ا عرض سلام
بنده هنگام وضو و نماز واجب و گاهی مستحب دچار حالت ریا میشوم در حالی که از اول قصد ریا ندارم بیشتر این موضوع بخاطر وسواسی است که در نماز و وضو داشته ام و الان کمتر شده اما همه حواسم به این موضوع میرود که دیگران درباره اعمال من چه فکری میکنند واین موضوع در حرکاتم به هنگام نماز و وضو تاثیر میگذارد و مثلا به گونه ای عمل میکنم که این ظن دیگران را از خود دور کنم اما بلافاصله پشیمان میشوم میخواهم به آن بی اهمیت باشم اما نمیشود و در عمل نمیتوانم و چندین بار نماز میخوانم و میشکنم و نتیجه ای هم نمیگیرم...چاره چیست؟

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
به عنوان اولين نكته لازم است براي درمان وسواس خود حتما با يك مشاور روانشناس مذهبي ارتباط برقرار كرده و پيگير درمان باشيد.
ريشه و اصل وسواس از آنجا شكل مي گيرد كه فرد مي خواهد عمل مورد نظر را درست انجام داده و به هدف انجام آن برسد، ولي در عمل چه اتفاقي مي افتد؟
اين فكر و تلاش اگر با اعتدال همراه بود و در آن افراط نمي شد، ممدوح و پسنديده بود. ولي اينك با افراطي كه صورت گرفته نه تنها آن قصد و هدف از عبادت حاصل نمي شود، بلكه عبادت خدا كه بايد آرامش بخش باشد، به بلا و نگراني تبديل شده است و بزرگواري مثل شما براي خلاصي از اين درد و رنج، نماز را كه عبادتي لازم و واجب است را ترك گفته است.
حال بايد چه كرد؟ دقيقا بايد رفتار مقابله اي انجام داد؛ رفتار مقابله اي يعني چه؟ يعني دقيقا هر جا احساس كرديد موضع ريا است، همان جا عمدا به عبادت بپردازيد و اگر به فكرتان رسيد كه نماز و عبادت ريايي قبول نيست، به خودتان بگوئيد عيبي ندارد. چون من كه عملا نماز را ترك كرده بودم، حال يا بايد نماز ريايي بخوانم و يا بايد نخوانم.
اينگونه در واقع مي توانيد خودتان را قانع كنيد تا نماز بخوانيد و با چنين رفتار مقابله اي، كم كم و به لطف خدا وسواس از بين خواهد رفت.
همراه اين موارد به نكات زير هم تا حد امكان عمل كنيد:
1- مصرف متعادل گوشت قرمز.
2- پرهيز از موارد استرس زا و اضطراب آور.
3-مصرف گياهان داروئي كه باعث تقويت اعصاب مي شوند: مانند گل گاو زبان و استخودوس هندي.
4-پرهيز از مصرف چاي.
با رعايت همه اين موارد اميدواريم مشكل شما زودتر حل شده و مطمئن باشيد گناهي نيز متوجه تان نخواهد بود.

موفق و موید باشید