با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
سخن در خصوص فال گيري و بخصوص فال قهوه و چاي بسيار است، اما به طور كلي بايد دانست كه گره خوردن آينده افراد به تفاله باقي مانده قهوه و چاي يا اموري از اين دست ناشي از زندگي هاي اشرافي غربي و افكار و عادات بيهوده دنيا دوستان بيكار است و بهره اي از حقيقت ندارد.
نظام اين عالم طبق اسباب و مسببات است و اين امكان وجود دارد كه بعضي از انسان ها با رياضت نفس و تمرين وتمركز بتوانند به برخي از اسباب و نظام اين عالم راه يابند و از اين طريق نيز به پيش بيني حوادث دست بزنند، اما اين گونه پيش گويي ها اولاً محدود به چيز هاي خاصي است.
ثانيا: قطعي و يقيني نبوده، بلكه مي تواند بر خلاف نظر آنها در آيد. چون از همه اسباب و علل عالم، جز خداوند آگاهي ندارد. هم چنين گاهي افراد مي توانند در اثر ارتباط با موجودات نامرئي مانند جن، برخي از اطلاعات را دريافت نمايند كه از ديد ديگران پنهان است. در نتيجه اگر در موارد نادري فردي ديده شد كه با فال قهوه به امور جزيي و دقيق و حقايقي غيرقابل انكار اشاره مي كند، مي توان احتمال داد كه از طريق ارتباط با جن يا اموري از اين دست چنين مي كند و فال قهوه را بهانه خود قرار داده است.
اما در مورد حكم شرعي آن؛ درباره فالگيري بعضي از فقها مراجعه به فالگيرها را مطلقا حرام دانسته اند. اما برخي ديگر مراجعه به آنها را بدون معتبر دانستن حرف هايشان و دادن پول به عنوان هديه را جايز دانسته اند.(1) به علاوه بنا بر نظر مقام معظم رهبري انجام تفنني و به قصد سرگرمي فالگيري با قهوه و مانند آن هم حرام نيست به شرطي كه به كار حرام ديگري نكشد.(2)
در مورد منافات داشتن يا نداشتن اين كار با توكل به خدا بايد گفت اگر مراد فرد از اين كار صرف آگاهي از برخي امور ناشناخته باشد - هرچند به نتيجه مطلوب نرسد، با توكل منافاتي ندارد - اما اگر مقصود نوعي تكيه به غير خدا براي حل و يا جلوگيري از مشكلات احتمالي باشد و اينكه انتظار داشته باشد كسي غير خدا كاري براي او انجام دهد – كه متاسفانه در مواردي از فال گيري هاي متداول به نظر مي رسد همين طور هم است- قطعا با توكل منافات دارد.
براي فهم بهتر مساله به اين روايت دقت كنيد:
پيامبر اكرم(ص) از جبرئيل در مورد تفسير توكل پرسش نمود. پس جبرئيل گفت:«اليأس من المخلوقين وأن يعلم أنّ المخلوق لا يضرّ ولا ينفع ولا يعطي ولا يمنع؛ [توكل] نااميدي از آفريدگان است و اينكه انسان بداند كه مخلوق نه ضرري ميرساند و نه نفعي، نه عطا ميكند و ميبخشد و نه منع ميكند و محروم ميدارد.» (3)
بايد توجه داشته باشيم كه بنا بر روايات اگر به دنبال حل مشكلات خود هستيم، تنها راه آن توكل به خداست:«اميرالمؤمنين(ع) ميفرمايد: «من توكّل علي الله أضائت له الشبهات وكفي المؤونات وأمن التبعات؛ هر كس بر خداوند توكل كند، شبههها بر او روشن ميشود و گرفتاريهايش از بين رفته، از پيامدهاي ناگوار امان مييابد.»(4)
پي نوشت ها:
1.آيت الله فاضل لنكراني، محمد، جامع المسائل، اميرالعلم، قم، 1384ش، ج 1، ص 630، م 2202.
2. آيت الله خامنه اي، سيدعلي، اجوبه الاستفتاءات، نشر بين الملل، تهران، 1389ش، س 1229.
3. محدث نوري، مستدرك الوسائل، موسسه آل البيت(ع)، قم، 1408ق، ج11، ص218.
4. آمدي، عبدالواحد بن محمد، غررالحكم، انتشارات دفتر تبليغات، قم، 1366ش، ص197.
موفق و موید باشید
