بسمه تعالی
با سلام واحترام
اینجانب متاسفانه حدود یکسال اخیر دچار مشکلات و افکار منفی مختلفی شده ام که به شرح ذیل به استحضار می رساند:
1- نسبت به نماز و روزه و احکام شرعی بی تفاوت شده ام و کاملا نماز را ترک کرده ام
2- هنگام ادای نماز هیچ حسی ندارم و حتی در هنگام دعا و سایر فرائض بی تفاوت و بی احساسم.
3-دیگر دعا نمی کنم و قران نمی خوانم و اگر هم دعا کنم مستجاب نمی شود
4- کلا نسبت به مسائل دینی بی حوصله و بی انگیزه شده ام.
5- در همه کارهایم که اقدام میکنم گره وجود دارد و نتیجه حاصل نمی شودو در کارم و درسم پیشرفت نمیکنم
6- قبل از انجام همه اموراتم نامیدم به حاصل نتیجه و فکر بد به دلم راه میدهم
لطفا مرا هدایت کنید- با ارزوی توفیق الهی
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
بهتر بود براي ما درخصوص نوع مشكلاتي كه براي شما به وجود آمده مي نوشتيد تا بتوانيم راهنمايي كنيم. شايد در سال اخير اتفاقاتي رخ داده كه شما را دچار نوعي بي تفاوتي و سستي در واجبات كرده و اي چه بسا مشكلات شما ارتباطي با بروز اين تفكرات در ذهنتان نداشته باشد و مي بايست چاره را در جاي ديگري جست. لطفا در اين باره و شرايط زندگي و حالات خود مطالبي را براي ما بنويسيد تا بتوانيم راهنمايي لازم را ارايه نماييم و يا با بخش تلفني به شماره (09640) تماس بگيريد. تا رسيدن نامه تا تماس بعدي، خوب است به چند نكته توجه كنيد:
1. عالمي كه ما در آن زندگي مي كنيم، عالم مادي است كه ساختار آن بر اساس نظام عليت و معلوليت است، يعني هر چيز بر اساس علتهاي شناخته شده يا ناشناخته تحقق مي يابد. محال است معلولي بدون علت پديد آيد ؛آتش ميسوزاند، آب سرد مي كند، ابر به بارش در ميآيد، ويروس بيماري ميآفريند و دارو درمان ميكند؛ همه اين حوادث بر اساس ضابطه معيني نظام عالم را تشكيل ميدهند. بنابراين معلولات عالم بر اساس نظام علت و معلول است كه بر تمام عالم هستي و از جمله زندگي انسان ها حكمفرما است. چنانچه اين اسباب و مسببات فراهم نشود هيچ كاري به نتيجه نمي رسد.
2. موفقيت در هر كاري از امور زندگي و از جمله تحصيل مرهون چند امر است. از جمله: علاقه، شناحت هدف، برنامه ريزي درست و سنجيده، همت و تلاش و پشتكار، داشتن اراده قوي، اعتماد به نفس، توكل، تقوا و اخلاص. براي رسيدن به موفقيت لازم است اين موارد رعايت شود. با تامل در اين امور و اموري نظير آن چه ذكر شد، گره هاي كارتان را پيدا و برطرف كنيد.
3. از نظر تعاليم ديني استجابت دعا همواره به معناي بر آورده شدن و عملي شدن آنچه ما خواسته ايم نيست. چه بسا اتفاق مي افتد كه انسان رسيدن به مقصد يا برآورده شدن حاجتي را ايده آل و مطلوب خويش مي پندارد. چنان به منفعت و خير بودن آن يقين دارد كه آن را همانند دو، دو تا چهار تا واضح مي داند، حال آن كه واقعيت امر غير از پندار ماست. عكس آن نيز صادق است، يعني چه بسا امري را زشت و به ضرر خود مي پنداريم، ولي از آثار و عواقب آن بي اطلاعيم و نمي دانيم آن چه رُخ داده، از الطاف پنهان پروردگار است. قرآن كريم مي فرمايد:
« چه بسا از امري اكراه داشته باشيد، در حالي كه خير شما در آن است، يا چيزي را دوست داشته باشيد و حال آن كه شر و بدبختي شما در آن است. خدا مي داند و شما نمي دانيد». (1)
برادر گرامي؛
خداوند نسبت به بندگانش مهربان است. خير و خوشبختي واقعي بندگانش را ميخواهد، از اين رو اگر خواسته آنان به ضررشان باشد، اما آنان به جهت عدم اطلاع از باطن امور آن را از خداوند بخواهند، اجابت نميكند.
بنابراين نبايد از برآورده نشدن خواسته اي كه به صلاح شما نيست، ناراحت باشيد. چه بسا مصلحت شما در عكس خواسته شماست و به نظرتان چنين مي آيد كه دعاي تان مستجاب نمي شود.
4. خداوند دوست دارد كه بندگانش قوي باشند. بيش ترين بهره را از عقل و كارداني داشته باشند. گاهي دعا استجابت نمي شود تا فرد به اين ويژگي سوق داده شود. توصيه مي كنيم در كنار زمزمه با معبود و دعا كردن، با بهره وري بيش تر از از قوه عقل و كارداني و مشورت با ديگران اسباب استجابت دعا را نيز فراهم كنيد. زيرا همانگونه كه در بند اول آمد خداوند حكيم نظام هستي را بر پايه اسباب و مسببات قرار داده است. يعني براي پيدايش هر پديده اي علتي خاص و براي حل هر مشكلي راهكارهاي ويژه اي تعيين نموده است. انسان بايد با تلاش قوي و به كمك عقل و فكر خدادادي خود و مشورت با افراد آگاه و متخصص براي رفع نياز هاي خود اقدام نمايد، همزمان با دعا و توسل به لطف و عنايت هاي خداوند اميدوار باشد. از او بخواهد اقداماتش را به هدف و نتيجه مطلوب برساند.
پي نوشت:
1. بقره (2) آيه 216.
موفق و موید باشید






