگار و همسر آينده تان هم نبايد بگوييد چرا كه انسان فقط بايد در برابر خدا اعتراف به گناهان كند
و دليلي ندارد كه وقتي خودتان حرفي نزنيد همسر آينده تان متوجه بشود و از آنجا كه خدا وعده داده توبه كاران را مي بخشد و فرموده است:
«قل يا عبادي الذين اسرفوا علي انفسهم لا تقنطوا من رحمه الله ان الله يغفر الذنوب جميعا؛ اي پيامبر به بندگان گناهكار و اسراف كار در گناه بگو كه نبايد از رحمت خداوند مأيوس شويد. آري خداوند تمامي گناهكاران را خواهد بخشيد.» (1)
و با توجه به اينكه يكي از نام هاي خداوند ستار است. يعني بسيار پوشاننده انشاء الله اگر توبه كنيد حتما خداوند مي بخشد و گناهانتان را مي پوشاند.
هيچ كس حق ندارد از گذشته سياه خود و گناهان خود نزد احدي صحبت كند و اعتراف كند. حتي خواستگار و همسر آينده، چرا كه با اين كار انسان خود را خوار و كوچك مي كند و كسي حق ندارد خود را خوار و ذليل گرداند امام صادق(ع) فرمود: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَوَّضَ إِلَى الْمُؤْمِنِ كُلَّ شَيْ‏ءٍ إِلَّا إِذْلَالَ نَفْسِهِ؛(3) خداوند همه چيز را به خود مومن واگذار كرده، مگر ذليل كردن خود را، يعني حق ندارد خودش را خوار و ذليل كند. در ضمن كسي حق ندارد از گناهان كسي بپرسد حتي همسر و شما هم به وظيفه تان عمل كنيد و چيزي در اين مورد نگوييد.
پي نوشت ها:
1. آيت الله وحيد خراساني، منهاج الصالحين، انتشارات مدرسه امام باقر(ع)،ج 3، ص 297، م 1237.
2. زمر(39) آية 53.
3. شيخ حر عاملى، وسائل الشيعة، مؤسسه آل البيت عليهم‏السلام قم، چاپ 1409، ج 16، ص 157.
موفق باشید.