با سلام
الان 10 سال ازدواج کردیم
به جایی رسیدیم که از نظر مالی اوضاع وخیمی دارم ولی عاشقانه همسرم را دوست دارم
ولی متاسفانه سختی زندگی به ایشان فشار آورده و هر موقه که من درخواست همبستری با ایشان را می کنم از این کار امتناع می ورزند و میگویند رد قرآن آمده که اگر مردی نفقه زنش را ندهد زن می تواند این کار را بکند
حالا الان در حدود 1 سال با این مشگل روبرو هستم و واقعا حالم از نظر جسمی و روحی به هم ریخته و شاید 2 الی 3رماه یکبار با زور و یا دلسوزی اتفاقی بین ما بیافتد
حالا ابا این وضعیت که من دارم که واقعا بعد از 2 روز زمان ارضا شدن باز مثل 2 روز پیشم چکار باید بکنم
راهش طلاق دادن برم دادگاه بگم زنم این کار را نمی کنه می خوام طلاق بدم نمی گن چه آدم هوس بازی
یا اینکه همش ترس از به گناه افتادن را داشته باشم نکنه خیات کنم نکنه خود ارضایی کنم
راهنمایی کنید دعا گوی شما هستم
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
ما از علت يا عللي كه همسر تان حاضر به تمكين نيست، اطلاعي نداريم، پاي حرف هاي او ننشسته ايم تا بتوانيم در مقام داوري قرار گيريم، يا شما را براي تصميم گيري جامع، درست و هماهنگ با موازين ديني و تربيتي و اخلاقي راهنمايي كنيم. آن چه اطلاع داريم نامه شما است. ممكن است محتواي نامه شما بخشي از حقايق باشد نه همه آن. از اين رو در پاسخ به چند نكته مهم اشاره مي كنيم، اگر پاسخ ما نتوانست راهگشا باشد، مي توانيد با تلفن (09640 بدون كد) تماس بگيريد و مشكل خود را مطرح كنيد.
1- در قرآن كريم چنين حكمي نيامده كه اگر مردي به دليل فقر يا ورشكستگي و مانند آن وضعيت مالي و اقتصادي اش وخيم شود و نتواند خرج زندگي را به خوبي تأمين كند، زنش مي تواند از انجام وظيفه تمكين و زناشويي اش امتناع ورزد.
2- همان گونه كه مرد نياز جنسي دارد، زن هم نياز دارد، اگر بيشتر نداشته باشد كمتر ندارد. پس بايد علتي يا عللي باعث شده باشد كه همسرتان چنين موضعي را در برابر شما داشته باشد. هر كسي خود را بهتر از ديگران مي شناسد. ما برخي از علل احتمالي را ذكر مي كنيم. تطبيق و يافتن علت سردي همسر در تمكين و راه حل مشكل به عهده شما است.
الف- برخي مردان فقط به ارضاي جنسي خود مي انديشند ، به فكر ارضاي جنسي و لذت بردن همسر خود نيستند. از اين رو هنگام آميزش جنسي كارشان را در كوتاه ترين مدت انجام مي دهند، بعد خود را كنار مي كشند. تكرار اين عمل پس از مدتي دلسردي و سرد مزاجي را در زنان ايجاد مي كند. به بيان ديگر، كار اين دسته از مردان موجب مي شود كه زنان هيچ تمايلي به عمل زناشويي نداشته باشند، بلكه آن را نوعي زحمت براي خود و لذت جويي همسران خود بدانند. در حالي كه اگر مردان پيش از رفتن به رختخواب، حمام كنند و دوش بگيرند، و پيش از آميزش و دخول، با همسرشان حرف هاي عاشقانه و تحريك كننده جنسي بزنند، و مدتي با لمس كردن همه جاي بدن، مخصوصا قسمت هايي از بدن كه از تحريك پذيري بيشتري برخوردار است، آنان را كاملا آماده و شهواني كنند، در اين صورت همسرشان همان اندازه از آميزش لذت خواهند برد كه آنان مي برند، و همان اندازه به آميزش جنسي تمايل خواهند داشت كه آنان دارند. در آموزه هاي ديني آميزش با زنان پيش از بازي و شوخي كردن با آنان مكروه است. (1) از اين رو امامان معصوم عليهم السلام فرموده اند: وَ لَا تُجَامِعِ امْرَأَةً حَتَّى تُلَاعِبَهَا وَ تُكْثِرَ مُلَاعَبَتَهَا وَ تَغْمِزَ ثَدْيَهَا فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ غَلَبَتْ شَهْوَتُهَا ...(2)
پيش از آن كه با همسرتان بازى كنيد با آنان آميزش جنسي نداشته باشيد، مدت زمان شوخي و بازي با آنان زياد باشد، تا آنان نيز از جهت شهوت و لذت كاملا آمادگي داشته باشند.
بي توجهي به اين دستورات ساده و لذت بخش و مستحبي گاهي زمينه گناه و خيانت زنان را فراهم مي كند كه در اين صورت گناه مرد اگر بيشتر از زن نباشد كمتر از آن نيست. زيرا عملكرد نادرست مردان موجب دلسردي زنان از آنان و گرايش زنان به مردان نا محرم مي شود.
3- گاهي ژوليدگي مردان و نرسيدن به سر و وضع و قيافه و لباس خود زمينه را براي بي ميلي زنان فراهم مي كند. همان گونه كه هر مردي دوست دارد همسرش زيبا و آراسته، خوشبو و معطر باشد، زنان نيز دوست دارند همسراني زيبا و خوشبو و منظف و منظم داشته باشند. سر و صورت خود را اصلاح و آرايش كنند، زود به زود حمام روند، موهاي زايد بدن خود را از بين ببرند، تا همسران شان به آميزش جنسي تمايل نشان دهند.
4- گاهي ممكن است بعضي مردان راه تنبلي و راحت طلبي را در پيش بگيرند، از تن دادن به كار يا كارهاي خدماتي و ساده سرباز زنند، يا دنبال كار اداري و مانند آن باشند، زنان فهميده آنان براي آن كه همسران تنبل و بي مسؤليت خود را تنبيه كنند، آنان را از جهت ارضاي جنسي در تنگنا قرار مي دهند، تا شوهران شان احساس مسؤليت بيشتري كنند و به فكر زندگي و آينده زن و بچه هايش باشند.
5- گاهي ممكن است زنان به دليل اخلاق تند و ناپسند مردان و يا انجام دادن كارهاي گناه و حرام يا رفتن به سوي كارهاي خلاف يا اعتياد و مانند آن، مي خواهند همسران خود را تنبيه كنند. از اين رو از تمكين خود داري مي كنند.
6- برخي مردان پول داشته باشند يا نداشته باشند، وضع بازار كارشان خوب باشد يا بد باشد، هرگز براي زن بچه شان ابراز نمي كنند و چيزي براي شان كم نمي گذارند، يا مشكل را با صفا و صميميت با خانواده شان در ميان مي گذارند، با آنان مشورت مي كنند، هم دردي و تشريك مساعي آنان را جلب مي كنند. اگر خرجي كافي نمي توانند به آنان بدهند در عوض تبسم و خنده و محبت و صفا در كانون خانواده ايجاد مي كنند. اما عده اي از مردان هم در خرج كردن و رفاه و آسايش براي خانواده خود فراهم كردن خسيس اند و هم در خنده و محبت كردن. اين گونه عملكردها موجب مي شود كه زنان شان نيز مقابله به مثل كنند.
پي نوشت ها:
1. وسايل الشيعه 29 جلدي، شيخ حر عاملي، ج 12، ص 145، چاپ مؤسسه آل البيت، قم، سال انتشار 1409، ق
2. مستدرك الوسايل، محدث نوري، ج 14، ص 221، مؤسسه آل البيت، قم 1408 ش.
موفق و موید باشید
