دليل اصليه به بهشت زهرا رفتن در روزهاي يكشنبه و پنجشنبه؟؟؟

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در ابتدا بايد گفت كه از ديدگاه آموزه هاي ديني و روايات مطلق زيارت قبور رفتن امري نيكو و پسنديده است و بر آن سفارش شده است. چنانچه در روايتي حضرت علي (ع) مي فرمايد: زُورُوا مَوْتَاكُمْ فَإِنَّهُمْ يَفْرَحُونَ بِزِيَارَتِكُم؛(1) مردگان خود را زيارت كنيد، چرا كه آنها با زيارت شما شاد مي شوند. و نيز در روايات بر زيارت قبور مومنين و خويشاوندان بخصوص در روز جمعه از اذان صبح تا طلوع خورشيد تاكيد شده است. چنان كه در روايتي امام باقر (ع) در باره زيارت قبور فرموده: إِذَا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فَزُرْهُمْ، فَإِنَّهُ مَنْ كَانَ فِيهِمْ فِي ضِيقٍ وُسِّعَ عَلَيْهِ مَا بَيْنَ طُلُوعِ الْفَجْرِ إِلَى طُلُوعِ الشَّمْسِ؛(2) هر گاه روز جمعه شد، آن ها را زيارت كن، زيرا بين طلوع فجر و طلوع خورشيد به هر كدام از آن ها كه در تنگي باشد، وسعت و فراخي داده مي شود.
مرحوم شيخ عباس قمي در كتاب مفاتيح الجنان از سيد بن طاووس نقل كرده است كه سزاوار است كه زيارت مومنين در روز پنج شنبه باشد والا در هر وقتي كه خواستي زيارت كن. (3) ولي ما روايتي را كه در آن به زيارت قبور در روز يك شنبه و يا پنج شنبه سفارش شده باشد پيدا نكرديم و تنها در چند روايتي آمده است كه حضرت فاطمه زهرا (س) در روز شنبه (4) و دوشنبه و پنجشنبه به زيارت قبور شهدا مي رفته است.(5)
اگر منظور شما دليل و فلسفه زيارت قبور در اين دو روز خاص (يكشنبه و پنج شنبه) باشد مي گوييم كه اصلا وجود چنين چيزي از نظر روايات ديني ثابت نشده است تا دليل و فلسفه خاصي داشته باشد و اگر منظور شما دليل و فلسفه مطلق زيارت قبور رفتن باشد در اين صورت مي گوييم كه از روايات بدست مي آيد كه فلسفه و دليل استحباب زيارت مردگان عبرت گرفتن و به ياد آخرت بودن و ثواب رساندن به مومنين است چنانچه در روايتي از پيامبر اكرم (ص) نقل شده است كه مي فرمايد:
قبرها را زيارت كنيد تا بدان وسيله به ياد آخرت بيفتيد و در غسل دادن اموات شركت كنيد كه سر و كار با چنين اعمال باعث ثواب و پند، مؤثر است، و بر جنازه‏ها نماز بگذاريد كه شايد باعث اندوه شما شود، و اندوهناك در سايه خداست. (6)
پي نوشت ها:
1. كليني، الكافي، دارالكتب الاسلاميه، تهران، 1365ش، ج3، ص230.
2. شيخ حر عاملى، وسائل الشيعة، مؤسسه آل البيت عليهم‏السلام قم، 1409 ه. ق، ج7‌، ص 415‌.
3. شيخ عباس قمي، مفاتيح الجنان، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، چاپ ششم،1370ش، ص1044.
4. محمد باقر بهبودي، گزيده كافي، مركز انتشارات علمي و فرهنگي، تهران، 1363، ج2، ص172.
5. شيخ صدوق، من لايحضره الفقيه، ترجمه غفاري، نشر صدوق، تهران، 1367ش، ج1، ص261.
6. ورام بن ابي فراس، مجموعه ورام(تنبيه الخواطر)، مكتبه فقيه، قم، ص524.
دوست گرامی !
این پاسخ از طریق سایت پاسخگو و توسط کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی وابسته به دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم برای شما ارسال گردید.
در این مرکز پرسشها پس از ثبت به گروه های علمی تخصصی ارسال و پس از ارزیابی، ویراستاری از نمونه خ