رابطه اضطراب و خودارضایی

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
به طور كلي، از ديدگاه روان شناسي و يافته هاي روانشناختي و پزشكي، اضطراب از چندين جهت با پديده خودارضايي رابطه مستقيم و غير مستقيم پيدا مي كند كه در ادامه به توضيح آن خواهيم پرداخت.
معمولاً در افرادي كه به خودارضايي مبادرت مي ورزند و به آن مبتلا هستند، تكانش هاي جنسي و تنش هاي جنسي ارضا نشده اي مشاهده مي شود، اين گونه تنش ها ارضا نشده جنسي، خود به خود توليد اضطراب مي كنند و فرد را براي كاهش تنش هاي جنسي خود به دنبال يافتن راهي براي كاهش آن وادار مي كنند كه در نتيجه آن، فرد با روي آوردن به خودارضايي، به غلط خود را تخليه مي كند و مقداري از تنش هاي خود مي كاهد و به آرامش كاذب مي رسد.
از طرف ديگر، چون فرد براي اطفاي غريزه جنسي و كاهش تنش هاي جنسي ارضا نشده خود به يك آرامشگر كاذب روي آورده است و در واقع، با انجام خودارضايي، ارضاي ناقص و غير طبيعي خود را فراهم نموده است، به زودي زود اثر آن زائل مي شود و اضطراب قبلي اين بار با شدت بيشتر دوباره هويدا مي شود و او را به تكرار خودارضايي وادار مي كند. همانطور كه معمولاً مبتلايان به خودارضايي روز به روز بر شدت خودارضايي خود مي افزايند و آن را به دفعات بيشتر و در فواصل زماني كوتاه تر انجام مي دهند.
از سوي ديگر، چون پديده خودارضايي، عملي غير طبيعي و برخلاف فطرت انساني براي اطفاي غريزه جنسي است و از نظر آموزه هاي ديني و تعاليم اسلامي، يك گناه بزرگ به شمار مي رود، باعث پيدايش احساس گناه افراطي و شديد گرديده كه در نتيجه آن، اضطراب فزاينده اي را در فرد مبتلا ايجاد مي كند.
علاوه بر اين، پديده خودارضايي و استمنا در حقيقت، نوعي آميزش جنسي انسان با خود است از اين روي، تحريك كننده و تحريك پذير يك نفر تلقي مي گردد؛ همين طور مراحل اوج لذت (گرم شدن، تصور لذت و...) توسط خود ارضا شونده فراهم مي شود. در اين جا تمام وجود فرد (در عين وحدت و يك پارچگي) بايد دو پاره شود يكي ارضا شونده و ديگري تحريك كننده و اين دو پاره شدن و تناقض در نقش ‌ها از نظر روان ‌شناختي آسيب جدي به روان انسان‌ مي‌زند از جمله اختلال در سيستم توجه و تمركز و در مراتب بالاتر به توهم اسكيزوفرنيايي منجر كرده و فرد را دچار انواع و اقسام آشفتگي هاي روحي و اختلالات رواني از جمله اختلالات اضطرابي مي‌نمايد.
از طرف ديگر، خودارضايي به شدت آستانه تحريك را پايين مي آورد و باعث مي شود كه فرد در اثر اندك محرّك واقعي يا تخيلي، تحريك جنسي شود كه چون بدن هميشه در همراهي خود فرد است و باعث لذت بردن و تامين كننده نياز جنسي خود مي گردد، كم كم بدن در يك حالت تحريك جنسي دائمي قرار مي گيرد كه اين حالت خود موجب اضطراب دائمي فرد مي شود و در تشديد آن مؤثر است.
علاوه بر اين، پديده خودارضايي، به تدريج عوارض نامطلوب، پيامدهاي منفي و آسيب هاي بعضاً جبران ناپذير خود را در فرد مبتلا آشكار مي سازد و فرد مجبور است در شبانه روز با اين گونه آسيب ها و عوارض منفي روبرو گردد و با مشكلات آن بسازد و مدارا كند همين مسئله، در ايجاد و تشديد اضطراب نقش مهمي ايفا مي كند.
با توجه به اين توضيحات، معلوم مي گردد كه هم اضطراب در پيدايش و تشديد خودارضايي نقش دارد و هم خودارضايي باعث پيدايش و تشديد اضطراب فزاينده مي گردد بنابراين، رابطه بين اضطراب و خودارضايي كاملاً دو طرفه است.

موفق و موید باشید