با سلام.
لطفا مصادیق مفدفی الارض را بگویید و اینکه اگر زنا هم از مصادیق آن است چرا خداوند در قران کریم به مردانی که همسرشان زنا کرده گفته آنها را مورد عفو قرار دهید؟
در آیه 33 سوره مائده منظور از "يُصَلَّبُوا " چیست؟
نحوه های برخورد با گنه کاران در قرآن کدامند؛ لطفا نام برده و توضیح دهید؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
آيه مورد نظر به شرح زير است:
إنما جزاء الذين يحاربون الله ورسوله ويسعون في الأرض فسادا أن يقتلوا أو يصلبوا أو تقطع أيديهم وأرجلهم من خلاف أو ينفوا من الأرض ذلك لهم خزي في الدنيا ولهم في الآخرة عذاب عظيم
جزاى كسانى كه با خدا و پيامبرش جنگ مىكنند و در زمين به فساد مىكوشند، آن است كه كشته شوند، يا بردار گردند يا دستها و پاهايشان يكى از چپ و يكى از راست بريده شود يا از سرزمين خود تبعيد شوند. اينها رسواييشان در اين جهان است و در آخرت نيز به عذابى بزرگ گرفتار آيند.
حرب و جنگ و دشمني با خدا يعني ارتكاب نهي خدا و ترك امر خدا و اين معنايي عام و وسيع است. اما در آيه بالا سخن از جزا و كيفر كساني است كه با خدا و رسول به جنگ برخاسته اند و اين نشان مي دهد گناهاني منظور است كه علاوه بر مخالفت با خدا، مخالفت با پيامبر هم هست و در شأني كه مربوط به پيامبر است، اخلال ايجاد كرده است و چون پيامبر حاكم جامعه است، معلوم مي شود منظور اقداماتي است كه امنيت اجتماعي را به خطر مي اندازد و گردنه گيري و سلاح كشيدن و خدشه وارد كردن به امنيت اجتماعي و ناامن كردن اجتماع مصداق هاي اين گناه است. (1)
بنا بر اين گردنه گيري و در اجتماع سلاح كشيدن و امنيت عمومي را به خطر انداختن يا با اقدامات خلاف، امنيت اقتصادي را به خطر انداختن و ... مي توانند مصداق آيه باشند.
بعضي مصداق ها مثل گردنه گيري و ... از مصداق هاي مشخص و معين آيه است و بعضي به تشخيص حاكم شرع بستگي دارد.
زنا يك گناه فردي است و مصداق جنگ با خدا و رسول نيست اما راه انداختن خانه هاي فساد و گسترش دادن فساد در اجتماع مي تواند مصداق اين جنگ باشد.
البته پوشاندن گناهان بندگان و ستاريت از صفات خداست و بندگان هم خوب است كه به اين صفت خدايي متصف باشند و اگر همسري از روي جهالت يا سركشي شهوت و ... مرتكب چنين گناهي شد، با ستاريت و پوشاندن او را به توبه سوق دهد و به سوي خدا بازگرداند اما اگر اين پوشاندن او را به توبه سوق نمي دهد، مي تواند عليه او به محكمه رجوع كند و با ارائه بينه يا ملاعنه از او جدا شود. ما آيه اي از قرآن نيافتيم كه در قبال فحشاي همسر دستور به عفو داده باشد.
در مورد نحوه هاي برخورد با گناهكاران از نگاه قرآن، يك پروژه تحقيقاتي است و ما از انجام آن معذوريم.
پي نوشت ها:
1. طباطبايي، الميزان، ترجمه موسوي همداني، قمف انتشارات اسلامي، 1374ش، ج 3، ص601-602.
موفق و موید باشید
