آدم در جنة

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در پاسخ به اين پرسش كه مراد از جنه در اين آيه چيست و بهشت آدم كدام بهشت بود.
بايد به اين نكته توجه داشت كه گرچه بعضى آن را بهشت موعود نيكان و پاكان مى‏دانند، ولى ظاهر اين است كه آن بهشت نبود. بلكه يكى از باغ هاى پر نعمت و روح‏افزاى يكى از مناطق سر سبز زمين بوده است.
زيرا اولا بهشت موعود قيامت، نعمت جاودانى است كه در آيات بسيارى از قرآن به اين جاودانگى بودنش اشاره شده، و بيرون رفتن از آن ممكن نيست و ثانيا ابليس آلوده و بى‏ايمان را در آن بهشت راهى نخواهد بود، نه وسوسه‏هاى شيطانى است و نه نافرمانى خدا. ثالثا در رواياتى كه از طروق اهل بيت (ع) به ما رسيده اين موضوع صريحا آمده است.
يكى از راويان حديث مى‏گويد از امام صادق (ع) راجع به بهشت آدم پرسيدم امام (ع) در جواب فرمود: باغى از باغهاى دنيا بود كه خورشيد و ماه بر آن مى‏تابيد، و اگر بهشت جاودان بود هرگز آدم از آن بيرون رانده نمى‏شد (جنة من جنات الدنيا يطلع فيها الشمس و القمر و لو كان من جنان الاخرة ما خرج منها ابدا) .
و از اينجا روشن مى‏شود كه منظور از هبوط و نزول آدم به زمين نزول مقامى است نه مكانى يعنى از مقام ارجمند خود و از آن بهشت سر سبز پائين آمد. (1)
البته نظر حضرت آيت ا... جوادي آملي همان چيزي است كه شما نقل كرديد و ظاهرا قول بهشت غير قيامتي و باغي از باغ هاي دنيا همان بهشت برزخي است كه علماي ديگر نقل كرده اند:
مراد از جنت نه بهشت خلد (جاودانگي) است و نه باغي از باغ هاي زمين چنانكه الف و لام در الجنه براي عهد خارجي است نه الف و لام استغراق نتيجه اين بود كه اين بهشت بهشتي بود برزخي و مابين دنيا و آخرت كه هم از برخي از احكام بهشت آخرت نظير نشاط دائمي و عدم رنج گرسنگي و تشنگي و سرما و گرما برخوردار بود و هم از بعضي از احكام باغ هاي دنيا ،بهشتي معهود براي آدم بود و جايگاهش در زمين نبود. (2)
پي نوشت:
1. مكارم شيرازي، تفسير نمونه، ناشردار الكتب الإسلامية، تهران، سال 1374 ش، نوبت اول، ج‏1، ص 186.
2. تفسير تسنيم، جوادي آملي، مركز نشر اسراء، سال1380ش، چاپ اسوه، ج3، ص 322.
موفق و موید باشید