معاشقه با نامحرم

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
خواهر گرامي از اينكه نسيم لطف الهي شامل حالتان شده و حالت توبه و پشيماني به شما دست داده خوشحاليم، مواردي را در خصوص سوالتان تقديم مي كنيم:
خدا در قرآن مي‌فرمايد:
«يا ايها الّذين آمنوا توبوا الي اللّه توبه نصوحاً عسي ربّكم أن يكفّر عنكم سيئاتكم و يدخلكم جنات ٍتجري من تحتها الانهار؛ (1)
اي كساني كه ايمان آورده ايد! توبه كنيد، توبه خالصي؛ اميد است با اين كار پروردگارتان گناهان تان را ببخشد و شما را در باغ هايي از بهشت كه نهرها از زير درختانش جاري است، وارد كند».
توبه نصوح به فرمودۀ امام علي(ع) بايد داراي چهار شرط باشد:
«التّوبة ندم بالقلب، و استغفار باللّسان، و ترك بالجوارح، و إضمار أن لا يعود؛ (2)
توبه، پشيمانى به دل، طلب آمرزش به زبان، ترك كردن گناه، تصميم به عدم بازگشت به گناه است».
اگر توبه اين خصوصيات را دارا باشد، بخشش الهي نيز حتمي خواهد بود؛ زيرا خداوند بشارت داده كه توبه را قبول مي كند و گناه را مي آمرزد:
«وَ هُوَ الَّذي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ؛ (3)
او است كه توبه بندگانش را مي‌پذيرد و از گناهان شان در مي گذرد».
باز مي فرمايد: «قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ؛(4)
بگو اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده‏ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى‏آمرزد؛ زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».
پيامبر اكرم(ص) فرمود: «التائب مِن الذنب كمن لا ذنب له؛ (5)
توبه كننده از گناه، مثل كسي است كه هيچ گناهي را مرتكب نشده است».
در نتيجه، اگر توبۀ واقعي نموده ايد، يعني علاوه بر پشيماني از گناه، عزم تان بر اين است كه ديگر چنين گناهي انجام ندهيد، اميدوار باشيد كه خداوند توبۀ شما را پذيرفته است.
توصيه مي كنيم در مورد اين گناه با هيچ كس صحبتي نكنيد حتي به همسر آينده نيز چيزي نگوييد و بعنوان يك سر بين خود و خداي خود نگه داريد.
در ضمن براي گناهتان كفاره اي وجود ندارد، همان توبه كفايت مي كند.
اگر مايل بوديد در مكاتبۀ بعدي در مورد عوارض و مضرات دوستي با نامحرم برايتان مطالبي بيان خواهيم كرد.
پي‌نوشت ‌ها:
1. تحريم (66)، آيه 8.
2. عبد الواحد بن محمد تميمي آمدي، تصنيف غرر الحكم، ص 194، انتشارات دفتر تبليغات، قم، 1366 ش.
3. شوري (42)، آيه 25.
4. زمر (39)، آيه 53.
5. ابوالقاسم پاينده، نهج الفصاحه، ص 393، دنياي دانش، تهران، 1382 ش.
موفق باشید.