باسلام وخسته نباشی
1- تدبربرتفسیرمقدم است یا برعکس. لطفا دلایل آن رابنویسید؟
2- تفاوت های تفسیر باتدبرچیست؟
3-آیاخواندن قران بدون توجه ارزش دارد فقط تلاوت شود وهیچ دقتی به معنا نشود آیا ثواب دارد اگر نه نگاه به آن چرا ثواب دارد طبق حدیث پیامبر واگر ثواب دارد چگونه بااین حدیث جور درمی آیاد که لاخیرفی قرائه لیس فیها تدبر.
4-قرآن قبل از نزول درچه عالمی بود که به صورت کلمات درآمده ونازل شده است ؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
1و 2. تفسير يعني بيان مفهوم و منظور آيات و فهم آنها و تدبر كه از فكر كردن و تعقل و وارسي عواقب و نتايج است، وسيله اي براي رسيدن به تفسير آيات است.
ما با تدبر و تأمل و تفكر و كنار هم قرار دادن آيات، به تفسير و درك معنا و مفهوم هاي آشكار و پنهان آنها راه مي يابيم.
در "من هدي القرآن" در بيان تفاوت اين دو آمده:
تفسير عبارت است از شرح و توضيح آيات قرآن و حروف، كلمات، جمله ها ، آيه ها و سياق مجموعه آيات و ارتباط سوره ها و ...
و تدبر يعني قرآن را به عنوان يك وسيله معرفت مورد توجه و تاويل قرار دادن و از آيات نتايج را برداشت كردن و با توجه به معناي اين كلمه كه عاقبت و نهايت بيني است، تدبر به بيش از تفسير و معناي ظاهري دعوت مي كند. (1)
پي نوشت ها:
1. سيد هادي مدرسي، من هدي القرآن، تهران، دار محبي الحسين، 1419ق، ج 6، ص 338.
فالتفسير هو: شرح و توضيح الآيات القرآنية ذاتها فيما يرتبط بالقرآن ذاته، حروفه و كلماته و جمله و آياته، و سياق المجموعة التوجيهية في القرآن و ارتباط السور مع بعضها.
بينما التدبّر شيء آخر، و هو ما دعا القرآن الى ان يكون وسيلة لمعرفة التأويل أو النهايات و النتائج الواقعة لآياته.....
قال الطبرسي (قدس اللّه روحه) التدبر: النظر في عواقب الأمور.
مجمع البيان، ج 3، ص 81 .
3. تلاوت قرآن و نگاه به قرآن حتي اگر معنا و مفهوم آيات را هم متوجه نشويم اگر با اين توجه باشد كه داريم كتاب خدا را مي خوانيم و به كلام خدا نظر مي كنيم، عبادت است زيرا با اين توجه اين تلاوت و نگاه كردن ما را به خدا نزديك مي كند و از شيطان و گناه دور مي گرداند.
بله تلاوت سرسري و بدون توجه به معنا و مفهوم كلام و بدون توجه به اين كه كلام محبوبي است كه ما را بنده و زيبا و صالح مي خواهد، به طور طبيعي اثر تقربي ندارد و خيري در آن نيست.
4. حقيقت قرآن قبل از نزول و هميشه، در عالم ملكوت نزد خدا و در لوح محفوظ و علم خدا بوده و هست و به اراده خدا آن حقيقت عالي تنزل داده شده و صورت لفظ و آيه و سوره گرفته تا براي ما هدايتگر باشد:
وَ إِنَّهُ في أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكيمٌ (1)
بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجيدٌ في لَوْحٍ مَحْفُوظ (2)
پي نوشت ها:
1. زخرف (43) آيه 4.
2. بروج (85) آيه 21 -22.
موفق و موید باشید






