شيعه ي جعفري

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
ما شيعيان معتقديم كه همه امامان نور واحد هستند. هر كدام آنان در حفظ و پاسداري و گسترش اسلام نقش داشتند. هر كدام بنابر موقعيت زمان و مكاني كه داشتند، وظايف خود را به انجام رساندند، مثلاً در زمان حضرت علي(ع)، اقتضا مي‌كرد حضرت خانه‌نشين شود و در حكومت دخالتي نكند، اما در زماني ديگر، به امر حكومت اقدام نمايد. سيدالشهدا براي حفظ دين، جان خود و يارانش را نثار كرد. بنابر اين تمام امامان(ع) الگوي زندگي ما انسان‌ها و شيعيان در اوضاع مختلف هستند و مذهب شيعه منتسب به همه آن ها است.
اما اصطلاح مذهب جعفري، اشاره به روش شيعيان در مسايل فقهي و احكام ديني، در مقابل مذاهب چهارگانه فقهي اهل سنت (حنفي، مالكي، شافعي و حنبلي)، است. همان گونه كه به شيعيان در مسايل اعتقادي و نوع حكومت و سياست، مذهب علوي گفته مي‌شود. اما به مذهب ما مذهب جعفري گفته مي شود كه امام صادق (ع) در تبيين فقه شيعه و بيان و معرفي اسلام بيش ترين تاثير داشته داشت. بيش ترين روايات فقهي مربوط به امام صادق(ع) است. فعاليت فرهنگي و يا جهاد بيش تر فرهنگي امام نيز به خاطر وضع سياسي و اجتماعي بود كه در عصر امام به وجود آمد،بدين معنا كه:
پس از فشارهاي شديد بني اميه، در عهد امامت امام صادق(ع) بر اثر قيام‌ها و انقلاب هايي كه در سرزمين اسلامي برضد بني اميه بر پا شده بود و جنگ‌هاي خونيني كه در نهايت منجر به سقوط خلافت بني اميه گرديد، نيز زمينه خوبي كه امام باقر(ع) با نشر حقايق و معارف اسلامي مهيا كرده بود، براي امام صادق امكانات بيش تر و محيط مناسب تري براي نشر تعاليم ديني پيدا شد.
حضرت در درگيري بين بني اميه و بني عباس، از فرصت استفاده نمود. به نشر تعاليم ديني پرداخت. شخصيت‌هاي علمي بسياري در فنون مختلف عقلي و نقلي مانند زراره، محمد بن مسلم، هشام بن حكم، جابر بن حيان و... پرورش داد.
در حوزه درسي امام ششم، چهار هزار نفر محدث و دانشمند شركت مي كردند.(1) از بزرگان و رجال علمي اهل سنت نيز مانند«ابو حنيفه»، قاضي سكوني، قاضي ابوالبختري و... افتخار شاگردي حضرت را پيدا كردند. (2)
از اين كه:
1- زمينه مناسبي سبب شد مجموعه عظيمي از معارف و تعاليم و احكام ديني در حوزه علمي امام صادق تبيين شود؛
2 حضرت ميان تمام فرق و گروه­هاي مسلمان چهره اي شاخص و سرشناس ظهور نمود؛
3- ائمه چهارگانه اهل سنت و ديگر بزرگان شان شاگردان و يا شاگرد شاگردان امام بوده­اند،سبب شد پيروي شيعه از فقه و مذهب اهل بيت با نام «جعفري» شناخته شود.(3)
پي‌نوشت‌ها:
1. شيخ مفيد الار شاد، ص271، قم مكتبه بصيرتي.
2. مهدي پيشوايي، سيره پيشوايان ،ص359 به بعد، موسسه امام صادق (ع)چاب يازدهم، سال1379ش.
3. رسول جعفريان، حيات فكري وسياسي امامان شيعه، ص 345، از انتشارات انصاريان، زمستان سال 1379ش.

موفق و موید باشید