سکوت در برابر ظالم جایز است؟

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
صحبت هاي آقاي فرحزاد مربوط به امور شخصي بوده، نه امور اجتماعي. مثلا اگر فردي گناهي را كه مربوط به خودش است در پنهاني انجام داده، شما آبروي او را نبريد و گناهش را علني نكنيد. و يا اگر مؤمني – نه هر كسي - در حق شما بدي كرده، يا حقي از شما ضايع كرده، آبروي وي را نبريد، بلكه او را ببخشيد. مگر آن كه گناه و خطاي شخصي وي باعث آلودگي ديگران و جامعه مي شود. در اين صورت وظيفه امر به معروف دلسوزانه و با رعايت احترام و بها دادن به شخصيت اجتماعي آن طرف است، نه با خشونت و آبرو ريزي وي. و يا اگر بخشش شخصي كه حق شما را ضايع كرده، سبب شود كه او كار خطاي خود را ادامه دهد، و يا به ديگران هم تعدي كند، در چنين جايي نخست از راه امر به معروف و نهي از منكر و با بهره بردن از اخلاق و منطق و رعايت حرمت وي جلوي او را گرفت، اگر نشد با شدت عمل بيشتري و پيگيري آن از طريق قانون، بايد جلوي تعدي و ستم وي را گرفت. خلاصه اين كه حرف هاي آقاي فرحزاد مربوط به امور اجتماعي، يا خطا كاري كه در رأس امور و مديريت بخشي از جامعه را داشته نيست. البته در آنجا نيز بايد با حفظ حرمت و داشتن منطق و مدارك مستند و قانون پسند، خطاها را نخست به فرد خاطي گوش زد كرد، و گفت عملكرد شما فقط مورد انتقاد من نيست. بلكه جمعي به عملكرد شما انتقاد دارند. بهتر است در جمعي كار كردهاي خود را بيان كنيد و از آبرو و حيثيت خود دفاع كنيد. اگر اين شيوه پاسخ نداد، راه قانون را بايد در پيش گرفت.
دوست گرامی !
این پاسخ از طریق سایت پاسخگو و توسط کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی وابسته به دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم برای شما ارسال گردید.
در این مرکز پرسشها پس از ثبت به گروه های علمی تخصصی ارسال و پس از ارزیابی، ویراستاری از نمونه خ