آداب دعا کردن

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اينها جزو آداب دعا و دستور معصومين است. به روايات زير توجه كنيد:
- الإمام الصادق (ع): ان كل دعاء لا يكون قبله تمجيد فهو أبتر(1).
دعايي كه قبل از آن مدح و ثناي خدا نباشد، ابتر و ناقص است.
- الإمام الصادق (ع): إنما هي المدحة، ثم الإقرار بالذنب، ثم المسألة (2) .
ابتدا مدح خدا، بعد اقرار به گناه (و طلب بخشش) و بعد دعا و تقاضا.
دعا خودش عبادت بلكه مغز عبادت است (3) و عبادت يعني خضوع عبد در پيشگاه خداوند و هر چه اين خضوع را بهتر نشان دهد، در دعا مناسب است. اعتراف به بزرگي و عظمت و صفات جمال و كمال خداوند از يك طرف و اقرار به حقارت و گناهكاري و فقر خود از طرف ديگر اين خضوع و خشوع را كامل كرده و رحمت خدا را جلب مي كند و زمينه هاي اجابت دعا فراهم مي شود.
پيامبران كه الگوهاي بندگي هستند، اين طريق را به تعليم الهي فراگرفته و به ما تعليم داده اند.
خداوند دعاي حضرت يونس را در شكم ماهي و در اعماق دريا اين گونه حكايت مي كند:
لا اله الّ انت سبحانك اني كنت من الظالمين (4)
حضرت يونس به صراحت به تمجيد و تنزيه خدا و اعتراف به ظلم مي پردازد و دعا و تقاضاي خود را به صراحت نمي گويد. زيرا از كيفيت او معلوم است كه چه مي خواهد و تضرع او به درگاه خدا نيازش را فرياد مي زند و خداوند در ادامه آيه خبر از اجابت دعا و نجات او داده و به مؤمناني كه اين گونه دعا كنند ، وعده اجابت مي دهد:
فنجيناه من الغم و كذلك ننجي المؤمنين.
پس ادب دعا و بندگي و تقاضا از درگاه خدا به اين است كه ابتدا خدا را مدح كنيم و او را خالق، قادر، عالم و ... بشماريم و بعد به گناه و تقصير و قصور خود اعتراف كنيم كه اين اعتراف به بندگي است آن گاه به صراحت يا به اجمال تقاضاي خود را مطرح كنيم.
پي نوشت ها:
1. محمدي ري شهري، ميزان الحكمة، قم، دار الحديث، 1416 ق، ج 2، ص 876 - 877.
2. همان.
3. شيخ حر عاملي، وسائل الشيعه، بيروت، دار احياء التراث العربي، 1403 ق، ج 4، 1086.
4. انبياء (21) آيه 87.
موفق و موید باشید