مرجع شیعیان آیت الله العظمی وحید خراسانی میگوید: امام زمان- یعنی مهدی- بندهای شد و هنگامی که بنده شد، رب شد پس عبودیت و بندگی جوهری است که اساس و کنه آن ربوبیت است، پس کسی که مالک چنین جوهری باشد ربوبیت او به خداوند متعال نه به طور مستقل نسبت به سایر چیزها محقق میشود.(مقتطفات ولائیه، ص41، شرح حال عباس پسرنخی، سنخرانى، سوم بعنوان (صبر حجت) که در مسجد بزرگ قم در تاریخ 13 شعبان 1411 مطابق 27/2/1991 القا شد. به نقل از «ثم أبصرت الحقیقة= آنگاه كه حقيقت را يافتم»، محمد خضر، ص115.)
همچنین میگوید: امام زمان صاحب مقام امام مطلق است یعنی علم مطلق و قدرت مطلق و اراده مطلق و کلام کامل و رحمت واسع است (همان ص45.) پس چه چیزی برای خداوند متعال باقی میماند؟!
آیت الله العظمی وحید خراسانی مسلمانان و غیرمسلمانان را به پناه و کمک خواستن از مهدی دعوت کرده است و میگوید: از جمله ضروریات و مسلمات این است که هر کس که راهها از او قطع شده و در یک صحرای خشک و بیآب و علف سرگردان شده و مسیرش را گم کرده باشد، خواه یهودی باشد یا مسیحی، مسلمان شیعی باشد یا سنی، فرقی ندارد وقتی که در آن حال پشیمان شود و بگوید: یا أباصالح المهدي أدرکني قطعاً به نتیجه میرسد... راز این امر آن است که در حقیقت دعا کردن در آن حال متوجه امام میشود، چون از اضطرار واقعی سرچشمه میگیرد و پردهها را میدرد و در غیر این حالت پشیمانی متوجه او نمیشود، و این کار میان خدا و راه خدا میماند (کسی که وجود از اوست و کسی که وجود به او ختم میشود) و حکم این دو یکی است! پس چنانکه دعا کردن به (کسی که وجود از اوست) لازم است که محقق شود، تا استجابت تحقق پیدا کند و این امر نسبت به (کسی که وجود به او ختم میشود) نیز آنگونه است، چرا که او راه بزرگ و صراط پایدار است، پس دعا کردن به درگاه او، تحقق آن را واجب میکند و ضرورتاً در آن لحظه استجابت تحقق پیدا میکند.(همان، ص50.)
همچنین میگوید: پس وقتی کسی مجبور شد به سبیل اعظم یعنی (کسی که وجود به او ختم میشود) دعا میکند تا از آن صحرای خشک از سرگردانی نجات پیدا کند و به آبادانی برسد. پس امام زمان (؛) او را به راهش هدایت میکند و او را به آنچه که برای نجاتش لازم است، انجام دهد، راه نمایی میکند... آن حالت او را درمانده کرده بود پس به او پناه برد و به او متوسل شد. پس امام زمان نگاهش دوا و شفا است.(همان، ص51.)
خداوند متعال میفرماید:
«و (به من دستور داده شده كه:) روى خود را به آيينى متوجهساز كه از هر گونه شرك، خالى است; و از مشركان مباش».(يونس: ١٠٦).
و میفرماید: (الأعراف: ١٩٤). «آنهايى را كه غير از خدا مىخوانيد (و پرستش مىكنيد)، بندگانى همچون خود شما هستند; آنها را بخوانيد، و اگر راست مىگوييد بايد به شما پاسخ دهند (و تقاضايتان را برآورند)». (الأعراف: ١٩٤).
و میفرماید: «بگو: كسانى را كه غير از خدا (معبود خود) مىپنداريد بخوانيد! (آنها هرگز گرهى از كار شما نمىگشايند، چرا كه) آنها به اندازه ذرهاى در آسمانها و زمين مالك نيستند، و نه در (خلقت و مالكيت) آنها شريكند، و نه ياور او (در آفرينش) بودند».(سبأ: ٢٢).
عبارت «من دون الله» در تمام این آیات عام است و هیچ کس از آن استثنا نیست. پس آیا سخن آیت الله خراسانی اصلاح و تصحیح کلام خداست یا چیز دیگری است؟!
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
از پاسخ پيشين روشن مي گردد.
موفق و موید باشید
