با سلام و وقت بخیر
من پدری دارم که به مسائل دینی از قبیل نماز، روزه ، تلاوت قرآن ،دائم الوضو بودن و حتی نماز شب کاملا مقیده اما متاسفانه انسان به شدت پرخاشگر ، حتاک و فحاشیه و حتی به کسانی که نمیشناسه خیلی راحت فحش میده و تهمت میزنه و وقتی بهش اعتراض میکنم میگه اینایی که بهشون فحش میدم حقشونه در رابطه با مادرم بسیار بداخلاقه و بدترین الفاظ ممکن رو در حضور ما بچه هاش به مادرم میگه و من از اونجایی که پدر و مادرم مدام با هم دعواشون میشه برای آروم کردنشون خیلی وقتا با خود پدر و مادرم دعوا میکنم خودم واقعا به تمام اصول دینی مقید هستم تنها ضعفی که در خودم احساس میکنم رفتار تندم با پدر و مادرم موقع دعواشونه نمیدونم رفتار درست چیه و اگر هم دخالت نکنم ممکنه هر اتفاقی بیفته بد رفتاری با پدر و مادرم شده بزرگترین دغدغه ای که دارم حتی پیش اومده برای آروم کردن دعواشون خودم رو زدم واقعا دیگه نمیدونم چه کاری در این رابطه درسته
تو رو خد راهنماییم کنید دارم دیوونه میشم آخه چطور ممکنه آدمی که نماز شب میخونه تا این حد بداخلاق و خود رای و آزاردهنده باشه؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
فحش دادن و توهين كردن حرام است و مقيد بودن به اموري كه ذكر كرديد دليل نمي شود تا اين كار پدر ايراد نداشته باشد و پدر بزرگوار شما بر اساس اين دو آيه: «فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ -وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَه -پس هر كس هموزن ذرّهاى كار خير انجام دهد آن را مىبيند!-و هر كس هموزن ذرّهاى كار بد كرده آن را مىبيند»(1)در صورت توبه نكردن و ترك نكردن اين كارها، مورد مواخذه قرار خواهد گرفت.
از جمله آثار اين گناه،مستجاب نشدن و ردّ دعا است:
امام سجاد (ع) در ضمن حديثي طولاني مي فرمايند:
وَ الذُّنُوبُ الَّتِي تَرُدُّ الدُّعَاءَ سُوءُ النِّيَّةِ وَ خُبْثُ السَّرِيرَةِ وَ النِّفَاقُ مَعَ الْإِخْوَانِ وَ تَرْكُ التَّصْدِيقِ بِالْإِجَابَةِ وَ تَأْخِيرُ الصَّلَوَاتِ الْمَفْرُوضَاتِ حَتَّى تَذْهَبَ أَوْقَاتُهَا وَ تَرْكُ التَّقَرُّبِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِالْبِرِّ وَ الصَّدَقَةِ وَ اسْتِعْمَالُ الْبَذَاءِ وَ الْفُحْشِ فِي الْقَوْل(و گناهانى كه دعا را باز مىگرداند: نيّت بد داشتن، و پليدى باطن، و دوروئى با برادران دينى، و ترك تصديق به اجابت دعا و تأخير نمازهاى واجب تا وقت بگذرد، و ترك تقرّب جستن بخدا به وسيله نيكى و خيرات، و بد دهنى و گفتن سخن زشت، هستند.)(2)
اما در مورد وظيفه جنابعالي، اگر پدرتان پذيرش اين مطالب گفته شده را دارد،آنها را به ايشان باز گو كنيد.
پدر و مادرتان هر مقدار خطا و اشتباه مرتكب شوند، باز هم شما اجازه توهين يا فرياد زدن بر سر ايشان را نداريد و اين خود گناهي بزرگ است و از مصاديق عاق والدين است.
هرچند شرايط سختي داريد ولي اين مجوز گناه كردن شما نمي شود،بهتر است در شرايط عادي با والدين خود صحبت كنيد و با توجيه كردن ايشان مشكل را مرتفع كرده يا حداقل كمتر كنيد.به عنوان مثال مي توانيد به مادرتان بگوئيد در مورد مشكل با شماره 09640 تماس گرفته و با كارشناسان گروه اخلاق صحبت كنند،شايد مشكل از ناحيه مادرتان هم باشد. اگر با اين كار هم تغييري حاصل نشد،فقط مواظب باشيد خود مرتكب گناهي نشويد.
پي نوشت:
1. زلزلة(99)،آيه 7و8.
2. معاني الأخبار، شيخ صدوق، دفتر نشر اسلامي، قم، ص271.
موفق باشید.
