معاشرت با سنی ها

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در جواب شما معلم زحمتكش و عزيز بايد بگويم كه بهترين پاسخ شما همان است كه به صورت بسيار زيبا در روايات ائمه (ع) آمده است. كسى كه دستورهاى اهل‏بيت(ع) را در چگونگى معاشرت با اهل سنت بررسى مى‏كند مى‏بيند آنها به پيروان خود نه تنها دستور نداده‏اند كه از اهل سنت اجتناب كنند و از محيط و جامعه ‏شان جدا شوند بلكه به عكس دستور داده‏اند در بين آنان حضور دوستانه داشته باشند و نزديكترين روابط را براي جلب قلوب آن ها به كار ببرند. در اينجا به ذكر چند روايت از روايات فراوان در اين باره اكتفا مى‏كنيم:
ابى على مى‏گويد: «به امام صادق (ع) گفتم: ما يك امام جماعتى داريم كه به تمام اصحاب ما ( شيعيان ) كينه مى‏ورزد. فرمود: تو را چه كار به سخن او، به خدا اگر راست مى‏گويى تو سزاوارتر هستى از او نسبت به مسجد، تو اولين كسى باش كه به مسجد مى‏روى و آخرين فردى باش كه از مسجد خارج مى‏شوى و اخلاقت را با مردم نيكو كن و زيبا سخن بگو.»(1)
عبدالله‏بن‏سنان مى‏گويد: «از امام صادق(ع) شنيدم كه مى‏فرمود: خداوند تبارك و تعالى در كتابش مى‏فرمايد:« و با مردم نيكو سخن بگوييد ( زيبا معاشرت كنيد ) » سپس فرمود: به عيادت بيمارانشان (اهل سنت) برويد و در تشييع جنازه‏هايشان شركت كنيد و به سود و زيان آنان ( در محاكم قضايى ) گواهى بدهيد و با آنان در مسجدهايشان نماز بگزاريد.»(2)
مطالب فوق دستورالعمل اهل‏بيت(ع) در برخورد با اهل سنت مي باشد. مي بينيد كه نه تنها اين بزرگوران دستور مقابله و عدم معاشرت با اهل سنت را نداده اند. بلكه درست در نقطه مقابل فرمان به معاشرت و تعامل با آنها داده شده است. توده اهل سنت كه محبّت خاندان پيامبر(ص) را دارند همواره مورد عنايت و ارشاد اهل‏بيت(ع) بوده و به پيروان خويش سفارش مى‏كردند به بهترين نحو با آنان رفتار كنند. نمونه آن روايات فوق است.
در اين مورد كه آيا اين كار خدمت به آنها نيست، بايد گفت كه شما در درجه اول خدمت به حكومت اسلامي و شيعي مي نماييد و اگر خدمتي هم به اين عده باشد به تشخيص حاكم اسلامي و به دستور ايشان است و به اين جهت مشكلي ايجاد نمي كند.
اما در مورد توجه بيشتر شما به شاگردان شيعي بايد گفت كه نمي توان شما را از اين حالت منع كرد چرا كه تا اندازه زيادي طبيعي و غير اختياري است. اما اين نكته را در نظر داشته باشيد كه اين امر نبايد به بي عدالتي در انجام وظايف بيانجامد و نوعي كم گذاشتن براي برخي دانش اموزان تلقي گردد كه شرعا صحيح نيست.
به علاوه از نظر اخلاقي هم نبايد اين تمايلات دروني را بروز داد ؛ در نتيجه پيشنهاد مي كنيم در حد امكان از بروز و نشان دادن اين حالت در برابر شاگردان سني پرهيز كنيد تا باعث عقده نسبت به شما و شيعيان نشود چرا كه كودكان علي رغم سن كم، به خوبي اين تبعيض ها را حس مي كنند و خداي ناكرده چه بسا رفتار تبعيض آميز موجب كينه نسبت به شيعيان مي شود.
پي نوشت ها:
1. عاملي، شيخ حر، وسايل الشيعه، موسسه آل البيت(ع)، قم، 1408ق، ج 5 ، باب 5 ، از ابواب صلاة الجماعة، ح6، ص 382.
2. همان، ح8، ص 382.
موفق باشید.