با سلام..... من دانشجوي ترم دوم هستم..در اوايل ترم 1 يكي از هم كلاسي هايم سر آزمايشگاه كامپيوتر كه حدود 20 نفر بوديم مدام به من نگاه ميكرد و چشم مي دوخت و اگر ناگهان من به او نگاه مي كردم فورا نگاهش را روي زمين مي اندخت..و هرجايي كه من مي رفتم داخل حياط يا تو كلاس يا سالن به بهانه اي مي آمد و در مقابل من مي ايستاد بدون اينكه با من سخني بگويد..پس از گذر دوره كلاسي مان كه بسيار طولاني بود حدود 6 ماه فهميدم پسر فوق العاده ساده وبی شیله پیله ای است..او برای سایر كلاسها در روز هاي بعد در دانشگاه مرا ميديد بسیار ذوق مي كرد و چشمانش برق می زد سلام می کرد و در مقابلم می ایستاد و من را نگاه می کرد البته بعضی از روزها مثل سایر همکلاسی هایم ساده برخورد می کرد..من نيز در حد سلام كردن با او سخن گفتم او نيز همين طور و اکنون که می بینم به او علاقه مند شده ام و می خواستم از شما اجازه بگیرم که اگر بروم جلو و دلیل این نگاه هایش را بپرسم کار اشتباهی انجام نداده ام ؟؟؟ زیزا در این صورت خیالم راحت تر شده و از این وهم و دو گانگی نجات پیدا می کنم..الآن معذب شده ام نمي دانم چه کاری درست است ؟؟؟؟ او خود نیز چند بار خواست بيايد سخن بگويد اما نيامد....در مورد من چه فكري ميكند؟؟ آیا این کارم درست هست؟؟؟بروم با او کاملا منطقی دلیل رفتار ها و نگاه هایش را بپرسم؟؟؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
خواهر گرامي؛ بسيار خرسنديم كه با تكيه بر روحيه عفاف و حيا، از حدود الهي تجاوز نمي كنيد. با توجه به اينكه مجرد هم هستيد روش شما پسنديده و خوب است. اما لازم است به اين نكته توجه داشته باشيد كه متاسفانه در بعضي از موارد افراد، خجالت نابجا را با حيا اشتباه گرفته و دچار سوء تفاهماتي در ارتباطات اجتماعي خود مي شوند. به گونه اي كه حتي اگر از طرف مقابل هم پرسيده شود، او خواهد گفت: نه خير هيچ منظوري نداشتم و به صورت كاملا اتفاقي نگاه من به اين فرد افتاد.
شما بايد توجه داشته باشيد كه رابطه هاي منطقي و بر اساس ضوابط شرع كه هيچ گونه گناهي بين دختر و پسر اتفاق نمي افتد، در محيط كار در دانشگاه يا در ارتباطات فاميلي اشكالي ندارد. شما مي توانيد با نامحرم صحبت كنيد به شرط آن كه به قصد لذت و ريبه نباشد؛ همچنين صحبت در محيط دانشگاه به گونه اي كه براي پاسخ به سوالات درسي يا امور مرتبط با درس باشد اشكالي ندارد. اما اگر رابطه به سمت احساسات و روابط عاشقانه كشيده شود، به هيچ وجه مناسب نيست.
اما با توجه به اينكه سوال شما بايد به صورت كارشناسانه مورد بررسي قرار گيرد از شما دعوت مي كنيم تا در ادامه به نكات ذيل توجه كنيد.
1. شما به خوبي مي دانيد زن اهل ناز و مرد اهل نياز است. زن مظهر حيا و پذيراي عشق و مرد جلوه تمنا و اعلام عشق است. آفرينش زن را گل و مرد را بلبل، زن را شمع و مرد را پروانه قرار داده است. بنابراين اگر علاقه اي از جانب ايشان احساس مي كنيد، لازم است با خويشتنداري منتظر بمانيد. ممكن است مطرح كردن اين موضوع به ضرر شما تمام شود. زيرا:
2. اگر پاسخ او منفي باشد، شما احساس شكست و سرخوردگي مي كنيد؛
3. در صورت پاسخ منفي او، احتمال تمسخر و آزارهاي بعدي و آبروريزي به وسيله او وجود دارد.
4. ممكن است او با شنيدن چنين سوالي، با پاسخ مثبت ظاهري به فكر سوء استفاده از احساسات شما بيفتد. هرچند كه مي گوييد او بي شيله پيله است. اما تجربيات مشاوره اي ما افراد صاف و صادق بسياري ديده كه به مرور زمان دچار خطا شده اند.
5. احتمال دارد در زندگي مشترك شما (اگر منجر به ازدواج شود) در تنش ها و اختلافات به شما سركوفت بزند كه تو اول اعلام علاقه كردي و اين برخورد براي زن بسيار رنج آور است.
6. اين رفتار ممكن است در مواردي خلاف شان دختر و خانواده او باشد. باعث مي شود كه مجبور شود در شرايط منطقي خود كوتاه بيايد و نيز احتمال دارد اين گونه برداشت شود كه دختر مشكل يا عيبي دارد.
بنابراين مي بينيد كه بهترين كار بي توجهي يا معمولي پنداشتن رفتار و حركات ايشان است. ادامه چنين افكاري مي تواند پريشاني شما را بيشتر و بيشتر كند. پس بهتر است با تمركز كامل به درس و ادامه تحصيل خود بپردازيد. قطعا اگر طالب شما باشد، مي بايست دير يا زود به خواستگاري رسمي شما بيايد. حتي ممكن است برداشت شما اشتباه باشد و او اصلا منظوري نداشته. و شايد هم در ترم قبل به شما علاقه داشته، اما حالا ديگر از فكر شما بيرون آمده است.
موفق باشید.
