با سلام. من مدت یک سالی که از پسری خوشم می آید البته در ابتدا من هیچ حسی نسبت به او نداشتم اما بعد از اینکه رفتار های او را دیدم و در واقع نگاه کردن او باعث شد که احساس کنم که او هم به من علاقه دارد و من هم کم کم از او خوشم آمد . البته او هنوز احساس خود را به من نگفته . نمی دانم ولی دوست دارم که فراموشش کنم چون با خود می گویم که اگر او به من علاقه دارد چرا به من چیزی نمی گوید و از این نمی ترسد که من با کس دیگری ازدواج کنم. از این پشیمانم که چرا از همان اول رفتار او را جدی گرفتم و درگیر یک احساس دخترانه و بچگانه شدم. این علاقه به طوری است که من در تمام این یک سال در روز و شب به فکر او هستم.
متاسفانه در مدت این یک سال دست به گناه زدم.
الان توبه کردم و سعی بر این دارم که او را فراموش کنم . البته در این مدت خیلی توبه کردم ولی دوباره توبه ی خود را شکسته و باز عمل زشت را انجام دادم. ولی اینبار دیگر تصمیمم جدی است و می خواهم واقعا توبه کنم و او را فراموش کنم. امیدوارم که خدا کمکم کند این بار مثل دفعه های قبل نشود.
اما از این می ترسم که در آن دنیا در عالم برزخ و قیامت آیا این گناه من دامان آن پسر را می گیرد منظورم این است که آیا خدا به آن پسر نمی گوید که نگاه ها و حرکات تو باعث شد که این دختر به تو علاقمند شود و مرتکب گناه شود؟ البته این سوال من بعد از این است که فرض کنید که من توبه ی واقعی کردم و دیگر مرتکب گناه نشوم.
من این سوال را پرسیدم که شنیده بودم ما در آن دنیا برای هرچیزی مورد بازخواست قرار می گیریم و باید مراقبت تک تک رفتار خود باشیم که باعث انحراف و گناه دیگران نشویم.
البته این را می دانم که هرکسی را در قبر خود می خوابانند و هرکسی را با اعمال خود مورد بازخواست قرار می دهند . ولی خیلی نگران این هستم که بعد از توبه من و بعد از مرگم و در روز قیامت آن پسر به خاطر گناه های من مورد بازخواست قرار گیرد.
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
لازم مى دانيم به عنوان مشاوري امين و دلسوز مطالبي را خدمت شما خواهر گرامى عرض كنيم:
1. علاقه به نامحرم، تا زماني كه به صورت عمل غير شرعي در خارج نمايان نشود، گناه نيست، اما اگر با كار حرامى همراه شد، جائز نيست و حرام است. طبيعي است كه اگر علاقه مندي به نامحرم - هر چند در دل انسان - ادامه يابد، آثار رواني خاصي را به دنبال دارد و به مرور زمان سببب دلبستگي شده كه به صورت هاي مختلف مانند افت تحصيلي، پريشاني خيال و فكر خود را نشان مي دهد. اين گونه از علاقه ها بي ترديد انسان را از خدا غافل و دور كرده و با ايجاد گرفتاري ذهني و فكري و روحي زمينههاي گناه را فراهم مي كند. لذا سعي كنيد دلبستگي به ايشان را با توجه به توصيه هايي كه در ادامه ذكر مي گردد، از بين ببريد.
خواهر گرامي؛
چنانچه آن پسر قصد ازدواج با شما را داشته باشد بايد قدم جلو نهاده و با معرفي شما به خانواده خود رسما از شما خواستگاري نمايد.
شما نيز مي توانيد بعد از تحقيقات و بررسي كامل درباره ايشان و با شناختي كه از ايشان پيدا كرديد چنان چه به اين نتيجه رسيده ايد كه از هر نظر با يكديگر تناسب داريد، با درخواست ايشان موافقت كنيد. اما تا زماني كه ايشان چنين مطلبي را بيان نكرده اند، توصيه مي كنيم مراقب باشيد تا در دام شيطان و شيطان صفتان نيفتيد.
راهكارهاي زير شما را در ترك دلبستگي ايجاد شده كمك مي كند:
1ـ اشتغال به يك رشته از فعاليت هاي ذوقي، هنري، فكري و عملي و پر كردن اوقات فراغت را با كارهاي متنوع، براي اينكه بتوانيد فكرتان را از او منصرف نماييد.
2 ـ به فعاليت هاي ورزشي اهميّت دهيد، چون اين نوع فعاليت ها، دريچه اي براي خروج فشارهاي ناشي از تراكم انرژي انباشته شما محسوب مي شود.
در صورت نياز به توضيحات بيشتر توصيه ميشود با مشاورين همين مركز با شماره (09640) بدون كد، تماس بگيريد يا از طريق ديگري با مشاوري صحبت كنيد.
2. به طور كلي، در سنت هاي الهي اين گونه نيست كه شخصي به جهت گناه ديگري عقوبت شود. قرآن كريم به صراحت مي فرمايد: «و لا تزر وازرة وزر اخري». (1)بنابراين نتيجه اعمال انسان به طور مستقيم متوجه او خواهد بود. اوست كه بايد پاسخگوي اعمال خويش باشد و تبعات منفي آن را تحمل كند. البته به اين معنا نيست كه اگر كسي به جهت قصور در انجام وظيفه، زمينه گناه ديگران را فراهم كند، گناه كار نباشد، بلكه چنين فردي به جهت فراهم كردن زمينه گناه ديگران عقاب مي شوند نه به دليل گناه ديگران؛ و البته اگر ايشان به درگاه الهي توبه حقيقي نمايند خداوند توبه ايشان را مي پذيرد.
پي نوشت:
1. اسراء (17) آيه 15.
موفق و موید باشید
