نامعلوم

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
نخست به آيات دلنشين قرآن كه گوياي عشق و علاقه خداي مهربان نسبت به بندگانش است، توجه كنيم. اگر چه دوستي و مهرباني خدا نسبت به بندگانش با كلمات و واژه هاي زيادي مانند رحمان، رحيم، كريم، ودود، و محب در قرآن بيان شده، ولي واژه «رؤف و رأفت» كه بيانگر يك نوع رابطه ظريف و نزديك، صميمي، و عشق و صفاي ديگري است، ده بار در قرآن براي خدا به كار رفته است. (1) مثلا در دو آيه آمده است. «إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ » (2) خداوند نسبت به همه مردمان علاقه مند و مهربان است. و در دو آيه با عبارت « وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ» (3) خداوند نسبت به همه بندگان علاقه مند است، مهرباني خدا بيان شده است. در يك آيه رأفت خدا نسبت به گناه كاراني كه توبه كرده اند، بيان شده است. « ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِم إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُفٌ رَحِيم‏» (4) سپس خداوند توبه آن ها را پذيرفت، چون خدا نسبت به آنان علاقه مند و مهربان است. و در حديث قدسي آمده است كه خداوند به حضرت داود(ع) فرمود: اي داود ! اگر گناه كاراني كه به من پُشت كردند، و دستوراتم را اجرا نكردند، بدانند چه قدر دوست شان دارم، و چگونه منتظرم به سوي من برگردند، گناه و معصيت را ترك كنند، با من رفيق شوند و من دوست آنان گردم، آن چنان عشق به خدا وجودشان را فرا مي گيرد كه از شدت شوق و اشتياق جان خواهند داد. بعد فرمود: يا داود هذه إرادتي في المدبرين عني فكيف إرادتي في المقبلين علىّ و ما اجلّ ما يكون عندي إذا رجع إليّ. (5) يعني اي داود وقتي من بندگان گناه كار خود را اين قدر دوست دارم، پس خود بدان كه بندگان مؤمن و توبه كنندگان از گناه را چه قدر دوست دارم !! وقتي بنده گناه كاري توبه مي كند و به سوي من مي آيد، در نزد من چه جلالت و مقام و عظمت والايي دارد.!!
پرسشگر گرامي! حالا يقين كردي كه خدا دوستت دارد؟ حالا فهميدي كه اين شيطان و خناس وسوسه گر است كه مي خواهد تو را از لطف و مهرباني هاي خدا مأيوس و نا اميد كند، تا روح نماز و عبادت و ارتباط با خدا را از شما بگيرد، و شما را همراه خود به جهنم ببرد؟ هيچ مي دانيد كه مدتي نماز را ترك كردي چه اشتباه بزرگي كردي، و با پشت كردن به خدا چه قدر شيطان را خوشحال و مسرور كردي، و پيامبر اكرم (ص) و امامان ما - به خصوص امام زمان- عليهم السلام را ناراحت كردي؟
عزيز گرامي! اين كه گاهي حال نماز و عبادت نداري، خيال نكن كه خدا دوستت ندارد. در روايت از امير المؤمنين و ساير ائمه (ع) آمده است كه « إِنَّ لِلْقُلُوبِ إِقْبَالًا وَ إِدْبَاراً وَ نَشَاطاً وَ فُتُورا ...» يعني دل هاي انسان هميشه يك حالت ندارد. بلكه گاهى علاقه و شوق راز و نياز و عبادت در آن زياد است، گاهى هم هيچ علاقه اي ندارد. زمانى سر كيف و گاهى ناتوان و ضعيف است. وقتى به عبادت و به خدا روى آورد، بينا و بصير است، اما وقتى برگردد و پشت كند، وامانده و افسرده است. پس هنگامي كه دل در حال اقبال و سركيفى و نشاط است، موقعيت را مغتنم شماريد، علاوه بر خواندن نماز واجب، به نماز هاي مستحبي و راز و نياز و مناجات با خدا بپردازيد. اما وقتي ديديد حال نداريد تنها به عبادت واجب بپردازيد. استغفار كنيد تا حال خوش عبادت مجددا نصيب شما شود.
براي اين كه حال خوش عبادت به شما بر گردد، چند كار زير را انجام بده، و به لطف خدا اميدوار باش.
1- به نماز اول وقت پايبند باش.
2- از همه گناهان به ويژه بد اخلاقي و دروغ و غيبت و فحش و توهين به ديگران و گناهان چشم بپرهيز.
3- با خانواده خود به ويژه پدر و مادر صميمي و مهربان باش.
4- كتاب هاي زير را مطالعه كن.
الف- آداب و مراحل سلوك، نوشته آقاي كريم محمود‌حقيقي.
ب – عبادت عاشقانه، آقاي كريم محمود‌حقيقي
ج - راهيان كوي دوست، استاد مصباح يزدي
د - نامه‏ها برنامه‏ها، علامه حسن زاده آملي.
پي نوشت ها:
1. مثل آيات 7، و 47 نحل (16) و 20، نور ( 24) و 9، حديد ( 57) و 10، حشر (59).
2. بقره (2)، آيه 143 و حج ( 22 )، آيه 65.
3. بقره (2)، آيه 207 و آل عمران (3)، آيه 30.
4. توبه ( 9)، آيه 117.
5. تفسير مفاتيح الغيب، فخر رازي، ج 31، ص 33، ناشر: دار احياء التراث العربي، بيروت، سال 1420 ق.
6. بحار الانوار، علامه مجلسي، ج 75، ص 357، مؤسسه الوفاء بيروت – لبنان، سال انتشار 1404 ق.
موفق و موید باشید