برنامه ریزی

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اين خيلي طبيعي است كه انسان ها دوست دارند كه در زمينه هاي مختلف، كار علمي بكنند و از همه چيز سر در بياورند، اما آيا چنين چيزي ممكن است؟ اكثر كارهايي كه شما ذكر كرده ايد به تنهايي خودشان يك عمر را طلب مي كنند، و تقريبا مي شود گفت كه انجام همه اين كارهايي كه گفته ايد به صورت معمولي ممكن نيست. مثلا ورزش در حد قهرماني، كار ساده اي نيست، و بايد چندين سال را به آن اختصاص بدهيد تا بتوانيد اين كار را انجام دهيد، كه اين مقدار زمان گذاشتن براي ورزش قهرماني، به صورت طبيعي جلوي درس خواندن شما را خواهد گرفت، آن هم درسهايي با اين حجم و با اين سطح بالايي كه مورد نظر شماست، يا مثلا عالم شدن در زمينه علوم ديني،‌ در آن سطحي كه مورد نظر شماست، ديگر جايي را براي تحصيل علم در زمينه علوم جانوري و گياهي نخواهد گذاشت. به عبارت ديگر دنيا جايي است كه امور مختلف، با همديگر در تزاحم و تعارض هستند، مثلا اگر بخواهيد كه در ساعت 12 ظهر در دانشگاه باشيد،‌ نمي توانيد در همان زمان در خانه هم باشيد و كارهايتان را انجام دهيد. در مورد كارهايي كه شما ذكر كرده ايد هم همين گونه است، شما يك مدت محدودي در همه عمرتان در اختيار داريد، نمي توانيد در اين مدت محدود،‌ به همه كارهايي كه علاقه داريد بپردازيد، چون وقت نيست. بنابراين انسان ها بايد براي كارهايشان اولويت قرار دهند، يعني بررسي كنند كه كدام كار براي آنها اولويت دارد، يا كدام كار را بيشتر علاقه دارند، همان را انجام بدهند، و كارهاي ديگر را يا به كلي رها كنند و يا اينكه در سطح خيلي پاييني به آنها بپردازند، مثلا اگر مي خواهيد در سطوح بالا درس بخوانيد، بايد ورزش قهرماني را كنار بگذاريد و به يك ورزش معمولي، در آن حد كه بدنتان سالم بماند اكتفا كنيد. اين مسئله اي كاملا طبيعي است و اگر دقت كنيد همه افرادي كه موفق بوده اند در همه زمينه ها در سطح بالا قرار ندارند، بلكه در يك يا دو زمينه در سطح بالايي هستند و در زمينه هاي ديگر يا اصلا كار نكرده اند و يا در سطح پاييني هستند. حالا افراد مختلف، ارزشها و اولويت ها و علاقه هاي مختلفي دارند، و لذا دنبال كارهاي مختلفي مي روند.
اين خيلي مهم است كه در زندگي دچار كمال گرايي منفي نشويد، و در برنامه ريزي هاي مختلف زندگي اتان، معقول رفتار كنيد. روان شناسان توصيه مي كنند كه در زندگي اهداف خيلي بزرگ و نشدني و سخت انتخاب نكنيد، چون به احتمال زياد به آنها نخواهيد رسيد و دچار شكست و ناكامي و نااميدي خواهيد شد، اما اگر هدف هاي كوچك و شدني انتخاب كنيد به احتمال زياد موفق مي شويد و خود همين موفقيت و به هدف رسيدن، باعث ايجاد روحيه اميد و اراده قوي در شما مي شود و باعث مي شود كه در هدف هاي بعدي هم موفق باشيد و به تدريج بتوانيد به هدف هاي بزرگ تر فكر كنيد. اين مطلب در روايات اسلامي هم ذكر شده است و از كارهاي بزرگ و نشدني، به آمال و آرزوهاي طولاني تعبير شده است. اين تعبير در روايات هست كه اين آمال و آرزوها باعث غصه خوردن و احساس حسرت انسان مي شوند، چون نمي شود كه به آنها دست پيدا كرد، لذا شخص هميشه دچار اندوه و حسرت و غصه دائمي است. كمال گرايي منفي باعث عدم رضايت از زندگي مي شود، باعث احساس ناكامي و عدم موفقيت مي شود، چنين فردي احساس مي كند كه هيچ يك از برنامه هايش، به سرانجام نمي رسد و در رسيدن به اهدافش ناكام است، اين موجب ايجاد سردرگمي مي شود.
با توجه به مطالبي كه گفته شد شما بايد اولويت بندي در كارهايتان را رعايت كنيد، كمي فكر كنيد و ببينيد كه به چه كاري بيشتر علاقه داريد و هم چنين چه كاري را لازم تر مي دانيد، همان را در اولويت قرار دهيد و همين طور كارهاي ديگر را به ميزان علاقه شما و اهميت آنها در رده هاي بعدي قرار دهيد و طبق اين اولويت بندي تقسيم وقت كنيد. البته بايد موانع و اتفاقات مختلف، كه مي توانند مانع برنامه شما بشوند را هم در نظر بگيريد، و تا حد امكان آنها را هم پيش بيني كنيد و آنها را هم مديريت كنيد. هم چنين بايد قابل حصول بودن آن برنامه و شدني بودن آن را هم مورد دقت قرار بدهيد، وگرنه به همان مشكلاتي كه گفته شد دچار مي شويد. اگر اين كار را بكنيد متوجه خواهيد شد كه زندگي اتان نظم بهتري به خود مي گيرد و موفق تر خواهيد بود، و ميزان رضايتتان از زندگي بيشتر خواهد شد.

موفق باشید.