سلام
خسته نباشید
من دختری میشناسم در فامیل که پدر وی با او برخورد بسیار بد و ناشایستی دارد به طوری که چند هفته پیش حاضر شده بود دختر خود را که 21 سال سن دارد به عقد دائم مردی که زن و حتی بچه نیز دارد در بیاورد که خدا رو شکر این اتفاق رخ نداد.
و یا اینکه چند شب پیش به نحوی دختر خود را کتک زد که دنده هایش ترک خورد اما پدرش بدون اهمیت به این مشکل دختر را تا صبح در اتاق زندانی کرد.
البته این نامهربانی ها و ناملایمت ها از 5 سال پیش شروع شده و این اواخر به اوج خود رسیده است.
سوال ماجرا اینجاست که با توجه به کلام خدا که فرموده است و بالوالدین احسانا وظیفه این فرزند در قبال فعالیت های این پدر چیست و چگونه برخوردی با این وضعیت مناسب است؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در دين اسلام حق و حقوق امري طرفيني است، يعني همان طور كه والدين نسبت به فرزندان داراي حقوقي هستند، فرزندان نيز حقوقي بر گردن پدر و مادر دارند.
حقوقي كه فرزندان دارند و وظايفي كه پدر و مادر در برابر آنان به عهده دارند، اگر بيش تر از حقوق والدين بر فرزندان نباشد، قطعاً كم تر از آن نيست، زيرا فرزندان از زماني كه به سن تكليف يا تمييز و تشخيص ميرسند، بايد از والدين اطاعت كنند و به آنان احترام بگذارند. كاري نكنند كه رنجيده خاطر گردند، در حالي كه والدين از زمان انعقاد نطفة فرزندان و بلكه پيشتر از آن، موظف به رعايت يك سري آداب هستند تا فرزندانشان از جهت آفرينش جسم، روح، فكر و ساير استعدادهاي طبيعي و خداداي ساختار سالم، عالي و نيكويي داشته باشند.
از اين رو، همان طوري كه بدرفتاري، بداخلاقي و بياحترامي به والدين، فرجام خطرناك و خوار كنندهاي دارد و عاق والدين را به دنبال خواهد داشت، ظلم و بدرفتاري با فرزندان و عدم انجام وظايفي كه در برابر فرزندان مقرر شده، مسئوليت سنگين و مؤاخذه شديد الهي را به دنبال دارد و آنان نيز مورد عاق فرزندان خود قرار خواهند گرفت. اگرچه بر اساس آموزه هاي آيات قرآن(1) و روايات(2) يكي از حقوقي كه فرزندان به گردن پدر دارند فراهم ساختن زمينه ازدواج آنان است، اما آنان حق ندارند بدون رضايت فرزندان شان براي آنان همسر انتخاب كنند، و آنان رابه ازدواج فردي در بياورند كه فرزندشان آن فرد را نمي پسندند. چنين ازدواج هايي حتي اگر عقد هم خوانده شود تا زماني كه دختر يا پسر رضايت نداده اند، اسلام آن را امضاء نمي كند و آن دو با عقد اجباري با هم محرم و زن و شوهر نمي شوند.فرزند آزاري همانند فرزند كشي و يا دختر را زنده به گور كردن - كه در زمان جاهليت در ميان اعراب وجود داشت – حرام و از گناهان كبيره است. از ميان اقوام و فاميل يا دوستان و آشنايان و يا امام جماعت مسجد محله و يا هر كسي كه نصيحت و حرفش در آن پدر مؤثر است، موضوع براي وي گفته شود تا آن پدر را نصيحت كند و توصيه كند كه اذيت كردن فرزند و وادار كردن وي به ازدواج اجباري هم خلاف شرع و هم خلاف قانون جمهوري اسلامي و خلاف همه قوانين دنيا و خلاف وجدان و انسانيت است. منتهي بايد مواظب بود كه موضوع به كسي گفته نشود كه پدر روي آن فرد حساسيت افزوده داشته باشد و همين بهانه شود كه مجددا فرزندش را كتك كاري كند ،و كسي كه با آن پدر حرف مي زند بايد با توجه به اخلاق وي و مقدمه سازي مناسب حرف هاي خود را بزند، و اگر مي خواهد به امام جماعت مسجد بگويد، سفارش كند در فلان جلسه و يا مناسبتي كه در مسجد بر قرار است پدرم معمولا شركت مي كند شما در موضوع وظايف و حقوق متقابل پدر و مادر و فرزندان صحبت كنيد. و موضوع حرمت فرزند آزاري و باطل بودن ازدواج اجباري را نيز بيان كنيد.اگر نصيحت و حرف هاي افراد دلسوز در آن پدر بي تأثير بود، و به تكرار كارهاي خلاف خود در برابر فرزندان اصرار داشته باشد، لازم است از راه مراجعه به قانون و دستگاه قضايي و دادگاه خانواده موضوع را پيگيري كند.
تذكر:
عدم انجام وظايف توسط پدر و مادر هرگز نمي تواند دليل يا بهانه اي شود براي اين كه فرزند به وظايف خويش در برابر پدر و مادرش كوتاهي كند. و يا نسبت به آنان بي احترامي، و بد رفتاري نمايد. از روايات معصومان عليهم السلام استفاده ميشود كه والدين، چه مؤمن باشند و چه كافر و چه نيكوكار و چه معصيت كار بايد مورد احترام قرار گيرند و استثنا بردار نيست. امام رضا (ع) ميفرمايد:
«نيكي به والدين واجب است، گرچه مشرك باشند، ولي در معصيت خدا نبايد آنان را اطاعت كرد». (3)
پي نوشت ها:
1. نور (24) آيه 32.
2. وسائل الشيعه، الحر العاملي، ج 21، ص 134، مؤسسة آل البيت
3. عيون اخبار الرضا ( ع)، شيخ صدوق، انتشارات جهان، 1378 ه ق، ج 2، ص 124.
موفق و موید باشید






